Tibetan
ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་དག་གིས་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དགག་པའི་རྣམ་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །མདོ་ནི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རིགས་ལས་འོག་ཏུ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གང་སློབ་པ་དག་ཉིས་སུ་བྱར་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པ་ལ་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་དྲོད་ཀྱིའོ། །གཟུགས་འཕེལ་བར་བྱ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སློབ་ཅེས་བྱ་བ་ནས། གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་རྩེ་མོའིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བཟོད་པའོ། །དེའི་འོག་ནས་མི་སློབ་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའི་མདོ་དེའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་ བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ། །བཟོད་པ་གཉིས་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཕན་ཡོན་དང་བཅས་བ་རྒྱས་པར་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མེད་ཉིད་དང་བཅས། །དཔག་མེད་མཐའ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་སོགས་སྟོང་ཉིད་ཁྱབ་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཀུན་དང་ནི། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ནས་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་པ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་གསུངས་ཏེ། ཚད་མེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་སྟེ། ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐའ་ཁོ་ན་ནི་མཐའ་ཉིད་དེ་དཔག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་མཐའ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་མེད་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་མཐའ་ཉིད་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བདུན་པོ་དག་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་སྟེ། འདིའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དེ། སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པའོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པ་ཉིད་ དུ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དང༌། །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་མེད་ཕྱིར། །གང་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ནོ། །ཁས་ལེན་པ་ནི་གནས་པ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཟུགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལས་གུང་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་གུང་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་སྐབས་འབྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
其中，以空性等十六种来驳斥对诸法的执著，是为忍。色等各自无生、无灭等十种相，是为法的殊胜。经部是如同犀牛角一般的宗派之下。之后，世尊对帝释天说，从“对于一切种智所学之人，不应作二想，而应学无数无量之佛法”之间，是为暖位。从“不应为了增长或减少色而学”到“不应为了执取或舍弃色而学”之间，是为顶位。从“为何如此”开始，到“以不执著一切法的方式，而生起一切种智”之间，是为忍位。其后，以“不学不生”的方式之间，是为法的殊胜。这是开示独觉之道。其后，当宣说菩萨道时，首先，是见道及其功德的经，简略归纳其义：以真谛与真谛之忍，以及智慧的四刹那，于道之智即是见道，此说其功德。如是宣说。对于各个真谛有四刹那。二忍与二智，即苦法智忍，苦法智，苦类智忍，苦类智。集、灭、道亦如是。这些在此被称为于道之智即是见道。功德广大，如是：如来藏与佛，以互为依和不依之故，不承认异名，以及具足伟大无量之性，不可量、无边际，以及安住于彼之色等，于佛性中决定，以及无取无舍等，以及慈等空性遍布，以及佛性是完全执持，以及一切清净，以及消除恐怖和一切疾病，执持涅槃寂静，以及诸佛所守护等。
English
Among these, the aspect of refuting the clinging to all phenomena with sixteen such as emptiness is patience. The ten aspects such as the absence of arising and ceasing for each of the forms, etc., are the supreme of Dharma. The Sutra Pitaka is below the lineage like a rhinoceros horn. Then, the Blessed One said to Indra, the lord of gods, from "Those who study all-knowingness should not have duality, but should study the countless and immeasurable Buddha Dharma" is the heat stage. From "One should not study for the sake of increasing or decreasing form" to "One should not study for the sake of grasping or abandoning form" is the peak stage. Starting from "Why is that?" to "All-knowingness arises in the manner of not clinging to all phenomena" is the patience stage. After that, in the manner of "not learning, not arising" is the supreme of Dharma. This is the teaching of the path of the solitary realizer. After that, when the Bodhisattva path is to be spoken, first, the Sutra of the path of seeing and its benefits, briefly summarizes its meaning: With the truth and the patience of the truth, and the four moments of wisdom, the wisdom of the path is the path of seeing, this speaks of its benefits. Thus it is said. For each truth there are four moments. Two patiences and two wisdoms, namely the patience of the Dharma-knowledge of suffering, the Dharma-knowledge of suffering, the patience of the subsequent knowledge of suffering, and the subsequent knowledge of suffering. The origin, cessation, and path are also the same. These are called here the wisdom of the path is the path of seeing. The benefits are vast, such as: The Tathagatagarbha and the Buddha, because of being mutually dependent and non-dependent, do not acknowledge different names, and are endowed with great immeasurable nature, immeasurable, boundless, and the forms, etc. that abide therein, are determined in Buddhahood, and without taking or abandoning, etc., and loving-kindness, etc. pervade emptiness, and Buddhahood is completely held, and all purity, and eliminating fear and all diseases, holding Nirvana in peace, and protected by the Buddhas, etc.
Chinese
不杀生等等。在通达一切相的方面，自己安住而将众生，安置和布施等等，回向圆满菩提。是通达道的刹那。（这是）用五颂所说。具有无量是与无量一起，是说大性与无量的意思。仅仅是边际，就是边际本身，是可衡量和边际本身。没有那些，是不可衡量和没有边际本身的意思。色等等，是指与七个刹那相连，色等等本身是痛苦和集起之性。以慈爱等等而见色本身是第八个刹那，此的所缘是色等等本身，是显示为有情。因此，八个刹那安住于色等等。其中，第一个刹那，如果认为如来安住于色等等的真如性中。那也是不合理的。真如与佛陀，互相是所依和非所依之故。任何色的真如中没有如来，如来中没有色的真如，因为这样说了。名相是指其他的相。承认是安住，像无常等等一样，是自己。任何色的真如不是其他的如来，如来不是其他的色的真如，这样广说。像这样，不是其他的如来，同样般若波罗蜜多也不是其他的。如果变成其他的，那么无分别是不合理的。任何色不是般若波罗蜜多，从色中纵然有，也没有般若波罗蜜多等等，直到一切相智之法性中纵然有，也没有般若波罗蜜多之间说了。般若波罗蜜多是指于痛苦而知法的忍。辨别以大等等为所缘的四个刹那的场合是到彼岸。
English
Abstaining from killing, and so on. In the aspect of understanding all aspects, abiding oneself and placing sentient beings, in placement and giving, and so on, dedicating to perfect enlightenment. It is the moment of knowing the path. (This is) spoken in five verses. Having the immeasurable is being together with the immeasurable, which means the great nature and the immeasurable. Only the limit is the limit itself, which is measurable and the limit itself. Not having those means immeasurable and not having the limit itself. Form, and so on, refers to being connected with the seven moments, form, and so on, itself is the nature of suffering and arising. Seeing form itself with love, and so on, is the eighth moment, the object of this is form, and so on, itself, which is shown as sentient beings. Therefore, the eight moments abide in form, and so on. Among them, the first moment, if it is thought that the Tathagata abides in the suchness of form, and so on. That is also unreasonable. Because suchness and the Buddha, are mutually dependent and non-dependent. In any suchness of form there is no Tathagata, and in the Tathagata there is no suchness of form, because it is said so. Nomenclature means other aspects. Acceptance is abiding, like impermanence, and so on, it is oneself. Any suchness of form is not other than the Tathagata, the Tathagata is not other than the suchness of form, thus it is said extensively. Like this, the Tathagata is not other, similarly the Prajnaparamita is also not other. If it becomes other, then non-discrimination is unreasonable. Any form is not Prajnaparamita, even if it exists within form, there is no Prajnaparamita, and so on, until it is said that even if it exists within the Dharma nature of all-knowingness, there is no Prajnaparamita. Prajnaparamita refers to the forbearance of knowing the Dharma in suffering. Distinguishing the occasions of the four moments that have greatness, etc., as their object is to the other shore.
Tibetan
་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ལྟག་ཡན་ཆོད་ནི་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ནི་བཤད་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིར་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལྟག་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །འདི་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་དུ་མེད་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟག་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གྲངས་སུ་མི་ཆོད་པ་ཉིད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། གང་ མཐའ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་གོང་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡིན་ལ་འགོག་པ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མཐའ་མེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་མེད་པའོ། །གང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་དང་དོར་བ་མེད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམ
Chinese
从“此般波罗蜜多甚广大”开始，到“为何如此”为止是教义。从那之后到“具有权势”之前是解释。其含义是：色等之大，于三时中，有与无之事物皆无有穷尽，因其如是之性犹如虚空。因此，以大目标而言，此乃伟大的波罗蜜多，直至“无量”所说之处，是苦之法知。此等不可完全衡量者是无量，直至“波罗蜜多不可估量”所说之处，是苦之随知忍。不可计数即是不可估量，直至“无边”所说之处，是苦之随知。生是先前的边际，灭是后来的边际，彼亦完全无量，即是色等无边。一切相智无边，法界无边，如是性无边，有情无边，缘彼故，此是波罗蜜多无边。从“何以虚空无边故，波罗蜜多无边”开始，到“具有权势之诸天”之前所说是集之法知忍。彼处是指安住于色等般若波罗蜜多中。确定是佛陀，应观唯是佛陀。从“何以具有权势之诸天”开始，到“将成佛薄伽梵”之间所说是集之法知。“无取无舍等”，是指色等无有可取可舍，安住于色等之空性中。从“彼等天子对薄伽梵”开始，到“不得其便”之间所说是集之随知忍。“慈等”，是指慈
English
Beginning with "This perfection is vast," up to "Why is that?" is the teaching. From there down to "endowed with power" is the explanation. Its meaning is this: the greatness of form and so on is without end in the three times, in things that are and are not, because its suchness is like the sky. Therefore, with a great aim, this is a great perfection, up to where "immeasurable" is said, is the knowledge of dharma in suffering. That which cannot be completely measured is immeasurable, up to where "perfection is immeasurable" is said, is the forbearance of subsequent knowledge of suffering. That which cannot be counted is immeasurable, up to where "unlimited" is said, is the subsequent knowledge of suffering. Birth is the prior limit, and cessation is the later limit, and that which is completely immeasurable is the unlimitedness of form and so on. The knowledge of all aspects is unlimited, the realm of dharma is unlimited, suchness is unlimited, sentient beings are unlimited, and because it is aimed at that, this is the unlimited perfection. From "Because the sky is limitless, perfection is limitless," up to "the gods endowed with power," what is said is the forbearance of the knowledge of dharma in the origin. There means abiding in the perfection of wisdom of form and so on. Determining to be a Buddha, one should see only the Buddha. From "Why the gods endowed with power," up to "will become a Buddha, a Blessed One," what is said is the knowledge of dharma in the origin. "Without taking, without abandoning, etc.," means that form and so on are without taking and without abandoning, abiding in the emptiness of form and so on. From "Those sons of the gods to the Blessed One," up to "will not find an opportunity," what is said is the forbearance of subsequent knowledge of the origin. "Loving-kindness, etc.," means loving-kindness.