Tibetan
། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བཤད་ནས་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྐབས་སུ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་ལྟར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོའི་ཕུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོའི་མཆོག་བྱེད་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་སེམས་པ་སྟེ། སྤྱིའི་སྒྲར་ཡང་ཁྱད་པར་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཆེ་བའི་སེམས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འཕགས་པ་གང་པོའི་ཚིག་གི་སྔོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆེད་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ། ལས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །འདི་ནི་རང་བྱུང་གི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ནི་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་གང་དག་ཅེ་ན། སེམས་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། རྟོགས་པ་ཉིད་གསུམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་སེམས་དཔའ་བ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་ནས་སྒྲུབ་པ་དག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།
Chinese
因此，（佛）宣说了直到“因为无分别且无种种分别，所以应当接受”之间的内容。所谓的“三十七菩提分法”中，此处的“菩提”是指圆满正等觉的菩提，因此是独一无二的。在阐述了修行的目标之后，将要阐述为此目的所应做之事。在那个时候，从“善现（梵文：Subhūti）请问”等开始，意思是说，那个菩萨如何被称为“大菩萨”呢？世尊开示说：“众生大聚之首”等。心中想着想要成为众生大聚之首的念头，在这里就是指心，因为普遍的词语也用来表达特殊之处。因为拥有三种伟大的心，所以是“大菩萨”。三种伟大是什么呢？即伟大的心本身、伟大的舍弃本身和伟大的证悟本身，如经中所说。其中，伟大的心，世尊宣说了“如金刚般的心”等。然后，为了舍弃一切见解而进行阐述，这就是伟大的舍弃，是舍利子（梵文：Śāriputra）请问的。然后，对于菩提心等也没有执着，这本身就是伟大的证悟，善现（梵文：Subhūti）在圣者众多的词语之前已经阐述了。因此， “众生皆至上，心与舍， 证悟此三者， 三大自生之， 为此当行持。” 这样说道，意思是说，这是菩萨们的（所为）。因为是特别努力的，所以是“为此当行持”，即实践。应当知道，这是为了自生的修行而应做之事。什么是所有众生中最至上的呢？应当通过三种伟大来成就。三种伟大是什么呢？即心、舍弃和证悟本身。因此，因为与它们相关联，所以它也是伟大的。因此，作为勇士的那个也是伟大的。因此，被称为“大菩萨”。在阐述了修行的所依、目标和为此目的所应做之事后，将要阐述修行本身。
English
Therefore, (the Buddha) declared the content up to "because it is without discrimination and without various discriminations, it should be accepted." Among the so-called "thirty-seven factors of enlightenment," the "enlightenment" here refers to the enlightenment of perfect and complete awakening, so it is unique. After explaining the object of practice, what should be done for that purpose will be explained. At that time, starting from "Subhūti's question," it means, how is that Bodhisattva called a "Mahāsattva"? The Blessed One taught, "The foremost of the great mass of beings," and so on. The thought of wanting to be the foremost of the great mass of beings is what is meant by mind here, because common words are also used to express particularities. Because one possesses the great mind of the three great things, one is a "Mahāsattva." What are the three great things? They are the great mind itself, the great renunciation itself, and the great realization itself, as stated in the sutra. Among them, the great mind, the Blessed One declared "the mind like a vajra," and so on. Then, in order to abandon all views, what is explained is the great renunciation, which was asked by Śāriputra. Then, even without attachment to the Bodhicitta and so on, that itself is the great realization, which Subhūti has already explained before the words of many noble ones. Therefore, "All beings are supreme, mind and renunciation, Realization these three, The self-arising of the three great ones, This is what should be done for this purpose." Thus it is said, meaning that this is (what) Bodhisattvas (do). Because it is a special effort, it is "what should be done for this purpose," that is, practice. It should be known that this is what should be done for the practice of self-arising. What is the most supreme of all beings? It should be accomplished through the three great things. What are the three great things? They are mind, renunciation, and realization itself. Therefore, because it is related to them, it is also great. Therefore, that which is a hero is also great. Therefore, it is called "Mahāsattva." After explaining the basis of practice, the object, and what should be done for this purpose, the practice itself will be explained.
Tibetan
དེ་ལ་གནས་བརྟན་གང་བོས་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པའི་སེམས་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཚིག་བར་མ་མི་མངོན་པར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ནི་དང་པོའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་པའོ། །གོ་ཆ་ནི་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡོགས་པས་གོ་བགོས་པ་སྟེ། དཔུང་གི་ཚོགས་གོ་ཆ་བགོས་པ་བཞིན་ནོ། །རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་གོ་ཆ་ཆེན་པོའོ། །འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཇི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱིས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་གང་པོས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་སོ་སོར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་ཉེ་བར་གནས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་དད་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། གུས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་ཡང་དེ་དག་ལ་སེམས་བརྟན་ཞིང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་དེ། དེ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་བདག་གིས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིས་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་གཉིས་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདི
Chinese
因此，住持岗波阐述了披甲和入行的修持次第。披上伟大盔甲之心，即是伟大的勇士，这是对中间词语的隐晦概括。这是第一。真实地进入大乘并真实地安住于大乘，即是伟大的勇士，这是第二。盔甲是通过汇集一切而披上的，如同军队集合披甲一般。在每一个（环节）中，一切都紧密相连，这便是伟大的盔甲。圣者舍利子以“有多少”等语开始陈述。圣者岗波从“于此”等语开始，直到“因此如此”等语结束，进行了阐述。此处所说的安住于布施等，是指以不住的方式安住，因为能见到行为和行为者都如幻象一般。这些阐述了对般若波罗蜜多的亲近安住。为了所有众生的利益而行菩提之行，指的是以具备一切相智的作意。因此，这三者揭示了亲近安住。例如，不以声闻等之作意而行，完全断绝，这便是戒律波罗蜜多。凡是以一切相智作意，对那些（作意）的忍耐、欲望和亲近行持，是具有信心、喜悦和恭敬的特征，这便是忍辱波罗蜜多。凡是对那些（作意）心 स्थिर，不区分声闻等之作意的场合，这便是禅定波罗蜜多。因此，我也要圆满波罗蜜多，也要使一切众生安住于那些（波罗蜜多）之中。其意在于，与一切众生共同回向。对此，这揭示了两种亲近安住。例如，以与一切众生共同的性质，将波罗蜜多布施给一切众生，这便是布施波罗蜜多。对此，对伟大的布施感到欢喜，这便是精进波罗蜜多。“仅此而已”指的是总体的特征。
English
Therefore, the abbot Gangbo explained the stages of donning armor and entering into practice. The mind of donning great armor is the great hero, which is an obscure summary of the intermediate words. This is the first. Truly entering the Mahayana and truly abiding in the Mahayana is the great hero, this is the second. Armor is donned by gathering everything together, just as an army gathers to don armor. In each (step), everything is closely connected, this is the great armor. The venerable Shariputra stated beginning with "how much" and so on. The venerable Gangbo explained from "in this" and so on, until "therefore thus" and so on. Here, abiding in generosity and so on, means abiding in a non-abiding way, because one sees actions and actors as illusory. These explain the close abiding in the Prajnaparamita. Acting for the sake of enlightenment for the benefit of all sentient beings refers to the meaning of acting with the mind possessing all-knowingness. Therefore, these three reveal the close abiding. For example, not acting with the intention of the Shravakas and so on, completely abandoning, this is the Paramita of discipline. Whoever acts with the intention of all-knowingness, the patience, desire, and close practice of those (intentions) are characterized by faith, joy, and respect, this is the Paramita of patience. Whoever has a stable mind towards those (intentions) and does not distinguish the occasions of the intentions of the Shravakas and so on, this is the Paramita of meditation. Therefore, I also want to perfect the Paramitas, and I also want to establish all sentient beings in those (Paramitas). The intention is to dedicate together with all sentient beings. Regarding this, this reveals two kinds of close abiding. For example, by the nature of being common with all sentient beings, giving the Paramitas to all sentient beings is the Paramita of generosity. Regarding this, being delighted with great generosity is the Paramita of diligence. "Only this much" refers to the general characteristic.