Tibetan
ས་བྱ་བ་ནས། དེར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་མེད། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་འདིར་དྲུག་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དགུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དང་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སུའི་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ གིས་ནི་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་དྲུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དྲུག་པ་ནི་ལྔ་པོ་དག་གི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཉམ་པ་ནས་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་དེ་དག་གི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་པར་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཚིག་སྔ་མའི་མཇུག་ལ་དགག་པའི་ཡི་གེ་སྦྱར་ཏེ་ཡོད་པས་སོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྩོན་པ
Chinese
从“地”开始，到“在那里存在”为止，是关于不如意地随心所欲行走的分别念。那是执着的分别念的第一种，共有九种。执着的分别念的第二种，这九种是什么呢？“无有特意决定不生起，道与非道无决定执，有灭之生与，有事与无有事，处与族姓是执着，求义与无因，于返驳与所缘，执着之分别念是异。”如是说。于假立存在的执着不缘，在此是第六种。那不存在，即特意之事不如所愿地决定不会生起等等，将导致九种过失，是第九种分别念。这些也不是各自凡夫的法，因为它们本来就存在。如果是这样，那是谁的法呢？是圣者声闻和独觉的法，因为他们没有舍弃这些。如经中所说，它们的对治品方面就是第六种，因为必定会生起佛陀的菩提，所以第六种是五种的舵手，如果没有第六种，就会必定生起下劣的菩提，这是不如所愿地决定不会生起的分别念，如世尊所说：“善现，例如…”直到“从平等中行走”为止。通达一切相的道是菩萨的道，声闻等的道不是他们的道，这是对道与非道的确定把握，如果没有第六种，就不会有这种把握，这是对道与非道没有确定执着的分别念，因为在前一句的结尾加上了否定的字。“请问，世尊”，直到“道与非道”为止。般若波罗蜜多是任何法都不生不灭，如果没有第六种，就会生灭，这是生灭的分别念。“请问，世尊”，直到“精进于六度
English
From "earth" to "will exist there," it is the conceptualization of failing to walk as one wishes. That is the first of the conceptualizations of clinging, with nine aspects. What are the nine aspects of the second conceptualization of clinging? "Without intentional determination, there is no determined clinging to the path and non-path, birth with cessation, having and not having things, place and lineage are clinging, seeking meaning and without cause, in refutation and object, other are the conceptualizations of clinging." Thus it is said. Not focusing on clinging that exists nominally is the sixth here. If that does not exist, then things done intentionally will not necessarily arise as desired, and so on, leading to nine faults, which is the ninth conceptualization. These are not the qualities of individual ordinary beings, because they have the first one. If so, whose are they? They are the qualities of noble Hearers and Solitary Buddhas, because they have not abandoned them. As the Sutra says, the antidote to them is the sixth one, because the sixth one is the helmsman of the five, since it will definitely arise in the enlightenment of the Buddha. If there is no sixth one, it will definitely arise in inferior enlightenment. This is the conceptualization of not necessarily arising as desired, as the Blessed One said, "Subhuti, for example..." until "walks from equality." The path of knowing all aspects is the path of the Bodhisattva, and the path of the Hearers and so on is not their path. This is the definite grasping of the path and non-path. If there is no sixth one, there will be no such grasping. This is the conceptualization of not having definite clinging to the path and non-path, because a negative letter is added to the end of the previous sentence. "Asked, Blessed One," until "path and non-path." The Perfection of Wisdom is that no phenomena arise or cease, but if there is no sixth one, they will arise and cease. This is the conceptualization of arising and ceasing. "Asked, Blessed One," until "exerting in the six perfections.
Tibetan
ར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་པ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། ། རིགས་ནི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དྲུག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་བདུད་ལ་སོགས་པས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་དང༌། དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པ་མཛད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་གཉི་ག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་དམིགས་པ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགོངས་པར་མི་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་བསྟན་པའོ
Chinese
这是从“应作”至“之间”所说。如何精进于彼等呢？如是说，从色蕴乃至一切种智之间，既非相应亦非不相应。若无第六度，则彼亦无，这是相应与不相应的分别。世尊所说，从“请问，世尊”至“应精进”之间。从色蕴乃至一切种智之间，不住于其中，这是精进。若无第六度，则将住于彼等之中，这是安住的分别。世尊所说，从“善现，复次”至“现证菩提”之间。 种姓是种子，在此，对于一切种智而言，是六波罗蜜多，若无第六度，则彼将坏灭，这是种姓坏灭的分别。世尊所说，从“善现，例如”至“从轮回中完全解脱”之间。为了不依赖他者等义，应修学六波罗蜜多。若无第六度，则所求之义不能成办，这是无所求义的分别。世尊所说，从“善现，如是”至“说”之间。一切法皆从般若波罗蜜多所生，因此若有般若波罗蜜多，则将获得一切种智，若离第六度则不然，这是无因的分别。为何如此呢？世尊所说，从“何以故”至“应修学一切种智”之间。若行于第六度，则难以被魔等所胜，三世如来亦作意，因为一切法皆不可得。若无第六度，则彼二者皆无，这是对于外道和所缘的分别。世尊所说，从“善现，例如”至“不作意”之间。这是执著的分别，即第二品的九种分别。
English
This is what was said from "should do" to "between." How should one strive in those? It is said that from form to all-knowingness, it is neither associated nor unassociated. If there is no sixth, then that is not, which is the distinction between association and non-association. What the Blessed One said, from "Please ask, Blessed One" to "should strive." From form to all-knowingness, not abiding therein, this is striving. If there is no sixth, then one will abide in those, which is the distinction of abiding. What the Blessed One said, from "Subhuti, furthermore" to "attain complete enlightenment." Lineage is the seed, here, for all-knowingness, it is the six perfections, and if there is no sixth, then that will be destroyed, which is the distinction of the destruction of lineage. What the Blessed One said, from "Subhuti, for example" to "completely liberated from samsara." For the sake of not relying on others, one should train in the six perfections. If there is no sixth, then the sought-after meaning will not be accomplished, which is the distinction of no sought-after meaning. What the Blessed One said, from "Subhuti, thus" to "say." All phenomena arise from the Perfection of Wisdom, therefore if there is the Perfection of Wisdom, then all-knowingness will be attained, but not if separated from the sixth, which is the distinction of no cause. Why is that? What the Blessed One said, from "Why is that?" to "should train in all-knowingness." If one practices the sixth, then it is difficult to be overcome by demons and so on, and the Tathagatas of the three times also contemplate, because all phenomena are unobservable. If there is no sixth, then both of those are not, which is the distinction for outsiders and objects of focus. What the Blessed One said, from "Subhuti, for example" to "do not contemplate." This is the distinction of clinging, which is the nine distinctions of the second chapter.
Tibetan
། །དེ་ལྟར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ནས། མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཉིད་ནི་དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དེ་མ་ཐག་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ས་དགུ་པ་དག་གིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་རྟོགས་པར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་ནུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་གསུམ་ ནི། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བར་ཆད་དང་བྲལ་ཞིང་འདི་ལ་དེ་མེད་པས་ན་བར་ཆད་མེད་པ་སྟེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ན་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་སྟོན་པའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ལ་སྟེ། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པའོ། དེའི་རྒྱུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་དོན་དུ་གཏོད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ལ་གཏད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པ་སྟེ། ཀུན་དགའ་བོ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའི། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་གསུམ་པ་སྟེ། ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཡང་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན
Chinese
如此这般，通过见道所应断除的三十六种分别念，以及其对治品见道之路已经开示。见道之路本身的利益，从“此后天神之王”到“将成佛”之间已经宣说。然而，见道之路并非立即证得菩提，因为有九地之间的间隔。即使有如此间隔，如果有人认为不能确定无疑地证得菩提，那么，这里有三种原因说明能够确定无疑地证得菩提： “对菩提他人示，彼之因是全托付，获得彼之无间断因，乃是众多福德之相。” 如是说，远离障碍，并且因为此处没有障碍，所以是无间断，意思是如果没有，就不会产生。如果不能获得菩提，那么什么会变成没有呢？那就是获得菩提的无间断因，这是为了证悟它。这也有三种方式。其中第一种是，对菩提他人示，即预言。他人指的是安住于见道之上的六十百千比丘。从“那时，从那个眷属中”到“应行于般若波罗蜜多”之间已经宣说。彼之因指的是，对于现在出现和未来出现的菩萨们，将菩提之因托付于有意义之处，即把般若波罗蜜多托付给阿难陀尊者，他是持诵者，这是第二种原因。从“阿难陀，善男子或”到“将完全从痛苦中解脱”之间所说的内容。通过对般若波罗蜜多精进修习，众多福德之相是第三种原因。从“阿难陀，如果汝”到“对于般若波罗蜜多是无量的”之间所说的内容。或者，见道之路是立即产生获得菩提的，因为什么原因呢？ “垢染尽及不生之，智慧菩提如是说，尽无及生无故，如是次第应知晓。” 如是说，垢染指的是烦
English
Thus, having shown the thirty-six kinds of conceptualizations to be abandoned by seeing, and the path of seeing as their antidote. The benefit of the path of seeing itself, from "Then, the lord of the gods" to "will become a Buddha" has been spoken. However, enlightenment is not attained immediately by the path of seeing, because there is an interval of nine grounds. Even if there is such an interval, if someone thinks that it is not possible to realize the certainty of attaining enlightenment, then here are three reasons to show that it is only possible: "To others show enlightenment, its cause is complete entrustment, the cause of obtaining it without interruption, is the characteristic of many merits." As it is said, being free from obstacles, and because there is no obstacle here, it is uninterrupted, meaning that if there is not, it will not arise. If enlightenment cannot be obtained, then what will become non-existent? That is the uninterrupted cause of obtaining enlightenment, which is to realize it. There are also three ways. The first of these is to show enlightenment to others, that is, to prophesy. The other refers to the sixty hundred thousand monks who are abiding on the path of seeing. From "Then, from that retinue" to "should practice the Prajnaparamita" has been spoken. Its cause refers to entrusting the cause of enlightenment to meaningful places for the Bodhisattvas who appear now and in the future, that is, entrusting the Prajnaparamita to the Venerable Ananda, who is the holder of the teachings, this is the second reason. What is said from "Ananda, son of good family or" to "will be completely liberated from suffering." The characteristic of many merits through diligent practice of the Prajnaparamita is the third reason. What is said from "Ananda, if you" to "for the Prajnaparamita is immeasurable." Alternatively, the path of seeing is what immediately generates the attainment of enlightenment, because of what reason? "The wisdom of the exhaustion of defilements and non-arising, is called enlightenment, because of exhaustion and non-arising, these should be known in order." As it is said, defilement refers to afflictions.