Tibetan
་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་མ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང་མ་བསྒོམས་པ་གཉིས་ཀས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་གཉིས་ཀ་དང༌། བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འཐོབ་པར་ འདོད་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་པ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་དབྱེ་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་དང༌། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་ཏེ། །ཤེས་པར་བྱ་བར་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། །གང་ཟག་དང་ཆོས་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དམན་པ་འཆད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་མདོར་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལམ་དེ
Chinese
欲求以修习而得，欲求不修习而得，故无修习，欲求以修习与不修习二者而得，故二者皆可，欲求非以修习亦非以不修习而得，故二者皆非，以颠倒之行，执持非如实之义。如是所取的分别，第二修道之心与心所生起之时，所缘之境有九种。其后宣说能取的分别第一。 众生假立之行境，法假立与非空性，贪著与种种差别自性，作为实物与三乘，功德非清净，行为种种错乱，能取者为第一，是应知之宣说。如是说。 非实有生故假立为众生，仅为显现故假立为色等法，人与法为他事所空，然住于自性故非空性，以缘与不缘之门而贪著于道，色等自相与共相各别而种种分别，如是所说之义，不作应作之事，作不应作之事，故为下劣，色等不缘故以三乘而决定出离，以未真实趣入之故，功德非清净，以三轮执著于布施等，故行为种种错乱之人而执著为有，如是能取的分别第一，应知为修道之加行位之所缘境有九种。其后能取的分别第二略说为： 众生假立与彼因，境由彼而摧灭故，与修道相关联，其他相违品有九种。如是说。假立为异生与圣者，于彼作种种安立之因，执著于无明与智慧所摄之蕴流的所缘境，是应以修道而如实摧灭者，即彼道。
English
Desiring to attain through meditation, desiring to attain without meditation, hence there is no meditation; desiring to attain through both meditation and non-meditation, hence both are possible; desiring to attain neither through meditation nor through non-meditation, hence neither is possible; holding onto what is not the true meaning due to engaging in inverted actions. Thus, the second aspect of grasping, the object of the mind and mental factors arising in the path of meditation, has nine aspects. After that, the first aspect of grasping is explained: The realm of beings imputed, the imputed Dharma and non-emptiness, attachment and various differentiated self-natures, acting as entities and the Three Vehicles, qualities that are not pure, actions that are completely confused, the grasper is the first, this is proclaimed to be known. Thus it is said. Because it does not arise as a substance, it is imputed as sentient beings; because it is merely an appearance, it is imputed as forms and other dharmas; although individuals and dharmas are empty of other things, they abide in their own nature, hence they are not empty; attaching to the path through the gate of focusing and not focusing on them; differentiating forms and other things through their individual and general characteristics; as said before, not doing what should be done, doing what should not be done, hence being inferior; because forms and other things are not focused on, definitely departing through the Three Vehicles; because of not truly entering, qualities are not pure; grasping onto the existence of a person whose actions are completely confused because of focusing on the three circles in giving and other practices. Thus, the first aspect of grasping should be known as the object of the preparatory stage of the path of meditation, having nine aspects. After that, the second aspect of grasping is briefly stated: Sentient beings imputed and their cause, the object is destroyed by that, related to the path of meditation, other opposing factors have nine aspects. Thus it is said. Imputed as ordinary beings and noble ones, the cause of establishing them in various ways, the object of clinging to the stream of aggregates gathered by ignorance and wisdom, is what should be truly destroyed by the path of meditation, that is, that path.
Tibetan
་དང་འབྲེལ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཁྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཤེས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ལམ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། བདུད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མི་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ཁོ་ནས་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་དགུ་ཉིད་ འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་ན་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྤང་བར་བྱས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་
Chinese
与（正）道不相符的执著的第二种分别念有九种。如何是九种呢？中间的偈颂中说到：三世一切智，自性如实三障蔽，寂静道如是等，具不具及不平等，痛苦等及烦恼自性，于无二元中普皆迷，分别念立为最后。这是什么意思呢？因为没有完全了解一切相，所以对一切智的障碍感到完全迷惑；因为没有完全了解一切道，所以对道智的障碍感到迷惑；因为没有完全了解一切基，所以对一切基智的障碍感到迷惑；因为没有完全了解般若波罗蜜多，所以对一切寂静之道感到迷惑；因为没有完全了解色等和如是性，所以对如是性等，具与不具感到迷惑；因为没有完全了解魔等的自性，所以对不平等性感到迷惑；因为执著于文字的表面意思，所以对苦谛等感到迷惑；因为没有完全了解贪欲等的自性是暂时的，所以对烦恼的自性感到迷惑；因为没有完全了解所取和能取的相，所以对无二元感到完全迷惑。因此，执著的最后分别念，是指修道之心的心和心所的境，有九种。因此，仅仅通过区分修道之道的四种不相符的方面，也应该理解四种对治的不同之处。这样，所取和能取的四种分别念，各自有九种。 通过区分欲界、色界和无色界，断除了一百零八种分别念，并通过缘起之法性，摆脱了由这些分别念所包含的一百零八种烦恼习气。因此，通过舍弃修道之道的所作，以究竟清净的方式宣说了：这些瘟疫都已消尽，就像过了很久才呼出一口气一样，成就一切形态的，幸福的功德圆满。
English
The second kind of conceptualization that clings to what is incompatible with the (right) path has nine aspects. How are they nine? In the intermediate verse, it is said: The three omniscient ones, their nature obscures the three veils as they are, the peaceful path, suchness, etc., having and not having, and inequality, suffering, etc., and the nature of afflictions, completely bewildered in non-duality, conceptualization is established as the last. What does this mean? Because one does not fully understand all aspects, one is completely bewildered by the obscuration of all-knowingness; because one does not fully understand all paths, one is obscured by the knowledge of the path; because one does not fully understand all bases, one is obscured by the knowledge of all bases; because one does not fully understand the Prajnaparamita, one is obscured by the path of all peace; because one does not fully understand form, etc., and suchness, one is bewildered by suchness, etc., having and not having; because one does not fully understand the nature of demons, etc., one is bewildered by inequality; because one clings to the literal meaning of words, one is bewildered by the truth of suffering, etc.; because one does not fully understand that the nature of desire, etc., is temporary, one is bewildered by the nature of afflictions; because one does not fully understand the characteristics of the apprehended and the apprehender, one is completely bewildered by non-duality. Therefore, the final conceptualization of clinging refers to the mind and mental factors of the path of meditation, having nine kinds of objects. Therefore, by merely distinguishing the four incompatible aspects of the path of meditation, one should also understand the differences of the four antidotes. Thus, the four conceptualizations of the apprehended and the apprehender, each having nine aspects, By distinguishing the desire realm, the form realm, and the formless realm, one abandons one hundred and eight conceptualizations, and through the Dharma nature of dependent origination, one is freed from one hundred and eight habitual tendencies of afflictions contained by these conceptualizations. Therefore, by abandoning what is done by the path of meditation, it is declared in the ultimate purity: These plagues have all been exhausted, just like breathing out after a long time, accomplishing all forms of, the perfection of blissful qualities.