Tibetan
ཡོན་ཏན་མེད་པས་ད་ལྟར་བའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་ལས་འདས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ལེགས་པའི་ལམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལེགས་པའི་ལམ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ལེགས་པའི་ལམ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་གསུངས་པ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་པ་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འཁོར་བས་འཇིགས་པ་ཉིད་དང་གཞན་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་མ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང་མ་བསྒོམས་པ་གཉིས་ཀས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་གཉིས་ཀ་དང༌། བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འཐོབ་པར་ འདོད་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་པ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་དབྱེ་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོ
Chinese
因为没有功德，所以没有现在的功德；因为没有以般若波罗蜜多如实修习之自性修道之功德，所以没有未来的功德；以颠倒寂灭等与出离轮回相合是善道；以现证空性而见真如是善道；以串习无自性而不知如实修习是善道。如是所取之分别第一，是修道之加行位之境，有九种相。其后宣说了所取之分别第二。“第二心与心所诸，是入之境许彼等，不生心及菩提之，精华不作意与劣，乘作意及圆满之，菩提不作意，修与不修及，彼等之相违，如是之非义，分别于修道当知。”是也。因为远离善知识等，所以不生起菩提心；因为没有与佛随顺之殊胜福德，所以不作意菩提之精华；因为畏惧轮回和不顾他利，所以作意下劣乘；因为没有现证般若波罗蜜多，所以不作意圆满菩提；因为以修习般若波罗蜜多而欲获得一切智智，所以是修；因为不修习彼而欲获得，所以是不修；因为以修习和不修习二者而欲获得，所以是二者；因为既不是以修习也不是以不修习而欲获得，所以不是二者；因为进入颠倒，所以执持不如实之义。如是所取之分别第二，是修道之心与心所趣入之时之境，有九种相。其后宣说了能取之分别第一。“有情施设之行境，法施设与非空性，贪著与种种差别自性，及物
English
Because there is no merit, there is no present merit; because there is no merit of the path of cultivation, which is the nature of truly cultivating the Prajnaparamita, there is no future merit; associating with liberation from suffering with the cessation of perversion is a good path; seeing Suchness by realizing emptiness is a good path; not knowing how to truly cultivate by familiarizing oneself with no-self-nature is a good path. Thus, the first of the apprehended aspects of conceptualization is the object of the stage of application of the path of cultivation, with nine aspects. After that, the second of the apprehended aspects of conceptualization is spoken of: "The second, minds and mental factors, are considered to be the objects of entry; not generating the mind and the essence of Bodhi, not paying attention to it, and inferior vehicles, paying attention to them, and complete Bodhi, not paying attention to it, cultivation and non-cultivation, and the opposite of those, such non-meaning, discrimination should be known on the path of cultivation." This is it. Because of being separated from virtuous friends, etc., the mind of Bodhi is not generated; because there is no particularly excellent merit of being in accordance with the Buddha, the essence of Bodhi is not paid attention to; because of fearing samsara and not considering the benefit of others, the inferior vehicle is paid attention to; because the Prajnaparamita is not realized, complete Bodhi is not paid attention to; because one desires to attain omniscience by cultivating the Prajnaparamita, it is cultivation; because one desires to attain it without cultivating it, it is non-cultivation; because one desires to attain it by both cultivation and non-cultivation, it is both; because one desires to attain it neither by cultivation nor by non-cultivation, it is neither; because one has entered into perversion, one grasps the meaning that is not as it is. Thus, the second of the apprehended aspects of conceptualization is the object of the time when the mind and mental factors of the path of cultivation enter, with nine aspects. After that, the first of the grasping aspects of conceptualization is spoken of: "The object of activity of beings' imputation, the imputation of phenomena and non-emptiness, attachment and various distinctions, self-nature, and things,
Tibetan
ས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་དང༌། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་ཏེ། །ཤེས་པར་བྱ་བར་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། །གང་ཟག་དང་ཆོས་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དམན་པ་འཆད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་མདོར་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལམ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཁྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཤེས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ
Chinese
作为处所和三乘，过失是不清净，行为是各种错乱，执着作为最初，被宣说是应当知晓的。这是它的意思。因为实质上不产生，所以被认为是众生；因为仅仅是显现，所以被认为是色等法；虽然人我和法在其他意义上是空性的，但因为安住于自己的体性，所以不是空性；通过缘和不缘这些，执着于道；色等各自以自相和共相的特征来完全区分；因为不做如上所说的目的之事，所以做宣说低劣之事；因为不缘色等，所以必定从三乘中解脱；因为没有完全进入，所以过失是不清净的；因为执着于三轮，所以行为是各种错乱的，执着于人存在。像这样执着的分别念，最初是修道之道的加行阶段的所缘，应当知晓九种相。之后，执着的第二种分别念被简要地说为：众生假立及其因，所缘由此能摧毁，与修道相关联，其他不顺品有九种。这是它的意思。被认为是凡夫和圣者，以及显现执着于在那里的分别之因，由无明和智慧所摄的蕴的相续的所缘，是应当被修道之道真实摧毁的。与道相关的，不顺品，执着的第二种分别念有九种。如果问九种是怎样的，中间的偈颂说：一切智性三者之，自性如实三种障，寂道如是真如等，具有相似不具有，不平等苦等以及，烦恼诸如狗自性，于二无别皆愚昧，分别念为最后立。这是它的意思。因为没有知晓一切相，所以对一切智性的障碍完全愚昧；因为没有知晓一切道，所以是道智性的障碍；因为
English
As a place and the three vehicles, the fault is impurity, the behavior is various confusions, attachment is taken as the beginning, and it is declared that it should be known. This is its meaning. Because it does not arise substantially, it is considered a sentient being; because it is merely appearance, it is considered a dharma such as form; although the self and dharma are empty in other senses, because it abides in its own nature, it is not emptiness; through focusing on and not focusing on these, attachment to the path; form and so on are completely distinguished by their own and common characteristics; because it does not do the purpose of what was said above, it does the act of explaining inferiority; because it does not focus on form and so on, it is certain to be liberated from the three vehicles; because it has not fully entered, the fault is impurity; because it is attached to the three wheels, the behavior is various confusions, attaching to the existence of a person. Like this, the first conceptual thought of attachment is the object of the preparatory stage of the path of meditation, and nine aspects should be known. After that, the second conceptual thought of attachment is briefly stated as: Sentient beings are imputed and their cause, the object is destroyed by this, related to the path of meditation, other unfavorable aspects are nine kinds. This is its meaning. Being considered as ordinary people and noble beings, and the object of manifest attachment to the continuum of aggregates gathered by ignorance and wisdom, which is the cause of the distinction there, is what should be truly destroyed by the path of meditation. Related to the path, the unfavorable aspect, the second conceptual thought of attachment, has nine aspects. If asked what the nine aspects are, the intermediate verse says: The three of all-knowingness, the three obscurations of self-nature as they are, peaceful path such as suchness, having similarity and not having, unequal suffering and so on, afflictions such as dog nature, being completely ignorant of non-duality, conceptual thought is established as the last. This is its meaning. Because all aspects are not known, there is complete ignorance of the obscuration of all-knowingness; because all paths are not known, it is the obscuration of path-knowingness; because