Tibetan
ཟག་གི་ཆོས་ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དེའི་རྟེན་ཏེ། དེའི་དེ་ནི་དྲོད་དུ་གྱུར་པའི་རྟེན་ནོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་གཟུང་བའི་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་དེ་དང་འདྲ་བའི་དཔེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་པའོ། །དེའི་གཟུང་བའི་གནས་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྟེན་ནོ། །བདག་གི་རྫས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་བཟོད་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། དེས་ན་དེའི་དཔེ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ རྫས་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། དེའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ནི་སྐྱེས་བུའོ། །དེ་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པ་ལ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །ལྷག་མ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བཟོད་པར་གྱུར་པའི་རྟེན་ནོ། །བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཟོད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་དཔེ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཏགས་པ་པའི་ཡང་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་བཀག་པས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་འདིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའོ། །དེའི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པའི་དོན་གྱི་དྲུག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་བདག་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྟེན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་དཔེ་གསུངས
Chinese
由于考察了有漏的一切法，空性的体性即是法界本身的所依。它的那个是转为暖位的所依。顶位的菩提是由于确定了所取的对治如幻不存在的缘故。因此，它的那个相似的例子就是真实边际等等，即是确定了无所取。它的所取之处就是真实边际等等。其余的也应当随之推断，那是顶位的所依。我的自体之物的色等等确定了不存在，是忍位的菩提。因此，它的例子就是如幻士夫等等所说。确定为幻化的士夫之物就是幻士夫，它的色等等的处所就是士夫。它也是不存在且不可见的。《般若波罗蜜多》是指忍位，因此，确定了无所取的波罗蜜多就是智慧。其余的应当随之推断，这是忍位的所依。由于也确定了假立的自性不存在。法的殊胜菩提就是般若波罗蜜多，如同忍位一样。因此，这个例子就是如幻士夫的内空性等等所说。假立者的自性，由于遮止有情而成为幻士夫。这个士夫是指幻士夫。它的内空性行持是指第四义的第六。想要菩提的心菩萨就是菩提萨埵，它本身就是词义。所依之物就是我和生处，它们是不存在且不可见的。如同那样等等，由于如同先前一样遮止的缘故。《般若波罗蜜多》是指法的殊胜，即是法的殊胜菩提。它的所依有情就是菩提萨埵。其余的如同先前一样，那是法的殊胜所依。由于仅仅见到了诸法的法性，是见道的菩提。它本身就是般若波罗蜜多，因为是行于分别的彼岸的缘故。因此，说了它的例子。
English
Because of examining all contaminated dharmas, the characteristic of emptiness is the basis of the Dharmadhatu itself. Its 'that' is the basis that has become warmth. The Bodhi of the peak is because it is certain that the antidote to grasping appears without existence. Therefore, its example, similar to 'that', is the ultimate limit, etc., which is certain to be without grasping. The place of its grasping is the ultimate limit, etc. The rest should also be inferred accordingly; that is the basis of the peak. The very substance of the self, the form, etc., is certainly non-existent, which is the Bodhi of forbearance. Therefore, its example is spoken of as the 'illusory person', etc. The substance of the person who is certain to be illusory is the illusory person; the place of its form, etc., is the person. That is also non-existent and invisible. 'Prajnaparamita' refers to forbearance; therefore, the Paramita that is certain to be without grasping is wisdom. The rest should be inferred accordingly; this is the basis of forbearance. Because it is also certain that the imputed self-nature is non-existent. The supreme Dharma Bodhi is Prajnaparamita, just like forbearance. Therefore, the example of this is spoken of as the 'emptiness within the illusory person', etc. The self-nature of the imputing one, because of preventing sentient beings, is the illusory person. 'This person' refers to the illusory person. 'Practicing emptiness within it' refers to the sixth of the fourth meaning. The Bodhisattva who desires Bodhi is the Bodhisattva; that itself is the meaning of the word. The object of the basis is the self and the sources of birth, which are non-existent and invisible. Just like that, etc., because of preventing as before. 'Prajnaparamita' refers to the supreme Dharma, which is the supreme Dharma Bodhi. Its basis, the being, is the Bodhisattva. The rest is the same as before; that is the basis of the supreme Dharma. Because of seeing only the Dharmata of all Dharmas, it is the Bodhi of the path of seeing. That itself is Prajnaparamita, because it goes to the other shore of discrimination. Therefore, its example is spoken.
Tibetan
་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཀུན་བརྟགས་པར་མེད་དེ། ག་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་མི་དམིགས་པས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ན་འདིར་ཉེ་བའི་རིགས་པས་འདིར་དཔེར་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཚིག་གི་དོན་རྟེན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ནི་རྟེན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་དམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདིར་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནོ། །གཉེན་པོའི་སྣང་བའི་འོད་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་དོ། །དེའི་གནས་ནམ་མཁའ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེ་ནི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་དཔེ་ནི་བསྐལ་པའི་མེ་འབར་བའི་ཚེ་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་པའི་གནས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤི་བའི་འདུ་བྱེད་བཞིན་ནོ། །དེའི་གནས་ནི་ནམ་མཁའོ། །ཡང་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་དཔེ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་མེད་དེ། གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྟེན་སེམས་དཔའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དེ་ནི་སྤོང་བའི་རྟེན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གཉེན་པོ་དང་སྤོང་བ་དག་གོ །ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ནི་མཐར་འགྲོ་བ་སྟེ། གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ལ་དཔེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེའི་རྟེན་སེམས་
Chinese
是故，如来之色身等语之义，皆不可遍计。何耶？以其不可得故。余者如前，彼乃见道之所依。修道之果，乃舍一切障。其异名有无生等。是故，此处以近取理而示譬喻。如彼等语之义，无所依之事物且不可得。然法界性乃所依。如是，所谓般若波罗蜜多，乃修道也。 是故，如见道之真谛，为能断故。即此之故，即此此处乃菩提。彼之所依有情乃菩提萨埵。余者如前，彼乃修道之所依。对治之显现光明乃显现，即日光也。彼之处所虚空，无且不可得。以无色法之体性故。所谓般若波罗蜜多，乃对治。即彼，彼之所依乃有情。余者如前，彼乃对治之所依。舍弃不顺品之譬喻，如劫末火起时，地等一切行之所依处皆无，如已死之行。彼之处所乃虚空。又，地等诸行灭尽乃譬喻。彼等之所依乃无，以无所住故。所谓般若波罗蜜多，乃成为对治者。法界清净乃菩提，乃舍弃不顺品之体性。彼之所依乃有情。余者如前，彼乃舍弃之所依。彼等乃对治与舍弃也。究竟者乃至终，乃对治殊胜且至极，及不顺品灭尽之至极也。彼之譬喻，如如来之戒律等，乃邪戒等灭尽之至极也。所谓般若波罗蜜多，乃成为对治者。即彼乃菩提，彼之所依乃有
English
Therefore, the meaning of the words such as the form body of the Tathagata is not to be thoroughly conceived. Why? Because it is not found. The rest is as before, it is the support of the path of seeing. The fruit of the path of meditation is to abandon all obscurations. Its synonyms are unborn and so on. Therefore, here, an example is shown here by the reasoning of proximity. Just as the meaning of those words has no object of support and is not found, but the nature of the Dharma Realm is the support. Likewise, what is called Prajnaparamita is the path of meditation. Therefore, as the ultimate truth of the path of seeing is completely cut off. For that very reason, that very thing here is enlightenment. Its support, the sentient being, is the Bodhisattva. The rest is as before, it is the support of the path of meditation. The light of the appearance of the antidote is the appearance, that is, the light of the sun. Its place, the sky, is non-existent and cannot be found, because it lacks the characteristic of a physical substance. What is called Prajnaparamita is the antidote, it is that and its support is the sentient being. The rest is as before, it is the support of the antidote. The example of abandoning the unfavorable side is that when the fire of the eon blazes, there is no place to support all the formations such as earth, like a dead formation. Its place is the sky. Or, the exhaustion of formations such as earth is an example, their support is non-existent, because they do not abide anywhere. What is called Prajnaparamita is what has become the antidote. The purity of the Dharma Realm is enlightenment, it is the characteristic of abandoning the unfavorable side. Its support is the sentient being. The rest is as before, it is the support of abandonment. These are the antidote and abandonment. The ultimate is the end, it is the ultimate of the antidote being special and the ultimate of the unfavorable side being exhausted. The example of this is the ultimate of the exhaustion of immoral precepts and so on in the precepts of the Tathagata and so on. What is called Prajnaparamita is what has become the antidote. That is enlightenment, its support is