Tibetan
་དད་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བསྡུས་པ་དང་ཐ་དད་པ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏན་དུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། གཟུགས་དང་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་མེད་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མ་ཡིན་པ་དང། དེ་དག་གི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་ན་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །སོ་སོར་ཕུང་པོའི་དབྱིངས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རབ་འབྱོར་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་སྣང་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྣང་བ་སྟེ། མཐའ་ཡས་པ་སྣང་བ་སྣང་བ་མེད་པ་ཙམ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ནི་ཕྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མི་མཐོང་སྟེ། མི་འཛིན་པའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་དོན་དམ་པར་མཐོང་བས་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་
Chinese
信心和缘起十二支的摄略和差别等的如实性，以五种方式菩萨恒常不缘，以菩萨无有不缘之故，是于灭的随知。非色和色的道非有，以及苦谛的行相和与之相反者，以及色的空性，和无相，和非无愿，和与之相反者，这些不是菩萨的语辞，以色和它们的差别无有不缘之故。如是乃至识亦非有，乃至它们的道非有，此是道上知法的忍。此二者是法和法界，因此说，不应以正见见法界，法界亦不应以正见见法，此是道上知法。各自以蕴界和处界不应以正见见法界，法界亦不应以正见见它们，此是道上随知之忍。于道上随知作意后，善现！有为界不应以正见见无为界，如是乃至宣说彼性是也，如是说。以法界的现前和显现，以法之自相不显现之故，二无显现，无边显现，唯无显现是真实智慧之相，那是因缘和合之界，以比一切有为细微之故。于彼性上以遍计所执之色等空性之相是无为界，以无为是极细微之故。它们不见先后，是不取之义。取是分别之故。若然，如何以不分别而以胜义见而名为见道耶？说非也等。因此有为之
English
Faith and the suchness of the abbreviated and differentiated aspects of the twelve links of dependent origination, in five ways, bodhisattvas never fixate, because bodhisattvas do not exist, they do not fixate, therefore, it is subsequent knowledge of cessation. Non-form and the path of form are non-existent, as well as the aspects of the truth of suffering and the opposite of that, as well as the emptiness of form, and the signless, and the non-wishlessness, and the opposite of that, these are not the words of a bodhisattva, because there is no difference between form and them, they do not fixate. Likewise, it is shown up to non-existence of consciousness, and up to the non-existence of their path, this is the forbearance of knowing the Dharma on the path. These two are the Dharma and the Dharmadhatu, therefore it is said, one should not see the Dharmadhatu with right view, the Dharmadhatu should also not see the Dharma with right view, this is knowing the Dharma on the path. Separately, with the realm of aggregates and the realm of sense bases, one should not see the Dharmadhatu with right view, the Dharmadhatu should also not see them with right view, this is the forbearance of subsequent knowledge on the path. After attending to subsequent knowledge on the path, Subhuti! The conditioned realm should not see the unconditioned realm with right view, and so on, it is said up to the point of declaring that very nature, it is said. Because of the manifestation and appearance of the Dharmadhatu, because the self-nature of the Dharma does not appear, the two are non-appearing, infinite appearance, only non-appearance is the characteristic of true wisdom, that is the realm of conditioned things, because it is finer than all conditioned things. On that very nature, the characteristic of emptiness, such as the form etc. that is completely conceived, is the unconditioned realm, because the unconditioned is extremely subtle. They do not see the former and the latter, it is the meaning of non-grasping. Grasping is because it is discrimination. If so, how is it called the path of seeing because it is seen ultimately by non-discrimination? It is said that it is not so, etc. Therefore, of the conditioned
Tibetan
དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་གཏོགས་པར་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་པོ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་སེར་པོ་ནི་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསྟན་པའོ། །འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་འཚལ་བས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་འཚལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ
Chinese
还说了“除了法界之外，不能安立无为法界”等。如果这两者是不同的，那么就会显现为有为法的自性，因为是有为法的体性，所以不是无为法的法界，因为与它相反。除了无为法的法界之外，也不能安立有为法的法界，如果与空性不同，那么就会成为不是空性的过失，就像与蓝色不同的黄色就不是蓝色一样。因此，显现的自性空性的无分别智慧是见道，而不是执着。通过这种方式，对于苦谛的法智忍等也应当理解为无分别空性的智慧的自性。所谓“任何法也不如实随见”是因为一切法的自相的显现消失的缘故。这是教法。对此的广说就是从“色也不如实随见”到“那就是随顺教导”之间所说的。这是对于见道的教导。从修道的角度来说，从那时起，具寿善现对薄伽梵这样说道，直到“贪着法即是过失”之间所说的。所谓“应当完全通达”就是应当完全断除。所谓“于般若波罗蜜多”就是无分别，即见到一切法都普遍进入法界。因为获得超世间的后得清净世间智慧的完全断除是修道。因此，大乘道的八支也是修道，对此的详细解释在《辨中边论》中说：“完全断除与能知，以及三种使他信，不顺品的对治，彼等道支有八。见与戒律及资具，减少于他作表示，烦恼近分的烦恼，不顺品的对治。”就像这样所说的一样。
English
It was also said, "Apart from the dharmadhatu, the unconditioned dharmadhatu cannot be established," and so on. If these two are different, then it will appear as the very nature of the conditioned realm, because it is the nature of appearance, so it is not the unconditioned dharmadhatu, because it is the opposite of it. Apart from the unconditioned dharmadhatu, the conditioned dharmadhatu also cannot be established, if it is different from emptiness, then it will be the fault of not being emptiness, just as yellow that is different from blue is not blue. Therefore, the non-conceptual wisdom of the nature of appearance, emptiness, is the path of seeing, and not grasping. In this way, the forbearance of knowing the Dharma in suffering, etc., should also be understood as the very nature of non-conceptual emptiness wisdom. The so-called "no dharma is truly seen accordingly" is because the appearance of the self-characteristics of all dharmas has disappeared. This is the teaching. The detailed explanation of this is what is said from "form is not truly seen accordingly" to "that is the subsequent teaching." This is the instruction on the path of seeing. From the point of view of the path of meditation, from then on, the venerable Subhuti said this to the Blessed One, until what is said between "attachment to the Dharma is a fault." The so-called "should be completely understood" is that it should be completely cut off. The so-called "in the Prajnaparamita" is non-conceptual, that is, seeing that all dharmas universally enter the dharmadhatu. Because obtaining the transcendental subsequent attainment, the complete cutting off of pure worldly wisdom is the path of meditation. Thus, the eight branches of the Mahayana path are also the path of meditation, and the detailed explanation of this is in the Madhyantavibhaga, which says: "Complete cutting off and knowable, and three that make others believe, the antidote to the unfavorable, those eight are the branches of the path. View and discipline and resources, reducing the expression to others, afflictions and near afflictions, the antidote to the unfavorable." It is like what is said in this way.