Tibetan
ར་རོ། །དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གདམས་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་པ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ། །རིན་ཆེན་སྣོད་ནི་ཕྱེ་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དབྱེ་བ་མ་མཐོང་བས་དེ་ལ་ངེས་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་འདིའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མི་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་མི་སྦྱོར་ཏེ། གསུམ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཚིག་མང་པོས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ནི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལམ་མོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཉིད་དོ། །ལྷག་མ་ནི་འདིར་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། ཆོས་དཀོན་མཆོག་གོ །དེ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་གང་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་འབྱུང་མི་དམིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མི་སྦྱོར་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་སྦྱོར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །སྤྱོད་ ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས
Chinese
如是。因此，正是修习它。不分别，这被称为第三。第四容易理解。这是对道之谛的教诲。当讲述对三宝的教诲时，就以佛宝的教诲为例。又以“此外”等词语宣说。如此，一切种智即是佛。如是说：无一切障垢，获得一切种智，如开启珍宝器，如是真实显示佛性。如是所说。因此，由于未见蕴和处等的差别，所以不应执着于此，这是一种执着。同样，布施波罗蜜多等成为此道的果实，这是第二种。同样，不应执着于佛和菩提一切种智。也不应执着于佛和菩提，因为三者没有差别，这是对佛宝的教诲。以法宝为例，从“此外”等开始，到“不生邪慧之心”为止，用许多词语宣说。如此，法是道的果实和道。道的果实是菩提，那也是佛宝本身。其余的是此处的道之谛，即法宝。那也如先前一样，以对真谛的确定为先导。因此，不应执着于从何处有色等事物。因此，不观察集。因为不应执着于事物存在，因此不观察应断除的集。不应执着于观察色等为常或无常等，也不观察苦谛的四种行相及其相反的方面。不观察色等为空性、无相、无愿及其相反的方面。行，以及不行，以及行也行且不行也不行，以及非行非不行，皆不观察。
English
Thus it is. Therefore, it is precisely practicing it. Not distinguishing, this is called the third. The fourth is easy to understand. This is the teaching on the truth of the path. When explaining the teachings on the Three Jewels, take the teaching on the Buddha Jewel as an example. Furthermore, it is proclaimed with words such as "Moreover." In this way, the all-knowingness itself is the Buddha itself. As it is said: Without the defilement of all obscurations, obtaining all-knowingness, like opening a precious vessel, thus truly showing the Buddha-nature. As it is said. Therefore, since the distinctions of the aggregates and sources are not seen, one should not fixate on them, this is one fixation. Similarly, generosity, the perfection, and so forth, which have become the fruit of this path, this is the second. Similarly, one should not fixate on the Buddha and enlightenment, all-knowingness itself. Also, one should not fixate on the Buddha and enlightenment, because the three are without difference, this is the teaching on the Buddha Jewel. Taking the Dharma Jewel as an example, from "Moreover" and so forth, up to "not generating a mind of immoral wisdom," it is proclaimed with many words. Thus, the Dharma is the fruit of the path and the path. The fruit of the path is enlightenment, and that is the Buddha Jewel itself. The remainder here is the truth of the path, which is the Dharma Jewel. That also, as before, is preceded by certainty about the truth. Therefore, one should not fixate on from where form and so forth, things exist. Therefore, one does not observe origination. Because one should not fixate on things existing, therefore one does not observe that origination should be abandoned. One should not fixate on examining form and so forth as permanent or impermanent and so forth, and one does not observe the four aspects of the truth of suffering and their opposites. One does not observe form and so forth as emptiness, signlessness, wishlessness, and their opposites. Acting, and not acting, and acting also acting and not acting also not acting, and neither acting nor not acting, one does not observe.
Tibetan
་སོ། །གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་གཅིག་གོ ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མི་སྤྱོད་ཅིང་ཆེད་དུ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང་འདུ་བ་དང་བྲལ་བ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའོ། །བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བར་མྱུར་བ་དང༌། མི་མྱུར་བ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་ཅུང་ཟད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའོ། །ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དེ་དག་དང་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ན་ཡང་ཕན་ཡོན་མང་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །འདིར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་གདམས་པའོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་དགེ་འདུན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་ཉི་ཤུ་སྟེ། དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གང་ཟག་དང་མིང་ཙམ་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་འདུན་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་དག་ལས་འདི་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པས་ སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་དེ་དག་འདིར་འོངས་པ་ནི་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བཤད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཚིག་བཞིས་ནི་འགྲོ་བ་བཤད་དོ། །དེ་དག་ལས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་བསྟན་ཏེ། དད་པས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེས་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང
Chinese
。如果那样行持，就称为行持般若波罗蜜多，这是第一种结合。不行持布施波罗蜜多等，也不特别执著，这是第二种。在神通的各种事业中，为了十方众生的利益，不执著自己等，这是第三种。对于任何法，都不见聚集和分离，这是第四种。不见自己迅速或不迅速地现证菩提，这是第五种。除了法界之外，什么也不见，这是第六种。不将十八界与空性结合，也不将空性与它们结合，这是第七种。那样结合也能获得许多利益，但也不如实地见到，这是第八种。这里，与空性结合就是与般若波罗蜜多结合。这是用“那也是一切结合中最殊胜的”这句话说的。般若波罗蜜多本身就是珍宝，因为是珍宝之路，这是对法宝的教诲。以僧宝的角度来说，从“如是宣说”到“应当修学身语意的业完全清净”之间所说的。这里所说的僧众，是指菩萨的僧众。也就是二十种人，为了让他们以仅仅与声闻的人名相同的名义，而对僧众产生信心。为了通过这些人来显示来和去的特征的差别。以安住于般若波罗蜜多来说，是因为与决定性的部分相符等。其中，首先说到那些来到这里的是“出生”等。之后用四句话说了去。其中，用两句话显示了随信行者，因为以信心跟随道路。另外两句显示了随法行者，法就是智慧，因此以智慧跟随道路。
English
If one acts in that way, it is called acting in the Prajñāpāramitā, this is the first union. Not acting for the sake of the Perfection of Generosity, etc., and not specifically fixating, this is the second. In the various activities of clairvoyance, for the benefit of sentient beings in the ten directions, not fixating on oneself, etc., this is the third. For any dharma, not seeing gathering and separation, this is the fourth. Not seeing oneself quickly or not quickly attaining complete enlightenment, this is the fifth. Not seeing anything except the realm of dharma, this is the sixth. Not combining the eighteen elements with emptiness, and not combining emptiness with them, this is the seventh. Even when combining in that way, many benefits are obtained, but one does not truly see them, this is the eighth. Here, combining with emptiness is combining with the Prajñāpāramitā. This is said by the words "That is the most excellent of all combinations." The Prajñāpāramitā itself is a jewel, because it is the path of jewels, this is the instruction on the Dharma Jewel. From the perspective of the Sangha Jewel, from "Thus it was spoken" to "One should train in the complete purification of the actions of body, speech, and mind" is what was said. Here, the Sangha refers to the Sangha of Bodhisattvas. That is, twenty types of individuals, for the purpose of making them have faith in the Sangha by means of names that are only similar to the names of Śrāvakas. In order to show the difference in the characteristics of coming and going from among those individuals. By abiding in the Prajñāpāramitā, it is because of being in accordance with the definitive aspect, etc. Among them, first, it is explained that those who came here are "born," etc. After that, the going is explained in four sentences. Among them, two sentences show the follower of faith, because they follow the path with faith. The other two show the follower of dharma, dharma is wisdom, therefore they follow the path with wisdom.