Tibetan
་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བགྱིད་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བསམས་པའོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་དེའི་ཚེ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ལགས་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ལན་ནི། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། བསྡུས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དོན་དང་དེ་སྣང་བའི་བློ་དང་དེར་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་ པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་དམ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་སྤྱན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་རྣམ་པར་བལྟས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གཟིགས་ནས་སོ། །དངོས་པོ་ཡང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དངོས་པོར་བཏགས་པས་སྟོང་པས་བསལ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱིས་པས་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །གང་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་འདུ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་གསུམ་ཡང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་སོ་སོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་ན་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་བྱས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཞན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལས་དང་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་པོ་ཉིད་དང་མི་ ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཚལ་བ་མ་མཆིས་པས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའམ་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པས་ཞེས་པ་དང་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་གཞན་དོན་དམ་པ་ཡང་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་ནི་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་བྱིས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་དངོས་པོ
Chinese
是行为的意义。请问：从“薄伽梵”开始，到“使有情完全成熟”为止，对于确定其自性产生邪见，认为见到那样的实相，有什么善巧方便呢？回答是：从“薄伽梵开示”开始，到“完全断除”为止，布施等等确定为无实体的自性，那时就是善巧方便的意义。没有见到那样的实相，所显示的善巧方便是：圣者们的又是什么呢？应该暗示性地理解，这是邪见。回答是：“一切种智即智慧”。这是说，从“一定是佛眼”开始，到“不是胜义谛”为止。总而言之，相是彻底的区分，因为亲身经历一切，所以是一切相智。实体是一切相智本身，因为智慧本身是真实的智慧，所以说一切种智即智慧。所有这些法都是遍计所执、依他起、圆成实三种自性。如此，能取和所取的意义，以及显现的识，和在那里假立的自性都是空性的。这三者也是无实体的三种自性的相。所谓佛眼，为了证悟胜义谛，菩萨就是佛。他的眼睛是真实的智慧。所谓以其观察，就是见到二取空性。如果也不缘实体，就是依他起的自性，因为那是实体假立的空性所遣除的自性安住之故。那也是无所缘，因为遍计所执的自性，是凡夫所执著的那样不存在之故。说什么呢？就是非常。所谓无实体，就是遍计所执的意义，那也是如其自性不存在之故。正因为如此，凡是那些极不缘取的，那就是缘取空性。
English
It is the meaning of action. Question: From "Bhagavan" to "making sentient beings fully mature," there is a misconception about determining its nature, thinking, what skillful means are there in seeing such reality? The answer is: From "Bhagavan's teaching" to "completely abandoning," giving and so on, determining as the nature of non-entity, at that time it is the meaning of skillful means. If you have not seen such reality, the skillful means shown are: What are the noble ones? It should be understood implicitly, this is a misconception. The answer is: "All-knowing wisdom is wisdom." This is to say, from "It must be the Buddha's eye" to "It is not the ultimate truth." In short, the aspect is a thorough distinction, because of personally experiencing everything, it is all-aspect wisdom. The entity is all-aspect wisdom itself, because wisdom itself is true wisdom, so it is said that all-knowing wisdom is wisdom. All these dharmas are the three natures of parikalpita, paratantra, and parinispanna. Thus, the meaning of the grasper and the grasped, as well as the manifesting consciousness, and the nature imputed there are all empty. These three are also the aspects of the three natures of non-entity. The so-called Buddha's eye, in order to realize the ultimate truth, the Bodhisattva is the Buddha. His eyes are true wisdom. The so-called observing with it is seeing the emptiness of the two graspers. If one does not perceive the entity, it is the nature of other-dependence, because it is the nature of the entity that is eliminated by the emptiness of imputation. That is also without object, because the nature of parikalpita is non-existent as grasped by ordinary people. What to say? It is very much so. The so-called non-entity is the meaning of parikalpita, which is also non-existent as its own nature. For this reason, whatever those are extremely unapprehended, that is the apprehension of emptiness.
Chinese
是理。凡是缘空性，那本身就是不缘，这样就成了互相包含。以二为空，也是以二为无事物的体性，因此是无事物的自性。因此，善现！菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，从“称为无事物的自性”到“无事物三种也是什么自性，就称它为这样”。这三种相各自与布施、布施者和受施者等结合，就会变成非常多的相。“无事物”的意思就是以二为空的相。“知晓”的意思就是如实知晓。“未作”的意思就是与作者分离，这是另一种相。为什么呢？因为没有自己相续的作者的缘故。诸法与法性分离，这是另一种相，因为诸法的体性没有作用和事业的缘故。法的事物，是他者的自在。无事物，是遍计所执和圆成实。不可寻求，是无事物的自性，因为与知者本身不相应，并且与所取和能取分离的缘故。由于没有完全寻求诸法，所以是无事物，或者由于无事物，所以不会变成那样，对于说菩萨如此宣说，那是世间的世俗谛，但从胜义谛来说，则不是。这是对一切相智的智慧的颠倒分别。世间的世俗谛是另一种，胜义谛也是另一种，这是颠倒分别。回答是，世尊开示说，从“世尊开示”到“应当那样修行般若波罗蜜多”，所说的意思是，它们的真如是圣者智慧的境地，是唯一性。世俗谛是孩童的意识，因此，就因为如此，对孩童说事物存在或者事物
English
It is reasonable. Whatever is focused on emptiness, that itself is non-focus, and thus they become mutually inclusive. Being empty by two is also the characteristic of being without things by two, therefore it is the nature of being without things. Therefore, Subhuti! When a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, from "called the nature of being without things" to "what is the nature of the three non-things, it is called like that." These three aspects, each combined with giving, the giver, and the receiver, etc., will become very many aspects. "Without things" means the aspect of being empty by two. "Knowing" means knowing as it is. "Unmade" means being separated from the maker, which is another aspect. Why? Because there is no maker of one's own continuum. The statement that phenomena are separate from the nature of phenomena is another aspect, because the nature of phenomena has no action or activity. The thing of Dharma is the freedom of others. Non-thing is the completely imputed and the completely established. It is not permissible to seek, it is the nature of non-thing, because it is not in accordance with the knower itself, and because it is separated from the grasped and the grasper. Because all phenomena are not completely sought, it is non-thing, or because of non-thing, it will not become like that, for saying that the Bodhisattva proclaims like that, that is the worldly conventional truth, but from the ultimate truth, it is not. This is the inverted discrimination of the wisdom of all aspects. The worldly conventional truth is another, and the ultimate truth is also another, this is inverted discrimination. The answer is, the Blessed One taught, from "the Blessed One taught" to "one should practice the Prajnaparamita like that", the meaning of what is said is that their Suchness is the realm of the wisdom of the noble ones, it is oneness. Conventional truth is the consciousness of children, therefore, just because of that, to children saying that things exist or things
Tibetan
་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འདིར་དེ་དག་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་མཐའ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ནི་གང་གིས་གང་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་པར་འགྱུར་ཞེས་སེམས་སོ། །ཚིག་གི་ཚོགས་འོག་མས་ནི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འདིར་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་དང་ལྡན་ པའི་རྐྱེན་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱབ་པའི་རིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སེམས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དག་པའི་དོན་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རོ་གཅིག་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པར་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་དྲུག་པའོ། །རྟོགས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། དོན་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་
Chinese
被称为“无有”，像这样对二谛产生邪见。从“此后，具寿善现”到“已行菩提”之间，是对加行产生邪见，即在此处邪见地认为，这些是哪些的赘词？像这样，缘于三种边而行布施等的行为是菩萨的行为，否则会想：谁以何物施与谁呢？下面的词句是回答。凡是行于一切法空性，那就是行于菩提，因此那本身就是菩萨的行为，是这个意思。从“如是宣说”到“因此是佛”之间，是对佛宝产生邪见，即在此处邪见地认为，这是哪些的赘词？像这样想：如果因为是知者才是佛，那么，任何称为知者的，都会成为佛，并且因为具有知性才是佛，那么一切有情都会成为佛，不应有具有作用的因缘。另外，如果以周遍的道理说，因为是遍知者才称为佛，那么能取和所取就成立了。剩余的是回答。在此，“具有真实义者是佛”的意思是：具有真实不颠倒之义的境，那就是真实义，即一切法之如实性，完全明亮唯一之味，那就是佛的意思。从“善现，再者”等，宣说了如前所说的佛之语义的两种决定词：法，是指一切法。真实，是指成为如实性唯一之味。现证菩提，是指无余真实地了知。他的，是指作者的第六格。因为证悟而为佛，因为这其中有三个“极”，所以是佛，即一切义之自性，不颠倒之自性，以及真实之自性。
English
It is said to be "non-existent," thus having wrong views about the two truths. From "Then, the venerable Subhuti" to "has practiced Bodhi" is having wrong views about the application, that is, here it is wrongly thought, what are these redundant words of which? Like this, the practice of giving etc. focusing on the three extremes is the practice of a Bodhisattva, otherwise one would think: who gives what to whom? The following words are the answer. Whatever practices the emptiness of all dharmas, that is practicing Bodhi, therefore that itself is the practice of a Bodhisattva, that is the meaning. From "Thus it was said" to "therefore is Buddha" is having wrong views about the Buddha Jewel, that is, here it is wrongly thought, what are these redundant words of which? Thinking like this: if one is Buddha because of being a knower, then, whatever is called a knower will become Buddha, and because one is Buddha by possessing knowledge, then all sentient beings will become Buddha, there should not be a cause with function. Furthermore, if it is said that one is called Buddha because of being omniscient by the reason of pervasion, then the grasped and the grasper are established. The remainder is the answer. Here, the meaning of "the one with true meaning is called Buddha" is: the object of true non-inverted meaning, that is the true meaning, that is, the suchness of all dharmas, the completely clear one taste, that is the meaning of Buddha. From "Subhuti, furthermore" etc., two definitive words of the meaning of the word Buddha as previously explained are spoken: Dharma, refers to all dharmas. Truly, refers to becoming one taste in suchness. Perfectly awakened, refers to knowing completely and truly without remainder. His, refers to the sixth case of the agent. Because of realization, one is Buddha, because there are three "very" in this, therefore it is Buddha, that is, the nature of all meanings, the nature of non-inversion, and the nature of truth.