Tibetan
ར་མ་ཤེས་པས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། བདུད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཁོ་ནས་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་དགུ་ཉིད་ འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་ན་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྤང་བར་བྱས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་རབ་མཛེས་པའི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུན་རིང་དུ་ལེགས་པར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིམས་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡམས་ཀྱི་ནད་དུ་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཔེར་ན་ནད་ལས་ཐར་པའི་སྐྱེས་བུ་རིང་ཞིག་ལོན་ནས་བདེ་བར་གནས་པ་ཐོབ་སྟེ་དབུགས་ཕྱིན་པ་ལྟར། སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྩེ་གཅིག་པས་འགྲོ་བའི་བདེ་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་མཁས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྗོན་ཤིང་ལྟར་རྒྱས་པ་ཐ
Chinese
由于不了解，一切智本身即是障碍；由于不了解般若波罗蜜多，一切寂静之道也是障碍；由于不完全了解色等和如是性，与如是性等同具或不具也是障碍；由于不完全了解魔等的自性，不平等性也是障碍；由于执著于意义如其语词，苦谛等也是障碍；由于不完全了解贪欲等的自性是暂时的，烦恼的自性也是障碍；由于不完全了解所取和能取的相状，对无二愚昧也是障碍。如此，执著的分别念，最终被认为是修道之心的心和心所的暂时的有境九种。因此，仅凭修道之道的四种相违品之差别，也应理解四种对治各别的差别。如此，所取和能取的四种分别念，各自九种，以欲界、色界和无色界的差别，断除了一百零八种分别念，那么与这些分别念相关的，一百零八种烦恼习气也得以脱离，这是由缘起之法性所获得的。 因此，修道之道的作为，通过断除而宣说了究竟清净之门：这些瘟疫疾病都已耗尽， 如同长久痊愈后气息舒畅。 一切时处利益众生者， 圆满具足安乐功德者， 如大海般广大之功德， 以殊胜果实而极庄严者， 于彼大菩萨， 一切时处皆应依止。如是说。 由于长久串习的力量，分别念的瘟疫会造成损害，这些转变为瘟疫疾病的分别念都已耗尽，不再造成损害，譬如从疾病中解脱的人，长久痊愈后获得安乐，气息舒畅一样。凭借慈悲和善巧方便的力量，一切时处一心一意地致力于成办众生的安乐，极其善巧，以三乘所摄的圆满功德，如树木般繁茂。
English
Due to not understanding, omniscience itself is an obstacle; due to not understanding the Perfection of Wisdom, the path of all peace is also an obstacle; due to not fully understanding form and suchness, being equally endowed or not endowed with suchness is also an obstacle; due to not fully understanding the self-nature of demons and such, inequality is also an obstacle; due to clinging to meaning as its words, the truth of suffering and such is also an obstacle; due to not fully understanding the self-nature of desire and such as being temporary, the self-nature of afflictions is also an obstacle; due to not fully understanding the characteristics of the apprehended and the apprehender, ignorance of non-duality is also an obstacle. Thus, the final conceptualization of clinging is considered to be the nine kinds of objects of the temporary state of mind and mental factors of the path of meditation. Therefore, by the distinction of these four opposing factors of the path of meditation alone, one should also understand the distinction of the four distinct antidotes. Thus, the four conceptualizations of the apprehended and the apprehender, each with nine aspects, by the distinction of the desire realm, form realm, and formless realm, when one abandons the one hundred and eight conceptualizations, then one is separated from the one hundred and eight afflictive imprints associated with these conceptualizations, which is obtained by the Dharma nature of dependent origination. Therefore, the activity of the path of meditation, by abandoning what is to be abandoned, is spoken of as the ultimate door of purification: These epidemic diseases are exhausted, Like breathing out after a long recovery. At all times and places, those who benefit beings, Those who are perfectly endowed with happiness and merit, Like a great ocean, Those who are extremely adorned with excellent fruits, To that great Bodhisattva, At all times and places, one should rely. So it is said. Due to the power of long-term habituation, the epidemic of conceptualization causes harm, and these conceptualizations that have turned into epidemic diseases are exhausted, no longer causing harm, just as a person who is liberated from illness, after a long recovery, obtains happiness and breathes comfortably. By the power of compassion and skillful means, at all times and places, with one-pointedness, one is extremely skilled in accomplishing the happiness of beings, and the perfect qualities gathered by the three vehicles flourish like a tree.
Tibetan
མས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུ་བོ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུན་འབབ་པ་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པའི་འབྲས་བུས་ཡང་དག་པར་མཛེས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་འོང་བའི་རྣམ་པས་སྟེན་པར་བྱེད་དོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པ་ལས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་འབྱུང་བས་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་གསུངས་པ། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང༌། །བསེ་རུའི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེས་བུ་གང་གིས་སྟོང་ གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་བཀོད་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དཔེར་མཛད་ནས་དེ་བས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་གཉིས་པར་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར་བརྟག་ཅེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །གནས་འདི་ལ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྟོག་གེ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་འདི་ཟབ་པ་ཉིད་བསྙད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གང་གིས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་འཐད་པ་དེ་ཡིན་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ
Chinese
就像众多的河流汇入大海一样，圆满菩萨修习之道的果实，完全庄严的伟大自性，以一切方式，从一切方面，以显现的方式来侍奉。由于获得修道之道的顶峰而生起无间道，所以宣说了无间顶峰。三千世界众声闻，以及麟喻圆满之证悟，于菩萨无过失者，安置之善皆为作譬喻，仅仅以众多福德，无法获得佛陀之果位，无间之等持，彼即一切种智。如是说。任何士夫，将三千世界之所有有情，安置于声闻、独觉以及无过失之菩萨果位之福德，视为显著之积累，以远胜于此之众多福德，获得佛陀之果位，此外，无有能阻断者之等持，于第二时，即是一切种智。那么，它的所缘等特征如何考察呢？以中间的偈颂宣说特征：此之所缘无实事，认为主人是忆念，此有四种相，善说者们连续争论。如是说。此无间等持之所缘境，即是诸法皆无实有。主人的因缘，是从发起最初发心开始，圆满作意之忆念。相是自性之戏论寂灭。此地由于深不可测，故而善于思辨者们，相续生起邪分别之诤论，故应以善巧方便遣除彼等，此意为：此乃宣说此甚深之理。那么，以何者遣除彼等邪分别呢？所缘合理即是，本体自性确定，一切种智即是智慧，胜义谛和世俗谛，以及结合与三宝，以及具足方便之能仁。
English
Just as various rivers flow into the great ocean, the great self, perfectly adorned by the fruit of completing the path of cultivating Bodhisattvas, is served in all ways, from all aspects, in a manifest manner. Because the uninterrupted path arises from attaining the peak of the path of cultivation, the uninterrupted peak is taught. The beings of the three thousand worlds are Shravakas, and the perfect realization of Pratyekabuddhas, and the faultless Bodhisattvas, the virtues of placement are made as examples, but with many merits alone, Buddhahood cannot be attained, the Samadhi of uninterruptedness, that is the all-knowingness. Thus it is said. Any person who places all sentient beings of the three thousand world realms in the faultless state of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, whatever merit is manifestly accumulated, making that as an example, with even more excellent and numerous merits, one attains Buddhahood, and there is no Samadhi that can be interrupted by others, in the second moment, that is all-knowingness. Then, how should its object and other characteristics be examined? The characteristics are taught in the intermediate verses: The object of this is non-substantial, it is considered that the master is mindfulness, this has four aspects, the good speakers argue continuously. Thus it is said. The object of this uninterrupted Samadhi is that all dharmas are without substance. The cause of the master is the mindfulness of perfect attention from the beginning of generating the initial Bodhicitta. The aspect is whatever is the pacification of the play of nature. In this place, because it is difficult to fathom, the debaters of speculation continuously arise with the attacks of wrong views, so they should be dispelled with skillful means, the intention is: this is to declare the profundity of this. Then, by what should those wrong views be dispelled? The valid object is that, the essence of the self is determined, all-knowingness is wisdom, the ultimate truth and conventional truth, and the union and the Three Jewels, and the capable Muni with skillful means.