Tibetan
ཐ་མ་དག་གི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ་ འཁོར་བའོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དོར་བ་མེད་པ་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོར་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དུས་གསུམ་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བས་ན་དངོས་པོའོ། །དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དང་མཐོང་བ་དག་གིས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ན་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སོ་སོར་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་མིང་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ལམ་གྱི་ཚོགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་སྟེ། དྲན་
Chinese
因为没有最后的边际，所以没有开始和最后，即是轮回。那空性就是没有开始和没有最后的空性。舍弃不掉的，就是不应该舍弃的，即是大乘。那的空性就是舍弃不掉的空性。因为不是如来等所造作的，所以是自性，诸法的自性的法性，那就是它的空性。因为三个时间互相不观察，所以是不观察，那就是它的空性。由组合产生的体性，既不是无事物，也是体性本身，所以是无事物的体性。由结合产生的体性怎么会没有呢？即使有接近的取舍，如果没有其他的，就没有了。正因为如此，组合等的诸法是无事物的，因为是缘起。这样说了。那空性就是无事物体性空性。因为产生，所以是事物。那以它的自性空性就是事物空性。因为没有产生，所以是无事物，那以它的自性空性就是无事物空性。诸法的不颠倒的体性是自己的体性，因为不是智慧和见解等所造作的。那就是它的自性空性。这个也是殊胜的，所以也是其他的，而且因为不是其他所造作的体性，所以也是体性，所以那是其他的体性，即是如是性。那就是它的自性空性，那是智慧的集合。在那里，从名为勇敢地行走等开始，到如虚空般没有执着而解脱且没有沾染为止的禅定等，是所有佛和菩萨的不分别、无漏、超越世间的心之自性。以先前的作意力量各自进行活动时，会说各种各样的名称。具有那的，是福德的集合。要讲述道的集合，菩提的方面等是道。在那里，以什么正确地了解呢？是念住，念
English
Because there is no end to the last, there is no beginning and no end, which is samsara. That emptiness is the emptiness without beginning and without end. What cannot be abandoned is what should not be abandoned, which is the Mahayana. That emptiness is the emptiness that cannot be abandoned. Because it is not created by the Tathagata and others, it is self-nature, the Dharma-nature of the self-nature of all dharmas, and that is its emptiness. Because the three times do not observe each other, it is non-observation, and that is its emptiness. The nature arising from the combination is neither non-thing nor nature itself, so it is the nature of non-thing. How can the nature arising from combination be non-existent? Even if there is close taking and abandoning, if there is nothing else, there is nothing. Precisely because of this, the dharmas of combination and so on are non-things, because they are interdependent origination. So it is said. That emptiness is the emptiness of the nature of non-thing. Because of arising, it is a thing. That emptiness with its own nature is the emptiness of things. Because there is no arising, it is non-thing, and that emptiness with its own nature is the emptiness of non-thing. The non-perverted nature of all dharmas is one's own nature, because it is not created by wisdom and views, etc. That is its emptiness of self-nature. This is also supreme, so it is also other, and because it is not the nature created by others, it is also nature, so that is the nature of other, which is suchness. That is its emptiness of self-nature, which is the collection of wisdom. There, from the beginning of being called bravely walking, etc., to the samadhis, etc., which are liberated without attachment like the sky and without defilement, are the self-nature of the non-discriminating, uncontaminated, and transcendent mind of all Buddhas and Bodhisattvas. When activities are carried out separately by the power of previous attention, various names are spoken. Having that is the collection of merit. The collection of paths is to be explained, the aspects of Bodhi, etc., are the path. There, what is correctly understood by? It is mindfulness, mindfulness.