Tibetan
་གི་དགེ་བའི་རྩ་བར་མ་ཞེན་པ་དང༌། བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ངོ་བོས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པར་བསྔོ་བས་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་ཆུང་ངུ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ་འབྲིང་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀོད་པ་བས་དོན་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གྱ་ནོམ་པ་ནི་མངོན་པར་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་དང་གཞན་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ལ་ མཁས་པས་དམིགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ཀུན་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་ལྟར་འབྱུང་ཁུངས་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། གསེར་མཁན་གྱིས་རྒྱན་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལ་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལས་དང་པོར་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ར
Chinese
对于善根不执着，并且不以禁制本身执为相，以世俗和胜义的体性，以无自性的自性回向，令诸佛欢喜，回向于超出三界，不属于三界，安住于十善等业道是小，安住于入流等是中，安住于无上菩提是大。比之于安置三千世界的有情于十善和无量等，意义更为重大。如是等等，产生大福德。如是，菩萨以不缘为缘的自性，将善根回向于无上正等觉的体性有十二种。为了明显广大地增殖圆满回向的福德聚，宣说了随喜和作意。“以方便和不缘，随喜善根，随喜作意，在此说为是修习。”如是说。自己和他人于三时所作的善根，对于有尽和无尽的善根，以极喜之心，于世俗中以方便善巧，无有任何所缘，而普皆随喜，这是修道时以微小的勤劳而使不可思议的福德明显增长。因此，以信解、回向、随喜作意这些，如次第从源头如金粉般积聚福德，如金匠般转变为无上的支分，如对极多的人们变得美观般，使不可思议的善根极度增长，这是所说之义。其后，将要宣说无漏的修道，首先宣说了成就功德之体性的修道。“彼之自性最殊胜，不明显积聚于一切，诸法无所缘，发起是大义。”如是说。对于色等
English
Not clinging to the root of virtue, and not holding the prohibition itself as a sign, dedicating with the nature of no self-nature through the characteristics of conventional and ultimate truth, making the Buddhas rejoice, dedicating to transcendence of the three realms, not belonging to the three realms, abiding in the path of action such as the ten virtues is small, abiding in entering the stream etc. is medium, abiding in the unsurpassed Bodhi is great. It is more meaningful than placing all sentient beings of the three thousand worlds in the ten virtues and immeasurable etc. Thus and so on, great merit arises. Thus, the Bodhisattva, with the nature of focusing on non-objectification, has twelve characteristics of dedicating the root of virtue to the unsurpassed perfect and complete enlightenment. In order to clearly and greatly increase the abundant accumulation of merit from complete dedication, rejoicing and attention are taught. "With skillful means and non-objectification, rejoicing in the root of virtue, rejoicing in attention, here it is said to be cultivation." Thus it is said. Oneself and others' roots of virtue done in the three times, for the finite and infinite roots of virtue, with a very joyful mind, in the conventional, with skillful means, without any object of focus, universally rejoicing, this is the stage of the path of cultivation where inconceivable merit is manifestly increased with small effort. Therefore, with faith, dedication, rejoicing, and attention, in order, from the source, like gold dust, accumulating merit, like a goldsmith transforming into unsurpassed limbs, like becoming beautiful to a great many people, making immeasurable roots of virtue greatly increase, this is what is said. After that, the uncontaminated path of cultivation will be taught, first the path of cultivation with the characteristic of achieving qualities is taught. "Its nature is most supreme, not manifestly accumulating in everything, all dharmas are without object, initiating is of great meaning." Thus it is said. For form etc.
Tibetan
ང་གི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་མཆོག་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་གྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅིང་གཏོད་པ་དང༌། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་བྱེད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་འབྱུང་བས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་འདི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུན་རིང་པོར་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་དྲི་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྲུང་བ་དང༌། འདི་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་འདི་ལ་མོས་ཤིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པས་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་མ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མ་མོས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལེགས་པར་གོམས་པ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་དག་ནི་འདི་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་དག་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་ལ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ
Chinese
我如何证悟的法性，以本体性以及所缘为首的所有的善根都以威力压倒而成为最胜，对于一切法不执著于生灭等等的相，因此是无所作为的自性，以这样的道在瑜伽士的相续中生起和建立起有为和无为等等的一切法不可得的自性，并且成为不住涅槃的果，因此是意义重大的自性。对于具有修行的人来说，会生起清净道的修习，为了宣说那个，对于应该如何取舍，先前已经说了这个生与不生的原因：亲近佛陀和布施等等，以及善巧方便是哪些，这些都是对此生起信心的原因。缺乏佛法的因是：被魔的稠密所压制，以及对于甚深法不生信心，以及对蕴等等的现前执著，以及被恶友所摄持。这是这么说的。长久地亲近承侍佛陀等等并且请问，成办六度并且守护大乘的规矩，以及对于此等持的方便善巧是哪些，那就是对于这个清净道生起信心并且出生的原因。先前没有积累善根，因此被魔加持，没有修习大乘的种姓，因此对于甚深法不生信心，对于无我之义没有很好地串习，因此对蕴等等现前执著，没有亲近善知识，因此被恶友摄持等等，这些是不生起此并且会缺乏佛法的原因。在那之后，宣说了当下恰当的清净总说：对于果等等的色等等，是清净的自性，因为什么原因？那二者不是他体，因为不可分割所以说是清净。这是这么说的。像这样，圣者的果是什么，那就是远离一切不顺品而成为清净，那个就是色等等的清净，果和色等等的清净，因为远离对它的我执等等而极
English
How I realized the Dharma nature, with the essence and the object, all the roots of virtue are supreme by overwhelming, and do not hold onto the characteristics of arising and ceasing, etc., for all dharmas, therefore it is the nature of non-action, with such a path, all dharmas such as conditioned and unconditioned are generated and established in the continuum of yogis as the nature of non-attainment, and it becomes the fruit of non-abiding nirvana, therefore it is the nature of great meaning. For those who have practice, the cultivation of the pure path will arise, in order to explain that, regarding what should be taken and abandoned, the cause of this birth and non-birth has been said earlier: Approaching the Buddha and giving, etc., and whatever is skillful in means, these are the causes of generating faith in this. The causes of being impoverished by the Dharma are: being suppressed by the density of demons, and not having faith in the profound Dharma, and manifest attachment to the aggregates, etc., and being completely seized by evil friends. This is what it says. Approaching and serving the Buddha and so on for a long time and asking questions, accomplishing the six perfections and guarding the rules of the Great Vehicle, and whatever is skillful in the means of this samadhi, that is the cause of generating faith in this pure path and being born. Having not accumulated roots of virtue in the past, therefore being blessed by demons, not having practiced the lineage of the Great Vehicle, therefore not having faith in the profound Dharma, not having practiced well in the meaning of selflessness, therefore being manifestly attached to the aggregates, etc., not having approached virtuous friends, therefore being seized by evil friends, etc., these are the causes of not arising this and being impoverished by the Dharma. After that, the general statement of purity that is appropriate at the moment is spoken: For the form, etc., of the fruit, etc., it is the nature of purity, for what reason? The two are not other, because they are indivisible, so it is said to be pure. This is what it says. Like this, whatever is the fruit of the noble beings, that is pure by being separated from all unfavorable aspects, that is the purity of form, etc., the purity of fruit and form, etc., because it is extremely far from attachment to self, etc.