Tibetan
ང་དག་པར་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དྲི་ཟའི་དབྱངས་སྙན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གདུལ་བྱ་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །མ་ལུས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དོན་ནི་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་དེ་དག་གི་ངེས་པའི་ཚིག་གོ །སྤོབས་པ་ནི་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་སློབ་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པས་སོ། །འདི་ཉིད་འདིའི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དཔེ་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདི་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་བསླབ་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་ཡང་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །འདིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཅིག་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་པས་ཏེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེའི་མཐའ་ནི་རྩེ་མོ་སྟེ། དེ་ལས་ལྷག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །ཆོས་མཐའ་ཡས་པ་དེ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིས་བསྡུས་སོ། །རྒྱ་ཆེར་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ
Chinese
我具有正遍知，犹如天乐之妙音，因为是宣说调伏所化众生的正法。 此外，又以“其他”等三个词语宣说。 如此，以三摩地的力量现量无碍地了知，是正遍知。 无余地正遍知，是各别正遍知。 并且，以所缘的差别有四种，即法各别正遍知、义各别正遍知、决定词各别正遍知、辩才各别正遍知。 其中，法是所有法的名相。 义是它们的体性。 决定词是它们的决定词。 辩才是它们的差别。 所有这些法是二种，因为以法和法性所摄。 其中，法性是以空性为主，从内空性等乃至正边际、真如等词语所说。 此处，所谓想要学习，是因为想要无碍的智慧。 这就是此处的辩才各别正遍知。 以“如是”等指示譬喻，如是对此以差别而应学习，同样对法、义和决定词也应学习之义。 真如、正边际、无相等等，此处是法各别正遍知。 此处的体性是超胜于十一种体性，即： 超胜于所取之体性，超胜于能取之体性，超胜于事物之体性等等，是义各别正遍知。 真如是恒常如是，因为是不变的。 正确的是真如。 它的边际是顶峰，因为没有比它更殊胜的真如，所以称为正边际等等，是决定词各别正遍知。 那些无边之法是无边的，以四种各别正遍知所摄。 广大方面，应从法胜论中领悟。
English
I possess perfect knowledge, like the beautiful sound of celestial music, because it is the Dharma that teaches the beings to be tamed. Furthermore, it is taught with three words such as "other also." Thus, knowing directly and without obstruction by the power of samadhi is perfect knowledge. Knowing perfectly without exception is individual perfect knowledge. Moreover, there are four types according to the difference of objects: individual perfect knowledge of Dharma, individual perfect knowledge of meaning, individual perfect knowledge of definitive words, and individual perfect knowledge of eloquence. Among these, Dharma is the nomenclature of all Dharmas. Meaning is their characteristics. Definitive words are their definitive words. Eloquence is their distinctions. All these Dharmas are two, because they are included by Dharma and Dharmata. Among these, Dharmata is based on emptiness, and is spoken of with words such as inner emptiness and so on, up to the ultimate limit and suchness. Here, the so-called desire to learn is because of the desire for unobstructed wisdom. This itself is the individual perfect knowledge of eloquence here. "Thus" and so on indicate the example, just as one should learn this through distinctions, so too one should learn Dharma, meaning, and definitive words. Suchness, ultimate limit, absence of characteristics, and so on, here are the individual perfect knowledge of Dharma. The characteristic here is that it transcends the eleven characteristics, namely: Transcending the characteristic of the apprehended, transcending the characteristic of the apprehender, transcending the characteristic of things, and so on, are the individual perfect knowledge of meaning. Suchness is always such, because it is unchanging. What is correct is suchness. Its limit is the peak, because there is no more excellent suchness than it, so it is called the ultimate limit and so on, which is the individual perfect knowledge of definitive words. Those limitless Dharmas are limitless, and are included by the four individual perfect knowledges. In the extensive aspect, it should be understood from the Abhidharma teachings.
Tibetan
། །དེ་ཡང་དཔེར་བརྗོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་མང་པོས་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོན་པ་དང་ལྡན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ལྕགས་ཀྱུས་སྐྱེས་བུ་དག་དག་ལ་ལོག་པར་མི་གཏོང་སྟེ། རྟོན་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གཉིས་དང་དྲིས་པ་དང་ལན་གྱི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཚིག་འབྲུ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕལ་པའི་སྐད་དུ་ཆོས་སྟོན་ཀྱང་གུས་པར་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་པ་ལ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྟེ། རིགས་པས་མཚན་མ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ནི་ཆོས་ལ་རྟོན་གྱི། གང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གང་ཟག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཆོག་ཏུ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི། དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོན་པ་འདི་གཉིས་ནི་ཞུས་པ་དང་ལན་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ནི་ངེས་པར་མཛད་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྟོན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཞུ་བ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ལན་བཀའ་སྩལ་བ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཛོད་ལྟ་བུ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོའི་མཛོད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་དགུས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཚིག་བདུན་གྱིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏེ། དེ་གཉིས་མེད་པར་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་བརྒྱད་པས་ནི་
Chinese
还有，这只是一个例子。 另外，用“其他”等词语说了。 这也是对各自的勇气完全了解，因为许多微尘都知道和理解。 具有依赖性就像国王一样，因为是不浪费的原因。 因为国王的铁钩不会让那些纯洁的人堕落，所以依赖的铁钩也像菩萨一样。 还有，用“其他”等两个词，以及提问和回答的两个词说了。 如此理解被称为理解那本身，依赖于意义而不是词语。 因此，即使用庸俗的语言讲法，也会恭敬地听。 另外，在第二个“其他”这个词中，善于方便应该布施，并且不执著于布施者等的智慧波罗蜜多，空性是通过推理成立的，是通过推理具有相状的。 因此，应该依赖于法，而不是对那些说一切法不是空性的人。 佛陀世尊是最高的量，因此应该依赖于具有确定意义的经部，而不是具有引导意义的经部。 从禅定中产生的智慧是般若。 从听闻和思考中产生的是分别识，因此般若所见到的，不是分别识所能见到的。 因此，应该依赖于般若，而不是分别识。 这两个依赖是通过提问和回答来说的，因此佛陀世尊已经确定了这一点，应该依赖于它。 然后，舍利子是分别识，是提问者。 如来是般若，是回答者。 具有福德和智慧的积聚就像仓库一样，因为是许多福德和智慧积聚的仓库的所在地。 还有，用九个词说了“其他”，其中用七个词显示了戒律和从禅定中产生的福德的巨大集合，因为没有这两者，就不可能有那样的神通。 第八个词是
English
Furthermore, this is just an example. Moreover, it is said with "other" and so on. This is also to fully understand each individual's courage, because many subtle particles know and understand. Having reliance is like a king, because it is the cause of not wasting. Because the king's iron hook does not let those pure people fall back, the reliance iron hook is also like a Bodhisattva. Also, it is said with two words such as "other", and two words of question and answer. Such understanding is called understanding that itself, relying on meaning rather than words. Therefore, even if the Dharma is taught in vulgar language, it will be listened to with respect. Furthermore, in the second word "other", skillful means should be given as charity, and the wisdom paramita of not clinging to the giver and so on, emptiness is established by reasoning, and is characterized by reasoning. Therefore, one should rely on the Dharma, not on those who say that all dharmas are not emptiness. The Buddha Bhagavan is the supreme measure, therefore one should rely on the sutras of definitive meaning, not on the sutras of provisional meaning. The wisdom arising from meditation is prajna. What arises from hearing and thinking is discriminating consciousness, therefore what is seen by prajna is not seen by discriminating consciousness. Therefore, one should rely on prajna, not on discriminating consciousness. These two reliances are spoken through questions and answers, therefore the Buddha Bhagavan has determined this, and one should rely on it. Then, Shariputra is discriminating consciousness, who is the questioner. The Tathagata is prajna, who is the answerer. Having the accumulation of merit and wisdom is like a treasury, because it is the place of the treasury of many accumulations of merit and wisdom. Furthermore, it is said with nine words "other", in which seven words show the great collection of merit arising from discipline and meditation, because without these two, such supernormal knowledge is impossible. The eighth word is