Tibetan
མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ས་བོན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་པོ་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་པ། དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་པ་སྒྱིད་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཟོད་པས་ཉེ་བར་བསལ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཚ་བ་མེད་པས་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དུས་ཕྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་གཏོགས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་བས་བསྒོམ་པའོ་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་གསུངས་པ། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་རྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱངས་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྣམས་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་པ་མོས་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང༌། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང༌། ཚོར་བ་དང་མཚན་མར་འདུ་ཤེས་པ་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡུལ་རྣམ་པ་དགུ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པའི་བར་དུ་ཡར་སོང་བ་དང༌། འགོག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་འོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་དང༌། ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་འགོག་པའི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པའི་བར་དུ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རེ་རེ་སྤེལ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། ཡང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགོག་པ་གཅིག་པུར་དོར་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ལས་ལངས་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མཚམས་སུ་གཞག་སྟེ། ཐབས་མཁས་པས་དེ་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གཉིས་དོར་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ལ་མར་བབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་རབ་ཏུ་སྤེལ་ཏེ། གསུམ་དང༌། བཞི་དང༌། ལྔ་དང༌། དྲུག་དང༌། བདུན་དང༌། བརྒྱད་དོར་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལས་ལངས་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བས་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་རེ་ཞིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་པ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པས་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པས་ཆོས་རྒྱས་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་སྟེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང༌། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་
Chinese
通过无有之界的分类，断除了百零八种分别念，从而断除了由这些分别念所摄持的百零八种种子烦恼，这是通过缘起之法性所获得的。其下宣说了能自在控制它的等持。此后，进入狮子舒身之 等持，通达缘起顺逆理，如是说道。以安忍近似遣除不顺品之分别念，由于紧随其后的分别念没有留下习气，因此进入名为狮子舒身之等持，其后属于修道，对于缘起，如无明缘行等顺理，以及生灭故老死灭等不顺理，如实通达。如是获得见道之顶峰，从而生起修道，故宣说了修道之顶峰。于包括灭尽在内的九次第定中，往返两种方式，执取属于欲界的识，不取非等持之界限，以超越的方式入定，超越一二三四五，六七八之后，到达灭尽之间，以不同方式行进。如是说道。菩萨们由于修习等持之功力，自在入定，为了使修道达到极致，具有寻伺等五支的初禅，具有内净等四支的二禅，具有舍等五支的三禅，具有念和正知等四支的四禅，以及空和识无边等，以希求为先导的空无边，识无边处，以及一无所有，非有亦非非有之以希求为先导的一无所有，无想和非无想处等，以及灭尽受想之自性灭
English
Through the classification of the realm of nothingness, one abandons the one hundred and eight kinds of conceptualizations, thereby abandoning the one hundred and eight kinds of seed afflictions held by these conceptualizations. This is obtained through the Dharma nature of dependent origination. Below it, the samadhi that can freely control it is explained. Thereafter, entering the Lion's Stretching Posture samadhi, one understands the logical and reverse principles of dependent origination, as it is said. By patiently and nearly eliminating the conceptualizations of the unfavorable aspects, because the immediately following conceptualizations do not leave behind habits, one enters the samadhi called Lion's Stretching Posture, which later belongs to the path of cultivation. Regarding dependent origination, such as ignorance conditioning action, etc., which is logical, and birth ceasing, therefore old age and death cease, etc., which is illogical, one truly understands. Having thus attained the peak of the path of seeing, the path of cultivation arises, therefore the peak of the path of cultivation is explained. In the nine successive samadhis including cessation, in two ways of going and returning, grasping the consciousness belonging to the desire realm, not taking the boundary of non-samadhi, entering samadhi in a transcendent way, surpassing one, two, three, four, five, six, seven, and eight, one proceeds differently until reaching cessation. As it is said. Bodhisattvas, due to the power of practicing samadhi, freely enter samadhi. In order to bring the path of cultivation to the extreme, the first dhyana with five branches such as investigation and analysis, the second dhyana with four branches such as inner purity, the third dhyana with five branches such as equanimity, the fourth dhyana with four branches such as mindfulness and awareness, and the infinity of space and consciousness, etc., the infinity of space with aspiration as the guide, the realm of infinite consciousness, and nothingness, neither existence nor non-existence, nothingness with aspiration as the guide, the realm of non-perception and neither non-perception, etc., and the nature of cessation that ceases sensation and conceptualization of characteristics.
Chinese
是寂止的等持。像这样，在九种所缘上，从第一禅开始直到寂止之间向上行，从寂止开始直到第一禅之间向下行。像这样，如理和不如理，行走和到来，是显示狮子奋迅的两种方式。此外，从第一禅等次第进入寂止之间的殊胜等持，之后，从第一禅开始直到寂止之间，依次进入每个寂止等持。此外，进入寂止等持后，从该等持中起身，仅仅舍弃寂止，立即进入非有想非无想处。从该等持中起身，将欲界的识不作意置于间隙，以方便善巧从那里进入寂止。从该等持中起身，进入不作意。之后，舍弃二者，进入无所有处。从该等持中起身，进入不作意。同样，在识无边处等处，以下降的方式，极度增上不作意，舍弃三、四、五、六、七、八，进入第一禅。从该等持中起身，安住于不作意。像这样，以不同的方式行走，是超越的等持。什么是通过该禅定道所要断除的分别念呢？是与该道不相顺的四种分别念，首先宣说了所取分别念的第一种：简略、广大和佛陀，舍弃未完全执取，三时无功德，殊胜道有三种，此为所取分别念之一，是加行之相的行境。就是说，由于不了解经文的意义，如实性等，所以简略地解释了法；由于不了解自相，所以广大地解释了法；由于不精进于如是所说之义，所以佛陀 舍弃了未完全执取；由于不具备不退转等加行道的功德，所以没有过去时的功德；在般若波罗蜜多中，以成就之相见到了见道的
English
It is the samadhi of cessation. Like this, on the nine objects, ascending from the first dhyana up to cessation, and descending from cessation down to the first dhyana. Like this, going and coming in accordance with and not in accordance with reason are the two ways of showing the lion's leap. Furthermore, entering into the special samadhi between the first dhyana and so on, gradually up to cessation, and after that, from the first dhyana up to cessation, entering into each cessation samadhi in turn. Furthermore, having entered into cessation samadhi, rising from that samadhi, abandoning only cessation, immediately entering into the realm of neither perception nor non-perception. Rising from that samadhi, placing the consciousness that operates in the desire realm in the gap of non-attention, skillfully entering into cessation from there. Rising from that samadhi, entering into non-attention. After that, abandoning the two, entering into the realm of nothingness. Rising from that samadhi, entering into non-attention. Similarly, in the realm of infinite consciousness and so on, in the manner of descending, greatly increasing non-attention, abandoning three, four, five, six, seven, and eight, entering into the first dhyana. Rising from that samadhi, abiding in non-attention. Like this, going in different ways is the transcendent samadhi. What is the conceptual thought to be abandoned by that path of meditation? It is the four conceptual thoughts that are not in accordance with that path, and first, the first of the apprehended conceptual thoughts is proclaimed: brief, extensive, and the Buddha, abandoning what is not completely grasped, without merit in the three times, the excellent path has three aspects, this is one of the apprehended conceptual thoughts, it is the object of the aspect of application. That is to say, because the meaning of the scriptures, suchness, etc., is not understood, the Dharma is explained briefly; because the self-nature is not understood, the Dharma is explained extensively; because one does not persevere in the meaning of what has been said, the Buddha abandoned what was not completely grasped; because one does not possess the merits of the path of application such as non-retrogression, there is no merit in the past; in the Prajnaparamita, the path of seeing is seen with the aspect of accomplishment.