Tibetan
བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །འབྲས་ཡོད་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། །གཞན་ལ་རག་ལས་མེད་གང་དང༌། །སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བདེན་པར་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་དག་གི་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང། དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གང་གི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དེ་ཁོ་ནར་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། འདི་ཉིད་ཐེག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་བསྒོམས་ནས་རང་རང་གི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་འདོད་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཉིད་དང༌། བརྫུན་པའི་སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡིད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་རྨི་ལམ་དང༌། སྔགས་ལ་སོགས་པ་མཉམ་དུ་ཚོགས་པས་སྣང་བར་སྒྱུ་མ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ དོན་དང་འགལ་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། སྒྲ་དང་གནས་གྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པ་བྲག་ཅ་དང༌། རྣམ་པ་སྟོང་བར་བྱེད་པ་མ་འཕོས་པར་ཤར་བ་གཟུགས་བརྙན་དང༌། གནས་པར་བྱ་བའི་རྟེན་མེད་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ལུས་དང་ངག་གི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་རྣམས། སྣང་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུའོ། །འདིས་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟློག་པར་བསྒོམ་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པར་མཚུངས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་དགོས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་གསུངས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་དངོས་པོར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མཚན་མར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྲོས་པར་རློམ་པ་ཉིད་དང༌། བདག་གིས་འདི་ལྟ་བུར་རིག་གི་ཞེས་རྟོགས་པ་པོར་རློམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
如是获得果实，具有果实之希求，以及不依赖于他者，了知七种显现。如是说。断除于色等一切法之自性作真实行，断除于彼等之差别无常与空性等作行，断除彼等之未圆满与圆满之遍计，于圆满成就作行，于彼等无有显着贪着之自性作行，无有增减故不转为他，于何者之后无有贪着等之作者之自性作行，一切智性三之自性，为所作与结合与所证知之三种唯是难作之自性作行，此即三乘种姓者修习后，如各自之分获得果实，故于彼之果实希求亲近之行，一切种相之中成办道与守护为不依赖于他者之自性，了知虚妄之显现七种，如是习气令意转变之梦，咒语等共同集聚之显现如幻，无有因之显现即与义相违之阳焰，依赖于声音与处所之缘之回声，令相状空虚不迁而现之影像，无有安住之所依乾闼婆城，无有身语之作者之化身等。由断除于显现作行之门而不缘之方式亲近结合十种。此亦以暗示声闻等之结合以一方遣除而修习为抛弃。彼等亦一切皆为不缘相同故需修习平等性，故说平等性，于色等无有自负，四种彼之平等性，最为应作。于色等之自性自负为实有，于青色等之差别自负为相，于种种分别等自负为戏论，我如是知之自负为证悟者，为令所缘等寂灭之故一切种相。
English
Thus, having obtained the fruit, the desire to have fruit, and whatever does not depend on others, knowing the seven appearances. Thus it is said. Cutting off the practice of truth on the nature of all dharmas such as form, cutting off the practice on their distinctions such as impermanence and emptiness, cutting off the complete imputation of their incompleteness and completeness, practicing on the perfectly established, practicing on the very nature of not having manifest attachment to them, not changing to other because there is no increase or decrease, practicing on the very nature of the absence of an agent of attachment and so on after what, the nature of the three omnisciences, the very nature of the three things to be done, combined, and realized, which are difficult to do, this is cultivated by those of the three vehicles, and as each obtains the fruit according to their share, therefore the practice of desiring closeness to that fruit, in all aspects, accomplishing the path and protecting it is the very nature of not depending on others, knowing the seven kinds of false appearances, such as dreams that transform the mind by habit, appearances like illusions when mantras and so on are gathered together, appearances without cause, that is, mirages that contradict meaning, echoes that depend on the conditions of sound and place, images that appear without moving, making the appearance empty, cities of gandharvas without a place to dwell, and emanations without agents of body and speech. Approaching and combining in ten ways by means of not focusing on the way of cutting off practice on appearances. This also implies that the practice of sravakas and so on is abandoned by eliminating one aspect. Since they are all equally non-referential, it is necessary to cultivate equanimity, therefore equanimity is taught, without arrogance towards form and so on, the fourfold equanimity of that, which is most important to do. To be arrogant about the nature of form and so on is to be real, to be arrogant about the distinctions of blue and so on is to be a sign, to be arrogant about various distinctions and so on is to be a play, to be arrogant about knowing like this is to be an enlightened one, for the sake of pacifying the object and so on, all aspects.
Tibetan
་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་བརྟག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་གསུངས་པ། གཟུགས་རྟག་མ་ ཡིན་མི་རྟག་ཡིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་བ་མ་འགགས་ལ་སོགས་པ། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་གིས་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང༌། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་པས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེན་པ་དང་པོའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། མི་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་
Chinese
以不观待的方式结合于平等性，这被称为平等性。由于圆满修习平等性的结合会生起见道，因此宣说了它的刹那间的
English
Combining with equality in a way that does not look at it is called equality. Because the complete cultivation of the union of equality gives rise to the path of seeing, its momentary divisions are explained: To the truths such as suffering, Dharma knowledge, subsequent Dharma knowledge, the self of this moment of forbearance and knowledge, is the path of seeing in the manner of all-knowing. That is to say, for the truths of suffering, origin, cessation, and path, there are Dharma knowledge forbearance, Dharma knowledge, subsequent Dharma knowledge forbearance, and subsequent Dharma knowledge. Thus, the sixteen self-natures of the moments of forbearance and knowledge, in the manner of all-knowing, are the path of seeing. How should one examine that there are sixteen moments? Therefore, the aspects of the truths are explained: Form is not permanent, not impermanent, beyond extremes and pure, unborn and unceasing, like the sky, abandoning attachment, liberated from grasping, self-nature is unspeakable, whoever speaks this meaning, does not give to others, and makes no object of reference, extremely pure, no disease arises, evil destinies are cut off and the fruit is, made manifest, non-conceptual, signs are pure and unconnected, in things and names and both, there is no knowledge of arising, is the moment of all-knowing. That is to say, because of such selflessness, form and so on are separated from permanence and impermanence, therefore it is neither permanent nor impermanent, separated from suffering and non-suffering, therefore separated from the extremes of permanence and annihilation, separated from emptiness and non-emptiness, therefore it is pure, separated from the nature of self and non-self, therefore unborn and unceasing, not all afflictions and purification, etc., are the aspects of the first truth. Similarly, being solitary by the nature of cause and non-cause, therefore like the sky, origin and non-origin, not having afflictions and near afflictions, therefore abandoning all, by being born and unborn and unconnected, therefore from grasping