Tibetan
བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དག་གཉིས་པ་ནི་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་བསྟན་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱིའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པས་ན་ཤེས་རབ་པོ། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་པའོ། །མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་དག་གི་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་ནས། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བར་གྱིས་ནི་མཆོག་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །གང་གཟུགས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཟུགས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཏོད་པར་བྱེད་པའོ། །གང་དེ་ལྟར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་གཏོད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ནི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཆེ་བར་མི་བགྱིད་ཆུང་བར་མི་བགྱིད། མཐུ་དང་ལྡན་པར་མི་བགྱིད། མཐུ་དང་མི་ལྡན་པར་མི་བགྱིད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཆེ་བའམ་ཆུང་བ་དེ་དག་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ནི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ནི་མོས་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །སངས་རྒྱས་བསྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་གི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་འདིར་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བརྩོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱིས་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ནི་བཞི་སྟེ། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་མེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ
Chinese
名为“作意”。再者，“善现，又”这第二个“善”字，是指那（作意）本身就是殊胜的福德。那是指随喜和作意。在开示了世间的修道作意这三种之后，超世间的修道就是上面所说的“成办”和“极清净”。其中，就“成办”而言， “彼之自性胜中胜，不于一切显现执，诸法无相而安立，是为成办大利益。” 如是说。“彼之”是指道的。“自性”是指般若波罗蜜多。因已超越分别念，故为般若。世尊所说的“般若波罗蜜多乃为极清净之故”开始，直至“世尊，般若波罗蜜多乃无事物自性空性之故，一切法之自性亦为空性”之间，是说自性。“胜中胜”是指那般若波罗蜜多本身是五度之首要和主要，从不平等至平等之间，是说胜中胜。“不于一切显现执”是指不执著于一切法，那就是它的显现成办。从“不显现成办色”至“一切相智”之间，因无显现成办，故应显现成办般若波罗蜜多。“因不显现成办色之故”开始，直至“于一切相智无显现成办，无生且无相，故应显现成办般若波罗蜜多”之间，是说显现成办。“诸法无相而安立”是指以一切法无相之门，安立彼为佛法。如是显现成办的般若波罗蜜多，不获得任何法等等，直至不获得一切相智之间，是说
English
Called "attention." Furthermore, the second "Good Sir, again" means that (attention) itself is the supreme merit. That refers to rejoicing and attention. After teaching these three worldly paths of meditation, the transcendental path of meditation is what was previously taught as "accomplishment" and "utter purity." Among these, with regard to "accomplishment," it is said: "Its essence is the supreme of the supreme, It does not apprehend manifestation in all, Establishing all dharmas without characteristics, This is the great benefit of accomplishment." "Its" refers to the path. "Essence" refers to the Prajnaparamita. Because it has transcended conceptualization, it is wisdom. Starting from "Bhagavan, Prajnaparamita is for the sake of utter purity," and up to "Bhagavan, Prajnaparamita is for the sake of the emptiness of the nature of non-things, the nature of all dharmas is also emptiness," the essence is spoken of. "Supreme of the supreme" means that Prajnaparamita itself is the foremost and principal of the five perfections, from unequal to equal, it speaks of the supreme of the supreme. "It does not apprehend manifestation in all" means that not apprehending manifestation in all dharmas, that is its manifestation accomplishment. From "not manifesting the accomplishment of form" to "omniscience," because there is no manifestation accomplishment, one should manifest the accomplishment of Prajnaparamita. Starting from "because of not manifesting the accomplishment of form," and up to "in omniscience there is no manifestation accomplishment, without birth and without characteristics, therefore one should manifest the accomplishment of Prajnaparamita," it speaks of manifestation accomplishment. "Establishing all dharmas without characteristics" means that through the gate of all dharmas being without characteristics, it establishes that as the Buddha Dharma. The Prajnaparamita that is thus manifested and accomplished does not obtain any dharma, etc., up to not obtaining omniscience, it speaks of
Chinese
据说，一切法都是以不缘的门径来开创的。例如，般若波罗蜜多是伟大的波罗蜜多，它对于从色蕴到佛法之间的一切，既不认为大，也不认为小，既不认为具有力量，也不认为不具有力量。凡是色蕴等，无论是大是小，都不是它的同类因，因为菩萨们不是具有缘念意识的人。因此，以不缘的方式证得菩提，所以称为意义重大，这已经阐明了现观。超世间的修道和见道的根本是信，那么它的因是什么呢？亲近佛陀和布施等，以及善巧方便，这些都是对此产生信心的原因。此处的“此”指的是般若波罗蜜多。所谓“亲近佛陀”，是因为亲近供养十方圆满正觉的佛陀们才来到这里的。从“具寿舍利弗”开始，到“生于此”为止，讲述了亲近佛陀。所谓“布施等”，是从“舍利弗”开始，到“具寿善现对世尊说”之前，都是如理如实地修习布施等。从“具寿善现对世尊如此说道”开始，到“精进”为止，是善巧方便。善现，再者，从“菩萨的乘”开始，到“落入恶友之手”为止，是因法而贫乏的行为。因法而贫乏的原因是：魔所压伏，不信甚深之法，对蕴等执着，被恶友所控制。也就是说，因法而贫乏的原因有四：被魔加持，不信甚深之法，对蕴等过于执着，被恶友完全控制。
English
It is said that all dharmas are initiated through the gateway of non-objectification. For example, the Prajñāpāramitā is the great pāramitā, which does not consider anything from form to the dharmas of the Buddha as large or small, powerful or powerless. Whatever form and so on may be, whether large or small, these are not its homogeneous cause, because Bodhisattvas are not those with conceptual consciousness. Therefore, it is called greatly meaningful because it attains enlightenment through the method of non-objectification, and the Abhisamaya has been explained. The root of the supramundane path of meditation and the path of seeing is faith. What is its cause? Serving the Buddhas and giving, etc., and whatever skillful means there are, these are the causes of faith in this. "This" refers to the Prajñāpāramitā. "Serving the Buddhas" means that one comes here after having attended to and honored the perfectly complete Buddhas of the ten directions. From "the venerable Śāradvatīputra" to "born here," it speaks of serving the Buddhas. "Giving and so on" means that from "Śāradvatīputra" up to before "the venerable Subhūti said to the Blessed One," one cultivates giving and so on correctly. From "the venerable Subhūti said to the Blessed One in this way" up to "exertion," it is skillful means. Subhūti, furthermore, from "the vehicle of the Bodhisattva" up to "will fall into the hands of evil friends," it is the action of becoming impoverished by dharma. The causes of being impoverished by dharma are: being oppressed by the hordes of demons, not having faith in the profound dharma, being attached to the aggregates and so on, and being seized by evil friends. That is to say, there are four causes of being impoverished by dharma: being blessed by demons, not having faith in the profound dharma, being overly attached to the aggregates and so on, and being completely controlled by evil friends.