Tibetan
ང་པོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་མིག་ལ་རྟོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་མིག་དང་གཟུགས་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་བསམ་གཏན་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུའོ། །བདག་སོགས་རང་དབང་ངོ་བོ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཕུང་སོགས་རྟེན་སྒོ་ནས། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི། །འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བདག་རང་དབང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པས་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ་ ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་རང་དབང་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི། གང་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །བདག་གཅིག་པུར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི། གང་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བདག་རྒྱུར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི། གང་ཤཱ་རིའི་བུ་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བདག་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི། གང་ཤཱ་རིའི་
Chinese
第一的意义的分别念是，由于不善巧方便，所以宣说了“色等等”。出生的门的意义的分别念是，宣说了“于眼而分别”等等。种姓的意义的分别念是，宣说了“眼和色以及眼的识界”等等。缘起的意义的分别念是，宣说了“无明”等等。空性的意义的分别念是，宣说了“彼内空性”等等。到彼岸的意义的分别念是，宣说了“到彼岸的六度”等等。见道的分别念是，宣说了“菩提分的三十七法”等等。修道的分别念是，宣说了“禅定、神通和无量”等等。无学道的分别念是，宣说了“如来十力”等等。那是所取的分别念九种。我等自主自性，同样蕴等所依门，实事和假立的所依者，能取也认为有两种。所谓能取，就是能取的分别念。那也认为有两种。如何呢？因为我自主等等的自性依靠实事，以及依靠蕴等等而依靠假立，那些依次与安忍和胜法相连。同样，就是像所取的分别念各自有九种一样，能取的分别念也是同样的意义。其中，对于我自主的分别念的对治是，宣说了“舍利子，我不现见我”等等。对于我唯一的分别念的对治是，宣说了“舍利子，色”等等。之后，对于我为因的分别念的对治是，宣说了“舍利子，眼”等等。之后，对于我为见者等等的分别念的对治是，宣说了“舍利子的
English
The conceptualization of the meaning of the first is that, due to not being skilled in means, it is said, "form, etc." The conceptualization of the meaning of the gate of birth is that it is said, "conceptualizing the eye," etc. The conceptualization of the meaning of lineage is that it is said, "the eye and form, and the realm of eye consciousness," etc. The conceptualization of the meaning of dependent arising is that it is said, "ignorance," etc. The conceptualization of the meaning of emptiness is that it is said, "that inner emptiness," etc. The conceptualization of the meaning of the perfections is that it is said, "the six perfections," etc. The conceptualization of the meaning of the path of seeing is that it is said, "the thirty-seven factors of enlightenment," etc. The conceptualization of the meaning of the path of meditation is that it is said, "meditation, supernormal powers, and immeasurables," etc. The conceptualization of the meaning of the path of no more learning is that it is said, "the ten powers of the Tathagata," etc. Those are the nine types of apprehended conceptualizations. Self, etc., self-governing nature, likewise, aggregates, etc., through the door of dependence, the substantial and the dependent of imputation, the grasper is also considered to be of two types. What is called grasper is the conceptualization of grasping. That is also considered to be of two types. How is it? Because the nature of self, self-governing, etc., relies on substance, and relying on aggregates, etc., relies on imputation, those are connected to patience and the supreme Dharma in order. Likewise, just as the apprehended conceptualizations are individually of nine types, so too is the conceptualization of grasping of the same meaning. Among them, the antidote to the conceptualization of self as self-governing is that it is said, "Shariputra, I do not perceive a self," etc. The antidote to the conceptualization of self as singular is that it is said, "Shariputra, form," etc. Then, the antidote to the conceptualization of self as cause is that it is said, "Shariputra, eye," etc. Then, the antidote to the conceptualization of self as seer, etc., is that it is said, "Shariputra's