Tibetan
ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལྡོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ལྔ་པོ་དག་ནི་ ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དྲུག་པ་མེད་པར་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་མི་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལྔ་པོ་དྲུག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ནི་དྲུག་པ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་དག་དྲུག་པ་དག་ལས་ཐ་མི་དད་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ནི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་མེད་པར་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་འགྲོ་ཞིང་གནས་པ་མེད་དེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ན་ལྔ་པོ་དྲུག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་དང་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་དྲུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་ལ་ཕྱིས་ལོང་བ་བཞིན་དུ་ལྔ་པོ་དེས་ཁྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲུག་པ་མེད་ན་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། འཛིན་དང་སོ་སོར་གཏོང་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགུའི་ཆོས་ལ་འཛིན་པ་རྫས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པ་དག་གིས་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲུག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མི་འཛིན་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ འཛིན་པ་དང་གཏོ
Chinese
所谓“无有”，是指专门针对事物而产生的颠倒分别念。第六识是普遍存在的，而前五识是片面的。因此，如果没有第六识，即使不能将人视为实有，也能消除烦恼障，但不能消除所知障。所谓“非有”，是指暂时的分别念。五识包含在第六识中，因为它们与第六识的体性相同，所以能够获得彼岸。因此，它们与第六识并不相异，如果没有第六识，就会变得相异。所谓“种种”，是指多种多样的分别念。例如，转轮王的军队，如果没有轮宝的行止，就无法行进和驻扎，因为他们自己不知道。同样，第六识因为是遍知一切的，所以如果它行进并安住于此，那么五识就会跟随第六识。如果没有第六识，就不会有跟随。所谓“无有”，是指对安住和行进的迷惑分别念。如同有眼睛的人一样，第六识因为是遍知一切的，所以会先行引导，而之后就像盲人一样，由五识引导。如果没有第六识，就无法行进。所谓“随行”，是指跟随的分别念，因为果与因紧密相连。这是所取分别念的第二种，共有九种。能取分别念的第一种，共有九种，是什么呢？即：取与舍，作意与诸界，三者皆紧密相连，安住与执著，施设法之事物，贪著与对治，随欲而行之过患，应知此为最初之取。如是说，取与舍等九种法，执取实有的分别念，即是能取分别念的九种。这些都是凡夫的法，因为它们已被圣者所舍弃。它们的对治是如经中所说的第六识，即无分别。对此祈请道：世尊等，乃至不取不舍之间，是取与舍
English
The term "non-existence" refers to the reversed conceptualization that specifically targets things. The sixth consciousness is all-encompassing, while the five are one-sided. Therefore, without the sixth consciousness, even if one cannot regard a person as substantial, one can still eliminate the afflictive obscurations, but not the obscurations to knowledge. The term "non-being" refers to temporary conceptualizations. The five are included within the sixth, because they are of the same essence as the sixth, so one can attain the other shore. Therefore, they are not different from the sixth, but without the sixth, they become different. The term "various" refers to the conceptualizations of various kinds. For example, the army of a wheel-turning king cannot move or dwell without the movement of the precious wheel, because they themselves do not know. Similarly, because the sixth consciousness is all-knowing, if it moves and abides there, then the five will follow the sixth. Without the sixth, there will be no following. The term "non-existence" refers to the confused conceptualization of abiding and moving. Like someone with eyes, the sixth consciousness, because it is all-knowing, will lead the way, and afterwards, like a blind person, it will be led by the five. Without the sixth, one cannot move. The term "following" refers to the conceptualization of following, because the result is closely connected to the cause. This is the second kind of object-grasping conceptualization, of which there are nine. What are the nine kinds of subject-grasping conceptualization, the first kind? They are: Grasping and relinquishing, attention and the elements, all three closely connected, abiding and clinging, imputation of things of dharma, attachment and antidote, going and failing as desired, know this as the first grasping. It is said that the conceptualization of grasping reality in the nine dharmas such as grasping and relinquishing is the nine kinds of subject-grasping conceptualization. These are all the dharmas of ordinary beings, because they have been abandoned by the noble ones. Their antidote is the sixth consciousness, as stated in the sutra, which is non-conceptualization. To this, one prays: Bhagavan, etc., up to the point of not grasping and not relinquishing, is grasping and relinquishing.
Tibetan
ང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་པར་བརྗོད་དོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་གང་དང་ཡང་འདྲེ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ཆར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི། །གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དངོས་པོར་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་མེད། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་འདིར་དྲུག་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དགུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དང་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སུའི་ཞེ་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ གིས་ནི་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་དྲུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དྲུག་པ་ནི་ལྔ་པོ་དག་གི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་
Chinese
我是慢的分别，说是与对治品方面一起。请问：从“薄伽梵”到“成佛”之间是作意之分别。请问：从“薄伽梵”到“不与任何法相混”之间是与三界一切相关的分别。请问：从“薄伽梵”到“不会安住”之间是安住的分别。请问：从“薄伽梵”到“行于般若波罗蜜多”之间是现前执著的分别。如果又从“如果又”到“那不是处所”之间，将事物假立为分别。从“此后具寿”到“是行”之间是贪著的分别。请问：从“薄伽梵”到“将会安住”之间是对治品的分别。善现，比如从“善现，比如”到“在那里将会安住”之间，是从随欲而行中退失的分别。那是能执著的第一个分别，有九种。能执著的第二个分别，哪九种呢？特意必定不生等，道与非道无定执，有灭之生与，有事与无事与，处与族是执著与，为义而求与无因与，外道与所缘上，是执著之另种分别。如是说，假立存在的执著不缘是此处的第六种。没有它，如特意所作一样，必定不会生等，成为过失的九种是第九种分别。那些也不是异生之法，因为那些最初就有。如果是那样，是谁的呢？是声闻阿罗汉和独觉的法，因为那些没有舍弃的缘故。如经中所说，那些的对治品方面就是第六种，因为必定会生起佛陀的菩提，所以第六种是五种的舵。
English
I am the conceptualization of slowness, which is said to be together with the aspect of the antidote. Question: From "Bhagavan" to "achieving Buddhahood" is the conceptualization of attention. Question: From "Bhagavan" to "not mixing with any dharma" is the conceptualization related to all three realms. Question: From "Bhagavan" to "will not abide" is the conceptualization of abiding. Question: From "Bhagavan" to "engaging in the Prajnaparamita" is the conceptualization of manifest attachment. If again, from "If again" to "that is not a place," establishing things as entities is conceptualization. From "Thereafter, venerable" to "is conduct" is the conceptualization of attachment. Question: From "Bhagavan" to "will abide" is the conceptualization of the antidote. Subhuti, for example, from "Subhuti, for example" to "will abide there," is the conceptualization of falling away from going as desired. That is the first conceptualization of grasping, with nine aspects. The second conceptualization of grasping, what are the nine? Intentionally, definitely not arising, etc., path and non-path without definite grasping, birth with cessation, having and not having things, place and lineage are grasping, striving for meaning and without cause, on opponents and objects, are other conceptualizations of grasping. It is said that not focusing on the grasping that exists nominally is the sixth here. Without it, like doing it intentionally, definitely not arising, etc., the nine that become faults are the ninth conceptualization. Those are also not the dharma of ordinary beings, because those exist from the beginning. If that is the case, whose are they? They are the dharma of Arhats and Pratyekabuddhas, because those have not been abandoned. As said in the sutra, the antidote aspect of those is only the sixth, because the Bodhi of the Buddha will definitely arise, so the sixth is the rudder of the five.
Tibetan
བ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཉམ་པ་ནས་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་དེ་དག་གི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་པར་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཚིག་སྔ་མའི་མཇུག་ལ་དགག་པའི་ཡི་གེ་སྦྱར་ཏེ་ཡོད་པས་སོ། །གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་རོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་པ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། ། རིགས་ནི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་མེད་ན་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་མེད་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་འགྲུབ་པར་མི་འ
Chinese
是也。若无第六，则必生于下劣菩提，此乃不如实显现之分别念。世尊如是说，乃至“从平等而行”。一切相智之道乃菩萨之道，声闻等之道非彼等之道，此乃决定取舍道与非道。若无第六，则无彼，此乃于道与非道不作决定取舍之分别念。以前句之末尾加上否定之字故。请问，世尊，乃至“道与非道”。般若波罗蜜多乃无有诸法生灭，若无第六，则生灭，此乃生灭之分别念。请问，世尊，乃至“应勤修六波罗蜜多”。若问于彼等应如何勤修？色乃至一切相智之间，非有合亦非无合，如是也。若无第六，则无彼，此乃有合与无合之分别念。请问，世尊，乃至“应勤修”。色乃至一切相智之间，不住，此乃勤修。若无第六，则住于彼等，此乃住之分别念。世尊，复次，乃至“现证菩提”。 种姓乃种子，此中一切相智乃六波罗蜜多，若无第六，则彼等坏灭，此乃种姓坏灭之分别念。世尊如是说，乃至“从轮回中完全解脱”。为不依仗他者等义，应学六波罗蜜多。若无第六，则所求不
English
It is so. If there is no sixth, then one will definitely arise in inferior Bodhi, this is the conceptualization of not appearing as it is. The Blessed One spoke thus, up to "going from equality." The path of all-knowingness is the path of the Bodhisattva, the path of the Hearers and others is not their path, this is the definite acceptance and rejection of the path and the non-path. If there is no sixth, then there is no that, this is the conceptualization of not making a definite acceptance and rejection of the path and the non-path. Because the negative letter is added to the end of the previous sentence. Asking, Blessed One, up to "the path and the non-path." Prajna Paramita is the non-arising or non-ceasing of any dharmas, if there is no sixth, then there is arising and ceasing, this is the conceptualization of arising and ceasing. Asking, Blessed One, up to "one should diligently cultivate the six paramitas." If asked how one should diligently cultivate them? Between form and all-knowingness, there is neither conjunction nor non-conjunction, it is like that. If there is no sixth, then there is no that, this is the conceptualization of conjunction and non-conjunction. Asking, Blessed One, up to "one should diligently cultivate." Between form and all-knowingness, one does not abide, this is diligent cultivation. If there is no sixth, then one will abide in them, this is the conceptualization of abiding. Blessed One, furthermore, up to "manifestly realize Bodhi." Lineage is the seed, here all-knowingness is the six paramitas, if there is no sixth, then they will be destroyed, this is the conceptualization of the destruction of lineage. The Blessed One spoke thus, up to "completely liberated from samsara." For the sake of not relying on others and other meanings, one should learn the six paramitas. If there is no sixth, then what is sought will not