Tibetan
ས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་དྲན་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །མདོ་ནི་བྱམས་པས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཟུག་རྔུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །མདོ་ནི་ད་ལྟར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཁ་དོག་དང་དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁ་ཟས་དུག་དང་བཅས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །མདོ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིའི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགེ་བའི་རིགས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་གང་གིས་ཡོད་པ་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །མདོ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ཁོང་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསྔོ་བ་གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའོ། །མདོ་ནི་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གོང་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་དང༌། དམིགས་པ་
Chinese
凡所作者，即是将诸佛之善根完全回向，乃是忆念自性之完全回向。经是从《慈氏所说》开始，到《具刺回向》之间。善巧方便者，乃是凭借般若波罗蜜多而回向福德，因此，无所缘且无相之回向，即是善巧方便之回向。经是从《如今譬如》开始，到《不应修学》之间。犹如色香味俱全之食物掺杂毒药，同样，有相之回向亦是如此。因此，彼回向乃是无相之回向。经是从《善现所说》开始，到《无毒且至甘露之边际》之间。如诸佛世尊了知无上佛陀智慧之善法种类为何，自性为何，体性为何，法性为何，我亦如是随喜。如诸佛世尊随喜于何者而回向无上正等菩提，我亦如是回向，此乃诸佛所允准之回向。经是从《其他又》开始，到《应回向于无上正等菩提》之间。如不属于三界一切，同样，不属于一切法者，既非过去，亦非未来，亦非现在。凡如是无事物者，彼无事物亦不能以无事物而回向，此乃不属于三界之回向。其他三种回向，乃是大福德生起之自性，即是三种，小、中、大。经是从《其后世尊》开始，到《名为无上》之间。无相之理与所缘
English
Whatever is done is the complete dedication of the roots of virtue of the Buddhas, which is the complete dedication of remembering the self-nature. The sutra begins with "Said by Maitreya" and ends with "Thorny Dedication." The skillful means is to dedicate merit through the Perfection of Wisdom. Therefore, the dedication without object and without characteristics is the dedication of skillful means. The sutra begins with "Now, for example" and ends with "Should not be practiced." Just as food with excellent color, taste, and smell is mixed with poison, so is the dedication with characteristics. Therefore, that dedication is the dedication without characteristics. The sutra begins with "Said by Subhuti" and ends with "Without poison and reaching the limit of nectar." Just as the Buddhas, the Bhagavat, know what kind of virtuous qualities of the supreme Buddha's wisdom are, what their nature is, what their characteristics are, and what their dharma nature is, so do I rejoice accordingly. Just as the Buddhas, the Bhagavat, rejoice in whatever is dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, so do I dedicate it, which is the dedication approved by all the Buddhas. The sutra begins with "Furthermore" and ends with "Should be dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment." Just as it does not belong to all three realms, similarly, that which does not belong to all dharmas is neither past, nor future, nor present. Whatever is like this, without things, that which is without things also cannot be dedicated by without things, which is the dedication that does not belong to the three realms. The other three dedications, which are the nature of great merit arising, are of three kinds: small, medium, and large. The sutra begins with "Then the Bhagavat" and ends with "Called unsurpassed." The principle of no characteristics and the object
Tibetan
མེད་པའི་ཚུལ་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་ནི་སྟོང་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དག་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་དག་གིས་བསོད་ནམས་ལས་གཙོ་བོ་ནས། གོང་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆུང་ངུའོ། །མདོ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ནམ་འཚོའི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དེ་བས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །མདོ་ནི་གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་མཆོད་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རེ་རེ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང༌། བདེ་བར་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་བཀུར་བྱས་པ་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་དེ་དག་ཆགས་པ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོའོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཅིག་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་ནས་རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དེ་དག་ནི། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གོང་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ག
Chinese
无有之理，及非异性，名为如是性，是为无著之理。由此回向之福德，若三千大千世界之有情，得十善、四禅、四无量、无色定、五神通者，其福德从主要至无上之间，是为生大福德之小回向。经文从“善现，复次”开始，至“以无著回向所回向之福德，极增长”之间。若三千大千世界之所有有情皆成独觉，彼等之中，若有人于其寿命期间，以一切资具承事供养，较之，以无著回向所回向之福德，极增长，至此之间，是为生大福德之中回向。经文从“复次，善现”开始，至“恭敬尊重供养”之间。若三千大千世界之所有有情皆成菩萨，彼等每一方，各有如恒河沙数之世界之有情，以一切资具及安乐具，于恒河沙数劫中，供养每一菩萨，彼等之福德，与无著回向所回向之福德相比，百分之一亦不及，乃至因亦不堪忍受，至此之间，是为生大福德之大回向。若三千大千世界之有情皆成菩萨，彼等以有相之回向所生之福德聚，与一菩萨不作意等之回向之福德相比，百分之一亦不及，乃至因亦不堪忍受，至此之间，从“尔时四大天王”等开始，至“无上”之间，
English
The principle of non-existence and non-otherness is called Suchness, which is the principle of non-attachment. The merit dedicated by this is that if the sentient beings of the three-thousand-great-thousand world system obtain the ten virtues, the four dhyanas, the four immeasurables, the formless absorptions, and the five supernormal cognitions, the merit from the principal to the unsurpassed is the small dedication that produces great merit. The sutra starts from "Furthermore, Subhuti" and ends with "The merit of the dedication dedicated by the non-attached dedication increases greatly." If all the sentient beings of the three-thousand-great-thousand world system become Pratyekabuddhas, and if someone serves and honors them with all necessities for the duration of their lives, the merit of the dedication dedicated by the non-attached dedication increases greatly compared to that. This is the medium dedication that produces great merit. The sutra starts from "Furthermore, Subhuti" and ends with "honored and venerated." If all the sentient beings of the three-thousand-great-thousand world system become Bodhisattvas, and in each of the ten directions, sentient beings of worlds as numerous as the sands of the Ganges River honor each Bodhisattva with all necessities and comforts for as many kalpas as there are sands in the Ganges River, the merit of those dedications is not even close to one-hundredth of the merit dedicated by the non-attached dedication, and even the cause cannot be endured. This is the great dedication that produces great merit. If the sentient beings of the three-thousand-great-thousand world system all become Bodhisattvas, the accumulation of merit arising from their dedication with focus is not even close to one-hundredth of the merit of the dedication of a Bodhisattva who does not focus, and even the cause cannot be endured. From "Then the Four Great Kings" etc., to "unsurpassed."
Tibetan
སུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ནས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མདོ་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟག་ཡན་ཆད་དོ། །དེའི་དོན་ནི། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་དེས་དགེ་བའི་རྟ་བ་དེ་དག་མི་ལེན་མི་གཏོང་བ་ནས། དེ་ལྟར་བདག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དག་གིས་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དག་གཉིས་པ་ནི་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་བསྟན་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱིའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པས་ན་ཤེས་རབ་པོ། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
颂毕。如是宣说圆满回向作意后，当说随喜作意。其中，经是从“其后，具寿善现”开始，到“其后，具寿舍利弗之子”为止。其义为：以方便和无所缘，于善根随喜，随喜作意，在此说是修习。如是说，以方便和无所缘对善根随喜，那便是此处所说的随喜作意修习。因此有两种，以无所缘之门随喜，即从不取不舍那些善根开始，到“如是我随喜后，当圆满回向于无上正等菩提”为止。以方便之门随喜，是新入大乘者，如解脱一般，对那样的善根，以及那样的佛等，以及那样的所有法，如我随喜一般，也当圆满回向于正等菩提。善现，又说第二个“之”，是说其本身是殊胜福德。这是随喜作意。在宣说了世间的修道作意三种之后，超世间的修道，即是上面所说的成办和极清净。其中，就成办而言，说：彼之自性胜，不显现于一切，诸法无所缘，安立是大义。彼之，是指道。自性是般若波罗蜜多。因已超越分别念，故为智慧。从“世尊，般若波罗蜜多是为了极清净”开始，到“世尊，般若波罗蜜多是为了无实事之自性空性，一切法之自性也是空性”为止，是自性
English
Completed. Having thus explained the contemplation of complete dedication, the contemplation of rejoicing should be expressed. In this regard, the sutra begins with "Then, the venerable Subhuti" and extends to "Then, the son of Sharadvati, the venerable Shariputra." Its meaning is: With skillful means and non-objectification, Rejoicing in the roots of virtue, Rejoicing accordingly is contemplation, Here it is said to be meditation. It is said that whatever rejoicing in the roots of virtue is done with skillful means and non-objectification, that is the contemplation of rejoicing accordingly, which is meditation here. Therefore, there are two aspects: rejoicing accordingly through the gate of non-objectification, which starts from not taking and not abandoning those roots of virtue, and extends to "Thus, after I rejoice accordingly, I shall completely dedicate it to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment." Rejoicing accordingly through the gate of skillful means is for those who have newly entered the Great Vehicle, like liberation, towards such roots of virtue, and such Buddhas, etc., and all such dharmas, just as I rejoice accordingly, so too should it be completely dedicated to perfect and complete enlightenment. Subhuti, the second "of" is said to be that itself is a superior merit. This is the contemplation of rejoicing accordingly. After explaining the three contemplations of the worldly path of meditation, the supramundane path of meditation is what was previously explained as accomplishment and extreme purity. Among them, with regard to accomplishment, it is said: Its very nature is supreme, It does not manifestly gather in all, Dharmas without objectification, Establishing is of great meaning. Its, refers to the path. The very nature is the Prajnaparamita. Because it has transcended conceptualization, it is wisdom. Starting from "Bhagavan, the Prajnaparamita is for the sake of extreme purity," and extending to "Bhagavan, the Prajnaparamita is for the sake of the emptiness of the nature of non-things, the nature of all dharmas is also emptiness," is the nature.