Tibetan
་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གོ །ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་ནི་མཐོང་བས་སྤངས་པ་དེ་དག་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཟུངས་ངས་བསྟན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་དེ་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེན། ཡུལ་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཟད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ལས་ཤེ་ན། ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པས་བསྟན་པའོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ལྗགས་བཀྲམ་པས་དེ་དག་གི་དད་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། ཕན་ཡོན་བསྟན་པས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་པོ། །ནམ་མཁའ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཟད་མི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཟད་མི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའོ། །དེ་མན་ཆད་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བ
Chinese
是烦恼和分别念。知尽和知不生是菩提。那是因为相对于“以见断除的那些，在见道之后立即转变”的说法，它是无间缘。其中，知诸法不尽是知尽，知生无实有是知生。祈请道：世尊，从“我所宣说的陀罗尼就是这个”之间所说的一切。从何得知呢？佛陀们是从这部般若波罗蜜多中产生的缘故。所谓“这个”，意思是菩提的自性。那么，在那里如何宣说知尽和知不生呢？因为境不尽的缘故，宣说为不尽。那些又从何而来呢？因为那些法也是不生的，哪里会有不生的法会坏灭呢？因此，那是用简略的方式宣说菩提的体性。为了适应钝根者的根器，展开演说，是为了生起他们的信心，并且通过宣说利益来生起欢喜。之后，从具寿善现，到“善现，如此菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多将圆满”之间，宣说了成佛的菩提体性。所谓“甚深”，是指具有知尽和不生体性的菩提。所谓“虚空不尽的缘故”，是宣说。所谓“色不尽”等等，是因为色等仅仅是如是性，所以不尽。所谓“色等如虚空般不可知尽”，色等仅仅是如是性，各自显现，所以色等如虚空。所谓“彼不可知尽”，是解释。那之后是利益。如何修习才能圆满呢？是思惟成为寂静之因，而不是与增上生的因不相应。圆满一切相智
English
Are afflictions and discriminations. Knowing exhaustion and knowing non-arising is enlightenment. That is because, relative to the statement "those abandoned by seeing, immediately transform after the path of seeing," it is the immediate cause. Among them, knowing that the exhaustion of dharmas is inexhaustible is knowing exhaustion, and knowing that arising is unreal is knowing arising. Pray: Blessed One, everything that was said from "The dharani I have proclaimed is this" in between. How is that known? Because the Buddhas arise from this very Perfection of Wisdom. The so-called "this" means the nature of enlightenment. Then, how is it proclaimed there as knowing exhaustion and non-arising? Because of the inexhaustibility of the object, it is proclaimed as inexhaustible. From where do those come from? Because those dharmas are also unborn, where would there be a dharma that does not arise to be destroyed? Therefore, that is the nature of enlightenment proclaimed in a concise way. In order to adapt to the faculties of dull-witted people, the expanded explanation is to generate their faith, and to generate joy by proclaiming the benefits. After that, from the venerable Subhuti, to "Subhuti, thus the Bodhisattva Mahasattva will perfect the practice of the Perfection of Wisdom," the nature of enlightenment for becoming a Buddha was proclaimed. The so-called "profound" refers to enlightenment with the nature of knowing exhaustion and non-arising. The so-called "because space is inexhaustible" is the proclamation. The so-called "form is inexhaustible," etc., is because form, etc., is only suchness, so it is inexhaustible. The so-called "form, etc., is unknowable like space," form, etc., is only suchness, appearing separately, so form, etc., is like space. The so-called "that is unknowable," is the explanation. After that is the benefit. How can practice be perfected? It is thinking of becoming the cause of peace, but not corresponding to the cause of higher rebirth. Perfecting all-knowingness
Tibetan
སྔོ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པས་ཟད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་སྔོན་བྱུང་བའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟད་པར་བྱས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱས་པ་དག་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །སྟོན་པ་ལ་ཡང་ཤེས་བྱ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཁོ་བོས་ངོ་མཚར་དུ་བརྩིས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ལོག་པའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་བསལ་ཞིང་དོར་བར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཡང་དག་ལྟ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེ་ལ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག
Chinese
精于草药方法的人回答说。那是菩提自性的广说。如是简略和广说，也显示了尽灭和无生之智的菩提自性。其他的，对于先前生起的分别念，以对治品之方而令其尽灭，以及对于未来不生起而作的，认为那是了知尽灭和不生的菩提，为了以论典的造作而使之明白，于无有止息的自性中，以名为见的道，分别念之种类有何尽灭？无生之相有何获得？其他的诸法也是存在，对于导师也以所知，说障蔽尽灭为何，我对此感到稀奇。于此无有任何应去除，无有任何应添加，于真实性中如实见，如实见则得解脱。如是说，以自性空性是诸法的自性，是自己的体性。那也是无有起始和终结的。因此以见道，分别念的种类有何尽灭，或者无生的任何也无有获得。如诸法的自性是存在，同样地那些导师的所知障尽灭了，如是他人所说为何，我对此感到稀奇，因为那些自性不如实存在，因为是不可思议的缘故。同样地所知障也非尽灭，因为与能特别对治颠倒的所知障的对治品不相容的缘故。因为自性是空性的缘故，种种只是法性之故，因此对于成为不相顺之方，应去除和舍弃的任何也无有，成为对治品之方，应添加的些许也无有，因为是无生的缘故。那么应如何做呢？于真实性中如实见，对于种种只是法界之量如是见。若如是见，则从所知障中也将会解脱。那么在此见道的刹那有几个呢？布施等等一一，那些互相摄集为何，一个刹那。
English
The one skilled in herbal remedies replied. That is the extensive explanation of the nature of enlightenment. Thus, by brevity and extensiveness, the nature of enlightenment of the wisdom of cessation and non-arising is also shown. Others, regarding the previously arisen conceptualizations, having made them cease by way of antidotes, and having made the future not arise, thinking that is the enlightenment of knowing cessation and non-arising, in order to clarify that by the composition of treatises, in the nature of non-cessation, by the path called seeing, what kind of conceptualizations cease? What kind of unborn aspects are obtained? Other dharmas also exist, and regarding the teacher, by knowable objects, what is said to be the exhaustion of obscurations, I consider that wondrous. In this, there is nothing to be removed, there is nothing to be added, in reality, see reality, seeing reality, one is liberated. Thus it is said, emptiness by its own nature is the nature of all dharmas, it is its own essence. That is also without beginning and end. Therefore, by the path of seeing, what kind of conceptualizations are exhausted, or what unborn is obtained? Just as the nature of dharmas exists, similarly, the obscurations of knowable objects of those teachers are exhausted, whatever others say, I consider that wondrous, because those natures do not exist as they are, because they are inconceivable. Similarly, the obscurations of knowable objects are also not exhausted, because they are incompatible with the antidotes to the obscurations of knowable objects that specifically counteract inversion. Because the nature is emptiness, therefore, the various are merely the nature of reality, therefore, there is nothing to be removed and abandoned that has become an unfavorable side, and there is not even a little to be added that has become an antidote, because it is unborn. Then how should it be done? See reality in reality, see the various as merely the extent of the realm of reality. If one sees in that way, then one will also be liberated from the obscurations of knowable objects. Then how many moments are there in the path of seeing here? Giving and so on, each one, whatever those mutually gather, one moment.
Tibetan
་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ།། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལའོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དེ་ཡང་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་རེའི་སྒྲ་ལས་རང་གི་དོན་ལ་ཟློས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བ་དེ་བས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ལས་གཞན་པ་ལྔ་པོ་དག་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གོ །རེ་རེ་ནི་དྲུག་ཚན་ཏེ། བསྡུ་བར་བྱ་བ་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དག་དྲུག་ཚན་ནང་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པའོ། །འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྡུས་ནས་གང་གསུངས་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་ལས་ཅུང་ཞིག་ཉུང་བ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་ཚན་དྲུག་པའི་ཅུང་ཞིག་ཉུང་བ་ལས་འོག་ཏུ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ལུགས་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་ལས་བཟློག་པའོ། །སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་མདོ་དྲུག་ཚན་དྲུག་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་ཏེ། ཐོད་རྒལ་དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་རྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་དགུར་སོང་ནས་ཤེ་ན། འགོག་པའི་བར་དུའོ། །འགོག
Chinese
之忍所，摄持于此见道中。 如是说，此指顶峰之现观。一刹那即见道。彼亦为忍所摄持，非为智所摄持。由一一之声，生起于自义重复之缘，因此，安住于布施等一一中。彼等指摄持自之外余五者为何。互相指一与一。一一为六组，以所摄与能摄于六组内错乱之故。彼乃见道，世尊云何，乃至安住于般若波罗蜜多，且圆满执持禅定波罗蜜多之间所说。此处论师将般若波罗蜜多摄持于禅定波罗蜜多之间所说者。此后，狮子奋迅之，入于等持而，随顺缘起之理，及不顺理而作分别。 如是说，于义较少，然应领会。此后指于六组第六之较少部分后，菩萨入于狮子奋迅之等持后，如经所说般，于缘起作分别。不顺理指与理相违。狮子奋迅之等持亦于六组第六之后宣说，其后宣说顿超之等持，顿超乃修道。论师亦云，具灭尽定之九定，以二种方式往还后，属于欲界之识，执持非等持之界限，于顿超中入定，一与二三四与五，超六与七与八后，至灭尽间不相似而行。如是说，是 指剩余。如何耶？入于九定后以二种方式而行。如何于九定而行耶？至灭尽间也。灭。
English
That which is gathered by the patience of, in this path of seeing. It is said that this refers to the realization of the peak. One moment is the path of seeing. It is gathered by patience, not by wisdom. From the sound of each, the condition of repeating its own meaning arises, therefore, it abides in each of generosity and so on. Those refer to what is gathered from the five others besides itself. Mutual refers to one to one. Each is a set of six, because what is to be gathered and what gathers are confused within the set of six. That is the path of seeing. How did the Bhagavan say, from, abiding in the perfection of wisdom, and completely holding the perfection of meditation, to what was said in between. Here, the treatise maker gathers what is said between the perfection of wisdom and the perfection of meditation. Then, the lion's leap, entering into samadhi, accords with the law of dependent origination, and distinguishes what does not accord with the law. It is said that it is a little less than the meaning, but it should be understood. Then, after a little less than the sixth of the six groups, the Bodhisattva, having entered into the samadhi of the lion's leap, separately distinguishes the dependent origination as it is said in the sutra. What does not accord with the law is contrary to the law. The samadhi of the lion's leap is also taught after the sixth of the six groups, and after that the samadhi of sudden transcendence is taught, and sudden transcendence is the path of cultivation. The treatise maker also said, the nine samadhis with cessation, after going back and forth in two ways, the consciousness belonging to the desire realm, holding the boundary of non-samadhi, entering into samadhi in sudden transcendence, one and two three four and five, after surpassing six and seven and eight, goes dissimilarly to cessation. It is said that it is refers to the remainder. How is it? After entering into the nine samadhis, it goes in two ways. How does it go in nine samadhis? To cessation. Cessation.