Tibetan
ད་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྔ་མ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་ལ་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་དང་རྟེན་དང་ཡུལ་དང་བདག་གིར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པས་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང༌། གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མཉམ་པར་གཞག་པ་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་པ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འབྱུང་བས་དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བཞེད་ནས། ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་ པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དངོས་གསུངས
Chinese
如今对于所作之法，如前一样施加等等各自遮止，以及完全了知分别念之过患，对于菩提之资粮布施等等施加等等的言说安住各自遮止，以及所取与能取应当舍弃之故，对于根与所依与境与我所施加等等的安住各自遮止，这被称为四种遮止之相。由于了知布施等等的差别，对于悭吝等等施加和随顺施加的安住各自遮止，以及了知一切法是三种解脱门之自性，甚至不见一丝一毫的法尘，以及获得现前信解，由于确信安住于三种智慧之自性无有障碍等等，以及由于唯一专注，为了遍知一切之法的意义而舍弃身命，这被称为四种道之相。如此一来，以忍与智之刹那十六种行相来善加分别，由等持生起与其自身相符之清净果，从世间之境色等等之想中解脱等等，具有生起不执著之相的后得心所摄持，这些就是安住于菩萨见道之不退转之相。从获得见道之不退转之后，生起修道之不退转，想要宣说其体相，为了不生起未把握差别之具有差别之智，暂时宣说了修道之差别，修道是甚深的，甚深即是空性等等，甚深即是从增益和诽谤的边解脱。因为在空性中也没有色等等，在空性之外也没有色等等，因此依次从空性和色等等中解脱增益和诽谤的边，这即是甚深，这即是空性等等，因此具有甚深之故，修道是甚深的。在其后宣说了差别的所依修道之本体。
English
Now, regarding the practices being done, individually preventing the application of things as before, and individually preventing dwelling on talk of applying to the accumulations of enlightenment, such as generosity, etc., due to fully knowing the faults of conceptualization, and individually preventing dwelling on applying to the senses, supports, objects, and self, etc., due to what is grasped and what grasps needing to be abandoned, these four are called aspects of prevention. Individually preventing dwelling on applying and subsequently applying to miserliness, etc., due to understanding the distinctions of generosity, etc., and not perceiving even a speck of dharma dust due to understanding that all dharmas are the nature of the three doors of liberation, and dwelling with certainty on the three, such as the unobstructedness of the three knowledges themselves, due to obtaining manifest faith, and giving up body and life for the sake of the meaning of the dharma of omniscience due to single-pointed devotion, these four are called aspects of the path. Thus, by thoroughly distinguishing the moments of forbearance and knowledge with sixteen aspects, the samadhi generates pure results that accord with itself, and the subsequent mind, which has the aspect of generating non-attachment, such as liberation from the perception of worldly objects such as form, etc., is gathered, these are the signs of a bodhisattva abiding on the path of seeing from which there is no turning back. From obtaining non-retrogression from the path of seeing, non-retrogression from the path of meditation arises, and desiring to explain its characteristics, in order not to generate wisdom that has distinctions without grasping distinctions, the distinctions of the path of meditation are temporarily explained: The path of meditation is profound, profound is emptiness, etc., profound is liberation from the extremes of superimposition and denigration. Because there is no form, etc., in emptiness, and there is no form, etc., other than emptiness, therefore, in sequence, liberation from the extremes of superimposition and denigration from emptiness and form, etc., is profound, and that itself is emptiness, etc., therefore, the path of meditation is profound because it possesses profoundness. After that, the basis of distinction, the actual path of meditation, is explained.
Tibetan
་པ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་དང༌། རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ངེས་པར་རྟོག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་སེལ་བ་དང༌། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་གསུངས་པ། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དང་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་བསྟན་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ
Chinese
པ། 决择支和见道之，道与修道之自性上，再三作意与，衡量与决定思择修道。如是说。以等持之加行与，真实与，由后所得之智慧，次第决择之支与，见道与，修道之自性之义上，再三作意与，如理衡量与，如实决定思择乃是修道之相续。彼有几种相耶？宣说彼之差别，彼乃是相续之故，小、中、大等，小之小等差别之，以相而许为九种相。如是说。何故菩萨之烦恼乃是分别耶？如是说，故分别之对治修道彼乃是胜义谛空性之体性之差别九种相续生起之故，如是欲界与，四禅定与，四无色之等至，如是九地中次第分别大、中、小，各自大、中、小之差别而各异乃是九种相之故，彼等之对治乃是极黑暗以小光明遣除与，小以大遣除等之差别小与，中与大等也各自，小与，中与大之差别而各异乃是九，是故修道以差别分为九种相而许。若谓于空性之行境者，福德等之差别如何能容耶？为遣除疑惑而说，无量等所说诸法，于胜义谛不容有。如是说。胜者之母于彼彼中作意修道之各别体性，宣说福德无量与，不可量与，无有量生起，于胜义谛之体性，于义与文字与名言中无有作用，彼等如何安立容有耶？彼之答复说，于世俗谛乃以大悲之，随顺因宣说能仁所许。如是说
English
pa. The limb of ascertainment and of the path of seeing, on the very nature of the path and the path of meditation, repeatedly contemplating and, measuring and decisively contemplating the path of meditation. Thus it is said. By the application of samadhi and, reality and, the wisdom arising from the aftermath, in sequence, the limb of ascertainment and, the path of seeing and, on the meaning of the very nature of the path of meditation, repeatedly contemplating and, measuring as it is and, truly decisively contemplating is the continuous path of meditation. How many aspects are there? The distinction of that is spoken of, that is because it is continuous, small, medium and large, etc., the distinction of small of small, etc., by aspects it is accepted as nine aspects. Thus it is said. Why is the affliction of Bodhisattvas discrimination? Thus it is said, therefore the antidote to discrimination, that path of meditation, is because the distinction of the nature of ultimate reality, emptiness, arises continuously in nine aspects, thus the desire realm and, the four dhyanas and, the four formless attainments, thus in the nine grounds, in sequence, discrimination, large, medium and small, each large, medium and small, different by distinction, are nine aspects, therefore the antidote to those is that extreme darkness is dispelled by small light and, small is dispelled by large, etc., the distinction of small and, medium and large, etc., also each, small and, medium and large, different by distinction, are nine, therefore the path of meditation is divided into nine aspects by distinction and is accepted. If it is said that for those who have the sphere of emptiness, how can the distinction of merit, etc., be accommodated? To dispel doubts, it is said, the teachings of immeasurable, etc., are not accommodated in ultimate truth. Thus it is said. The mother of the Victorious Ones, in each of those, contemplating the individual nature of the path of meditation, declares that immeasurable merit and, immeasurable and, measureless arise, in the nature of ultimate truth, in meaning and letters and terms, there is no function, how can those be established and accommodated? The answer to that is said, in conventional truth, by great compassion, the Sugata accepts that it is taught according to the cause. Thus it is said.