Tibetan
གྲོལ་བ་དང༌། རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་དང་བྲལ་བས་དེའི་དོན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྒྱུད་དེ་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བས་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ དང། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པས་དབེན་པས་དྲི་མའི་ནད་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངན་སོང་ཆད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འདྲེས་པས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མི་རྟོག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང༌། སྒྲ་གཉིས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་དག་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟློག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། །སྐབས་གསུམ་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང༌། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདིས་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག །རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དག་བཀག་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་དང༌། འགའ་ཡང་བྱེད་པ་མེད་པས་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པས་གཞུང་ལེའུ་གསུམ་གྱི་སྐབས་གསུམ་རྫོགས་པར་བསྟན
Chinese
解脱，以及从因和非因中解脱出来，因此自性不可言说，这即是第二谛的行相。同样，由于远离止息和非止息，因此其义不能用言语表达，不能将此传承给予他人；由于没有寂静和不寂静，因此能使无所缘；由于远离殊胜和非殊胜，因此超越二边且极其清净；以及由于没有出离和不出离，因此由于寂静而不生一切垢染之病，这即是第三谛的行相。由于远离道和非道，因此能断除恶趣；由于不混杂理性和非理性，因此对于现证果位之方便不作分别；以及由于从修和非修中解脱，因此与一切法的相状不相关联；以及由于没有决定生起和不决定生起，因此所应言说的自性是所知；以及不生起对二种声音的了知，这即是第四谛的行相。这些是就一切智性的见道十六刹那，由菩萨们所掌握而作的安立。通过这些，声闻等实际上是以一种与这些相违背的方式来指示的。声闻等的道是菩萨们所应知晓的，而不是所应现证的，因此此处没有单独阐述修道。如是，在分别确定了三种一切智性的体性之后，宣说了总结三个阶段的偈颂：如是此与又此与，又此是故此等三，以此圆满显示了，三个阶段之体性。因此，遮止了所应证悟的自性，此即是了知一切所依之基的一切智性；具有不住于一切法的体性，此即是了知一切道的一切智性；由于无所作为，因此是圆满一切义之自性的遍知一切相的一切智性。如是，通过宣说三种事物，圆满显示了经论三品之阶段。
English
Liberation, and because of being completely liberated from causes and non-causes, therefore the self-nature is inexpressible, these are the aspects of the second truth. Similarly, because of being separated from cessation and non-cessation, therefore its meaning cannot be expressed in words, and this lineage cannot be given to others; because there is no peace and non-peace, therefore it makes objectless; because of being separated from excellence and non-excellence, therefore it transcends the two extremes and is extremely pure; and because there is no departure and non-departure, therefore because of solitude, all diseases of defilement do not arise, these are the aspects of the third truth. Because of being separated from the path and non-path, therefore it cuts off the evil destinies; because it does not mix with reason and unreason, therefore it does not discriminate the means of directly realizing the fruit; and because of being liberated from cultivation and non-cultivation, therefore it is not related to the characteristics of all dharmas; and because there is no definite arising and indefinite arising, therefore the nature of what should be said is knowable; and there is no arising of knowledge of the two sounds, these are the aspects of the fourth truth. These are the sixteen moments of the path of seeing of omniscience, established by the bodhisattvas. Through these, the Shravakas and others are actually indicated in a way that contradicts these. The path of the Shravakas and others is to be known by the Bodhisattvas, but not to be realized, therefore the path of meditation is not separately explained here. Thus, after separately determining the nature of the three omniscient ones, the verses summarizing the three stages are spoken: Thus this and also this and, also this is why these three, with this it is completely shown, the nature of the three stages. Therefore, the self-nature that should be realized is prevented, this is the omniscience that knows the basis of all supports; having the nature of not abiding in all dharmas, this is the omniscience that knows all paths; because there is nothing to do, therefore it is the omniscience of all aspects of the nature of fulfilling all meanings. Thus, by explaining the three things, the stages of the three sections of the scriptures are completely shown.
Tibetan
་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་བཞི་པ། རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་རིམ་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པས་ད་ནི་དེ་དག་དབང་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞི་དང་ལམ་དང་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཅིག་ཅར་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་བཤད་པར་བཞེད་ནས་ཐོག་མར་དེའི་རྣམ་པ་གསུངས་པ། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་དེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང༌། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། དོན་གཞན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་བརྫི་བའི་མཚན་ཉིད་བདག་མེད་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། གཞིའི་གནས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུའི་རྣམ་པ་དང༌། བྱེད་པས་དབེན་པ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འགོག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་པ་སྤངས་པ་ལས་མི་འཕྲོགས་ པའི་བདག་ཉིད་ཞི་བ་དང༌། དམན་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བས་མི་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ཕན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་འགོག་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སོ་སོ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སོ། །ལམ་གྱི་བདེ
Chinese
是也。 《般若波罗蜜多诀窍论著 现观庄严论》之释《般若灯鬘》中，第三品之释也。 第四品，一切种相现证之释。 以三一切智之果如何如实现证之次第，唯赖于修习，故今为欲自在彼等，以总摄基、道、相之门，一时修习为何，欲说一切种相现证，故最初说彼之相。 基础知之差别，名为相，是体性。 谓一切智性是三种之故，彼是认为三种相。 是也。 以苦等谛之差别，无常等及缘彼之差别，安立为相性。 彼以一切智性三种之差别，认为是三种。 其中，说一切智性之相极细分。 从无之相开始，至不动之相之间，各别谛有四，道则说为十五。 是也。 无有恒常之体性，是无常；唯独不生之体性，是痛苦；离于异义之体性，是空性；不为蕴之过失所损之体性，是无我。 苦谛之相有四。 无有基础处所之体性，是因之相；离于作者，虚空之体性，是集；以常等不可说之体性，是极生；无有受等之名之体性，是缘之相。 集之相有四。 以自性未成，无有行之体性，是灭；离于已舍弃痛苦，不被夺之自性，是寂静；离于下劣之过失，不尽之体性，是丰饶；到达利益之处，无生之体性，是出离。 灭之相有四。 如是，三种谛各别极细分则有十二。 道谛
English
It is so. In the commentary on the Abhisamayalankara, a treatise on the essential instructions of the Prajnaparamita, called the Garland of Lights of Wisdom, this is the commentary on the third chapter. Chapter Four: Commentary on the Complete Realization of All Aspects. Since the stages of directly realizing the three omniscient wisdoms depend solely on practice, now, in order to master them, the intention is to explain the complete realization of all aspects, which is the simultaneous meditation through the gate of collecting all the bases, paths, and aspects. Therefore, first, the aspects of that are spoken. The distinctions of knowing the basis are called aspects, which are characteristics. Since the nature of omniscience is threefold, it is considered to be threefold in aspect. That is it. The characteristics of impermanence and so forth, due to the distinctions of the truths of suffering and so forth, and the distinctions of focusing on them, are established as aspects themselves. It is considered to be threefold due to the distinctions of the three omniscient wisdoms. Among them, the aspects of the nature of all knowledge are spoken in great detail. Starting from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, each truth has four, and the path is said to have fifteen. That is it. The characteristic of not being permanent is impermanence; the characteristic of not being born solely is suffering; the characteristic of being devoid of other meanings is emptiness; the characteristic of not being harmed by the faults of the aggregates is selflessness. The four aspects of the truth of suffering. The characteristic of not having a basis is the aspect of cause; the characteristic of the sky, devoid of action, is the origin; the characteristic of being inexpressible by permanence and so forth is extreme arising; the characteristic of not having the name of feeling and so forth is the aspect of condition. The four aspects of the origin. The characteristic of not going because the nature is not established is cessation; the nature of not being taken away from having abandoned suffering is peace; the characteristic of being inexhaustible because it is free from inferior faults is abundance; the characteristic of not being born because it has reached the place of benefit is definite emergence. The four aspects of cessation. Thus, the three truths are divided into twelve each. The truth of the path