Tibetan
་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་བརྩོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཚོར་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །འཕགས་པ་ནི་སློབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ལམ་འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡིན་པས་ན་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་ནི་དན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྡེ་ཚན་བདུན་རེ་རེར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་གཏན་དུ་མེད་པས་དེས་སྟོང་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། དེས་ན་མཚན་ མ་མེད་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། མེད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སྨོན་པར་འོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ཤེས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །སྤངས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་འགོག་པ་སྟེ་དེ་ཤེས་པའོ། །འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དེ་ལམ་གང་གིས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཤེས་པ་སྟེ། འདིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ།
Chinese
通过禅修来断除应当断除的事物，因此要将八正道禅修为三个蕴。其中，正见、正思维、正精进是智慧蕴。正语、正业、正命是戒律蕴。正念、正定是禅定蕴。圣者是学道者。他们为了断除一切烦恼，以及为了现证解脱，而修习这圣者学道之法。因此，这（八正道）是圣者们的八支，所以是八正道。这些就是念住等，分为七个部分，就成为三十七道品，与菩提相顺应。菩提是了知灭尽和不生的智慧。与其相顺应的就是菩提之分。所谓三三摩地，就是三种解脱门：自相遍计所执，由于其体性恒常不存在，因此是空性。圆成实的自性是不可言说的，因此是无相，所以是无相。依他起的自性是错乱，因为显现为不存在的体性。错乱的根本也是烦恼，因此它是应当断除的，而不是应当希求的，所以是无愿。十一种知是如经中所说：了知痛苦不生，就是了知痛苦的生起不生。所谓了知断除，就是断除了集谛的自性，烦恼等，就是了知它。所谓了知痛苦止息，就是了知痛苦的止息。为了现证止息，通过何种道现证止息，就是对它的了知，通过这个可以止息痛苦。了知贪欲等灭尽，就是了知灭尽。了知贪欲等不生，就是了知不生。了知现证解脱，就是了知法。通过推断来了解无常等，就是随知。
English
Through meditation, one abandons what is to be abandoned, therefore, the Noble Eightfold Path is meditated upon as three aggregates. Among them, right view, right thought, and right effort are the aggregate of wisdom. Right speech, right action, and right livelihood are the aggregate of ethical conduct. Right mindfulness and right concentration are the aggregate of concentration. The noble ones are the learners. They cultivate this path of the noble learners in order to abandon all defilements and to realize liberation. Therefore, these (eightfold path) are the eight limbs of the noble ones, hence the Noble Eightfold Path. These are the mindfulness and so on, divided into seven categories each, and become thirty-seven factors conducive to enlightenment. Enlightenment is the wisdom of knowing cessation and non-arising. What is in accordance with it is the factors conducive to enlightenment. The so-called three samadhis are the three doors of liberation: the self-characterized, completely imputed, because its nature is permanently non-existent, therefore it is emptiness. The self-nature of the perfectly established is inexpressible, therefore it is signless, so it is signless. The nature of dependence on others is delusion, because it appears as a non-existent nature. The root of delusion is also affliction, therefore it is to be abandoned, not to be desired, so it is wishless. The eleven knowledges are as the sutra says: knowing that suffering does not arise is knowing that the arising of suffering does not arise. The so-called knowing abandonment is abandoning the nature of the origin, afflictions, etc., that is knowing it. The so-called knowing the cessation of suffering is knowing the cessation of suffering. To realize cessation, through which path does one realize cessation, that is the knowledge of it, through this one can cease suffering. Knowing the exhaustion of desire and so on is knowing exhaustion. Knowing the non-arising of desire and so on is knowing non-arising. Knowing the realization of liberation is knowing the Dharma. Knowing impermanence and so on through inference is subsequent knowing.
Tibetan
།གཅིག་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའོ། །ལམ་ལ་འདྲིས་པ་ནི་ལམ་ལ་གོམས་པའོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཤེས་པའོ། །དབང་པོ་གསུམ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའོ། །དབང་པོ་གང་ལ་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་བསྲུང་བའི་དབང་པོ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོའོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པས་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲེགས་པ་འདུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཅུ་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ནི་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །ཚད་མེད་པ་ཡང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་པོའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་བ་གཉིས་པའོ། །སྡུག་པར་མོས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ནི་མི་སྡུག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྡུག་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་ནང་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་ནང་ལ་མི་དམིགས་པ་
Chinese
因为唯一专注于遍计所执，所以知晓他人的心是世俗的智慧。熟悉道路就是习惯道路。如实知晓声音就是知晓如来以及天、人等一切众生的语言。三种根是如经中所说，因为是清净之法的拥有者，所以是根。在哪个根中存在着能使未知的一切都被知晓，就称其为那个。全知的根和守护全知的根就是具有全知的根。所谓“无相”，是因为声闻等四颠倒没有显现，并且菩萨们的一切戏论相都已止息，所以仅仅专注于法性。调伏骄慢是为了如理调伏烦恼。与寻、伺俱等的三个等持是如经中所说。忆念佛陀等十种随念是如经中所说。 禅定和无色是显示进入的修法。四无量也是如进入的修法中的四无量。八解脱是：有色者观诸色，这是第一解脱。内在认为无色，外观诸色，这是第二解脱。胜解清净是第三解脱。这三个是为了对治不净的障碍而变得清净。其中前两个是不净，第三个是清净。一些瑜伽士在欲界中，为了对治对颜色的贪欲等，先入于专注于内在声音等的等持，然后在它的下面专注于外在的蓝色等，入于初禅。为了对治初禅中对颜色的贪欲等，显示了入于二禅。所谓“有色者观诸色”，是因为专注于内在的色，所以称为有色。因为专注于外在的色，所以称为观色。对于瑜伽士来说，不专注于内在
English
Because it is solely focused on the completely imputed, knowing the minds of others is conventional wisdom. Familiarity with the path is habituation to the path. Knowing sounds as they are is knowing the languages of all beings such as the Tathagatas, gods, and humans. The three faculties are as stated in the sutra, because they are the possessors of pure dharmas, they are faculties. Whichever faculty has the ability to make everything unknown known, that is what it is called. The faculty of omniscience and the faculty of guarding omniscience are the faculties endowed with omniscience. The so-called "absence of appearance" is because the four inversions of the Hearers and others do not appear, and also because all the marks of proliferation of the Bodhisattvas have ceased, so they only focus on the nature of reality. Subduing arrogance is for subduing afflictions as appropriate. The three samadhis, together with conceptualization and analysis, are as stated in the sutra. The ten recollections, such as the Buddha, are as stated in the sutra. Meditation and the formless are shown as the practice of entering. The immeasurables are also like the immeasurables in the practice of entering. The eight liberations are: 'One with form contemplates forms, this is the first liberation.' 'Internally perceiving formlessness, one contemplates external forms, this is the second liberation.' 'Auspicious liberation' is the third liberation. These three are pure because they become the antidote to the obscuration of impurity. Among them, the first two are impure, and the third is pure. Some yogis, in the desire realm, in order to counteract attachment to colors and so on, first enter into samadhi focused on internal sounds and so on, and then below that, focus on external blue and so on, and enter the first dhyana. In order to counteract attachment to colors and so on in the first dhyana, the entry into the second dhyana is shown. The so-called 'one with form contemplates forms' is called 'one with form' because it focuses on internal form. It is called 'contemplating form' because it focuses on external form. For the yogi, not focusing on the internal
Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཤིང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོའམ་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་སྒོམ་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཞུམ་པ་དགའ་བར་བྱ་བའམ། ཅི་བདག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་རྣམས་སྡུག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཁ་དོག་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེའམ་ཞེས་སད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྡུག་པར་མོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་མོ། །གཟུགས་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་ནི་ལྔ་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནས། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་མེད་པ་བཞིའི་དག་པ་ལ་ནི་དེའི་རོ་མྱང་བའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་བ་སྟེ། ཞི་བར་གནས་བ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཡང་ཐར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྟེན་ཅིང་ལངས་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་འགོག་པ་སྟེ། དེའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ་ཞི་བར་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ལྡང་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མདོའི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གནས་ལ་ཡང་གནས་སུ་གནས་པ
Chinese
您专注于外在事物等，也像之前一样进入初禅或二禅。这被称为因了知内在没有色，而观看外在的色。同样，通过修不净观，使心灰意冷而感到喜悦，或者，当把悦意的色想成不悦意时，为了觉察是否会生起对颜色的贪著等，专注于悦意的色，进入第四禅，被称为乐于不净。这是有色之解脱三种。无色之解脱有五种，从空无边处生处之解脱，到称为灭尽想受之解脱之间。其中，空无边处等四无色之清净，是彼之品尝的障碍之对治，故为解脱，也称为寂止。灭尽想受也是安住于与解脱随顺。依靠无所有处生处而生起，灭除心与心所，因已断除其障碍，故为解脱，也称为寂止。称为渐次安住之等至有九种，即四禅、四无色等至、以及灭尽想受。如来十力为知是处非处之力量，知业异熟之力量，知种种界之力量，知种种胜解之力量，知根胜劣之力量，知一切至处道之力量，知禅定、解脱、等持、等至之杂染、清净、起之力量，知宿住随念之力量，知死生之力量，知漏尽之力量。这些的体性如经部的次第一样。于处亦安住于处。
English
You focus solely on external objects, and like before, you also enter the first or second dhyana. This is called viewing external forms because you perceive that there is no internal form. Similarly, by meditating on ugliness, you should be pleased that the mind's continuum is subdued, or, when you consider pleasant forms as unpleasant, focusing on pleasant forms to awaken whether attachment to colors, etc., will arise, and entering the fourth dhyana is called delighting in impurity. These are the three liberations of form. There are five formless liberations, from the liberation of the sphere of infinite space to the liberation called the cessation of perception and feeling. Among them, the purity of the four formless realms, such as the sphere of infinite space, is a liberation because it is the antidote to the obscuration of tasting its flavor, and it is also called quiescence. The cessation of perception and feeling also abides in accordance with liberation. Relying on the sphere of neither perception nor non-perception, the mind and mental factors are eliminated, and because its obscuration has been abandoned, it is a liberation and is also called quiescence. The nine successive abidings are the four dhyanas, the four formless attainments, and the cessation of perception and feeling. The ten powers of the Tathagata are the power of knowing what is and is not the case, the power of knowing the maturation of karma, the power of knowing various realms, the power of knowing various aspirations, the power of knowing the superior and inferior faculties, the power of knowing the path to all destinations, the power of knowing the defilement, purification, and arising of dhyana, liberation, samadhi, and samapatti, the power of knowing the recollection of past lives, the power of knowing death and birth, and the power of knowing the exhaustion of defilements. The characteristics of these are as in the order of the sutras. Also, abiding in the place.