Tibetan
་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཀྱིས་ཐ་མི་དད་ཅིང་གཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་དང༌། གཟུང་བར་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་དང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ སྤངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པར་བརྟག་ཅེ་ན། གཉེན་པོ་དགུས་སྤང་བར་བྱ་བར་རྣམ་པར་བསལ་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་དག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དག་སྟེ། ས་དགུ་ལ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་རིམས་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུའི་དྲི་མ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོས་ལ་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་བསལ་བ་ལ་བཙོ་བླག་མཁན་ཆེན་ཐང་དུ་འབད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་བརྗོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མ་ལུས་པའི་གཉེན་པོ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་གཉེན་པོ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དོར་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀ་དག་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི
Chinese
因为分开的缘故，它们的清净以自相和共相之名不相异且不可分割。因此，如此宣说清净。之后，详细地宣说了清净：烦恼所知及道三之，过失故学无垢及，佛子等之清净也，佛陀一切极清净。这是它的意思。断除了与人我执相关的贪欲等烦恼是声闻的清净；断除了与所取执相关的所知障的一部分是独觉的清净；断除了与人我及法我执相关的三乘道的三个障碍是菩萨的清净。断除了与一切执着相关的烦恼障和所知障及其习气，是完全清净的圆满正等觉佛陀的清净。如何考察菩萨和佛陀的清净之障是清净的呢？宣说了以九种对治所断除而完全消除的方式：九地之上乃大之，大等垢染之，对治小之又小上，等之道乃清净。这是它的意思。欲界和四禅定以及四无色定是清净的，在九地上，以小之又小等九种方式，依次消除不相符的方面，即大之又大等九种垢染。就像为了去除衣服上的细微污垢，需要洗衣工在大的洗衣池中努力一样。为何圆满正等觉佛陀的清净被说成是极其殊胜的呢？因此，宣说了无余的对治成为殊胜的圆满之相：于彼诤论断除故，道乃量与所量净，平等性故三界之，对治即是欲求也。这是它的意思。一切法在平等性中，所断和对治是不合理的，同样，舍弃和取受，获得和现证是不可能的，这些诤论都依赖于二谛。
English
Because of the separation, their purity is not different and inseparable by the names of self-nature and common nature. Therefore, purity is spoken of in this way. After that, purity is explained in detail: The defilements, knowable objects, and three paths, due to faults, the purity of the learners, rhinos, and bodhisattvas, the Buddhas are all extremely pure. This is its meaning. Abandoning the afflictions such as attachment related to the view of self is the purity of the hearers; abandoning one aspect of the obscurations of knowledge related to the view of grasping is the purity of the solitary Buddhas; abandoning the three obscurations of the three vehicles' paths related to the view of self and phenomena is the purity of the Bodhisattvas. Abandoning all afflictions and obscurations of knowledge together with their predispositions related to all views is the purity of the perfectly pure, complete, and perfect Buddhas. How should one examine whether the obscurations of purity of Bodhisattvas and Buddhas are pure? The manner of completely eliminating what is to be abandoned by nine antidotes is explained: On the nine grounds, the great, the great, etc., the stains, the antidote, the small, the small, etc., the path is pure. This is its meaning. The desire realm, the four concentrations, and the four formless absorptions are pure. On the nine grounds, the path of the small, the small, etc., in nine ways, eliminates the non-concordant aspects, such as the great, the great, etc., the nine kinds of stains, in order. It is like a laundryman exerting effort in a large laundry pool to remove fine stains from clothes. Why is the purity of the perfectly complete Buddhas said to be extremely excellent? Therefore, the complete characteristic of the unsurpassed antidote is explained: In that, by abandoning disputes, the path, the measure, and the measurable are pure. Because of equality, the three realms are desired as the antidote. This is its meaning. In the equality of all dharmas, what is to be abandoned and the antidote are unreasonable, and similarly, abandoning and taking, obtaining and realizing are impossible. These disputes rely on the two truths.
Tibetan
་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བསལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་དག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་མར་གྱུར་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། ལམ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་གསུངས་པ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་པར་ན་མི་གནས་པས། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདོད་དོ། །འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་རྣམ་པ་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཟད་པས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་གིས་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་རིང་བ་དང་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྱུ་མའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པས་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མིང་དང་དོན་གྱི་མཚན་མར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡུམ་འདི་ལས་རིང་བར་གྱུར་ལ། སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་རང་ཉིད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་ཡིད
Chinese
以道完全清净。因此，佛的平等性，即三界相的知识和所知，以无所缘而成为一切垢染的对治，是圆满究竟的极度清净。般若波罗蜜多诀窍论著《现观庄严论》的释疏《般若灯鬘》第二品释。第三品，一切智之释。通达一切道也依赖于一切智，因此首先宣说了具有真实相的一切智。“此岸彼岸边非有，其中净性亦非住，为知诸时平等性，是故称般若波罗蜜。”如是说。以智慧和慈悲的真实性，了知三时一切法从本以来无生之自性为平等性，故此岸与彼岸，轮回与涅槃，常与断之相，以及彼等之中间亦不住，因此是真实性的一切智之般若波罗蜜多。这表明，声闻等没有通达三时平等性，因此仅凭自己的证悟而成为般若波罗蜜多，与智慧和慈悲分离，以缘有和无有而安住于有寂之边。如果对于不执著之相的般若波罗蜜多，如何有远近之分呢？对此宣说了其自身之理由。“由执相之门，非方便故远，由彼善方便，说为真邻近。”如是说。如同众多凡夫众生因不了解幻化的缘起性而对各个境产生执著一样，声闻等由于缺少真实的善知识等善巧方便，以对诸法之名和义的相执著之门，远离了这无相之母，如同幻术师自己以虚假之义
English
Completely purified by the path. Therefore, the equality of the Buddha, that is, the knowledge and knowable of the three realms, becomes the antidote to all defilements by non-objectification, and is considered to be the ultimate purity of complete perfection. Commentary on the Prajñāpāramitā Upadeśa Śāstra Abhisamayālaṅkāra, the Garland of the Lamp of Wisdom, Explanation of the Second Chapter. Chapter Three, Explanation of Sarvākāra-jñatā. Completely knowing all paths also depends on Sarvākāra-jñatā, therefore, first, Sarvākāra-jñatā with the characteristics of reality is taught. "Neither this shore nor the other shore, nor the middle, does it abide in purity; in order to know the equality of all times, it is called Prajñāpāramitā." Thus it is said. By the reality of wisdom and compassion, knowing that all dharmas of the three times are equal in nature from the beginning without arising, therefore, this shore and the other shore, saṃsāra and nirvāṇa, the characteristics of permanence and annihilation, and even in between them, it does not abide, therefore it is the Prajñāpāramitā of Sarvākāra-jñatā of reality. This shows that the Śrāvakas, etc., do not understand the equality of the three times, therefore, they are only Prajñāpāramitā by their own realization, separated from wisdom and compassion, and abide on the edge of existence and peace by objectifying existence and non-existence. If there is no attachment to the characteristics of Prajñāpāramitā, how can there be distance? The reason for this is stated. "Because of the gate of attachment to characteristics, it is far away because it is not a means; because of his skillful means, it is said to be truly near." Thus it is said. Just as many ordinary beings become attached to various objects because they do not understand the dependent arising of illusion, the Śrāvakas, etc., lack skillful means such as true virtuous friends, and through the gate of attachment to the characteristics of the names and meanings of dharmas, they are far away from this mother of no characteristics, just like the magician himself with false meaning