Tibetan
ང་བ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བསླབ་པ་ཅན་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནང་དང་ཕྱི་དང་གཉི་ག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཅན་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཐོག་མར་མཐོང་བའི་ལམ་གསུངས་པ། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཚད་མར་གྱུར་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང༌། རིགས་དང་ཁྱད་པར་དང་བདེན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་དང༌། བཞི་དང་བཅུ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཚེ་འདི་དང་གཞན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་བསྟན་ནོ། །བདེན་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་གི་རྣམ་པ་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་བཞི་བཞིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པ། དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མ་མེད་བཅས་དང༌། །ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་འཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་མི་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ཚད་མེད་པ་དང༌། སྔ་མ་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་གཞན་དུ་དེ་ལ་གནས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླང་བ་དང་དོར་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གོ །གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྔོས་པས་དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་བསྡུས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡ་ང་བ་དང་ནད་ལ་སོགས་པའི་འཚེ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གོ །རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ཁོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་མཁས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་དག་མཛད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་ཤིང་གཞན་ཡང་དག་པར་འགོད་པ་དང༌། མི་ཟད་ཅིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེ
Chinese
我者，对于无有自性的增长和衰减等意义，是学处顶峰；本体以空性之故，对于色等，内外及二者等，以空性完全不执著，是堪忍；对于色等，具有无有生灭等相，是法的殊胜。应当了知如是生起，是辨别真谛之支分。其后，因为应当宣说菩萨道，所以首先宣说了见道：真谛与真谛之堪忍，以及知识的四刹那，于道智本身即是见道，具有利益，此为宣说。名为此也。于痛苦等真谛，有法智之堪忍与法智，如是于彼等真谛，有随后智之堪忍与随后智，名为四刹那。成为自之体性的量，一刹那；种类与差别及真谛之善分别二者；具有四与十六之体性，具有此生与他生之利益，即于菩萨道智之时，显示为见道。若问真谛之现观刹那之相为何？于痛苦等一一分别四四种，故宣说了十六种相： 如是性与诸佛，互相依存无依故，不承认名相，以及具足伟大无量，无量与无边，于彼处安住色等，于佛性确定执持，以及无有取舍等，慈等与空性，以及获得佛性，圆满摄集种种清净，怖畏与消除一切疾病，执持寂灭涅槃，以及诸佛所守护等，不杀生等，于一切种智之理中，安住自性，安置众生，布施等，回向圆满菩提，是道智之刹那。名为此也。以胜义之理，境为何者即是如是性，证悟为何者即是诸佛。
English
The "I" is the pinnacle of learning, concerning the meaning of the absence of increase and decrease of self; because of the emptiness of its essence, it is tolerant, not completely clinging to forms, etc., internally, externally, and both, etc., with emptiness; it has the aspect of the absence of arising and ceasing, etc., in forms, etc., and is the supreme of Dharma. It should be understood that such arising is a branch of discerning the truth. After that, because the Bodhisattva path should be explained, the path of seeing is explained first: Truth and tolerance of truth, and the four moments of knowledge, the path of seeing is in the wisdom of the path itself, having benefits, this is explained. It is called this. In the truth of suffering, etc., there is the forbearance of Dharma-knowledge and Dharma-knowledge, and likewise in those truths, there is the forbearance of subsequent knowledge and subsequent knowledge, called the four moments. One moment is the measure of one's own nature; two are the good distinctions of kinds, differences, and truths; having the nature of four and sixteen, having the benefits of this life and other lives, it is shown as the path of seeing at the time of the Bodhisattva's path-wisdom. If asked what are the aspects of the moments of realization of the truths? Sixteen aspects are taught by distinguishing four by four for each of suffering, etc.: Suchness and the Buddhas, because they depend on each other and are without dependence, not acknowledging names, and possessing greatness and immeasurability, immeasurability and infinity, abiding there in forms, etc., holding firmly to Buddhahood, and without acceptance or rejection, etc., love, etc., and emptiness, and the attainment of Buddhahood, completely gathering various purities, fear and eliminating all diseases, holding to peaceful Nirvana, and protected by the Buddhas, etc., not killing, etc., in the manner of all-knowing, abiding in self-nature, placing beings, giving, etc., dedicating to perfect enlightenment, is the moment of path-wisdom. It is called this. In the ultimate truth, whatever the object is, is suchness, and whatever the realization is, is the Buddhas.
Chinese
由于没有所依和能依的事物，因此不承认也不显示它们以相互异体的形式存在，以及法界自性本体的离色大本体。同样，由于它们完全超越了可衡量的事物，所以是无量的。如前所述，如同虚空无量，微尘等也称为无量一样，这些是苦谛中法智忍等相。由于无自性，对于色等，有常断等边见；法界自性以色等自性而存在，应视为与天神一起的世间之佛陀；除此之外，由于安住于此，一切法无取舍；由于无我先行，修习四无量心，这四个是集谛中法智忍等相。仅仅本来的自性，色等的本体是空性；由于与此本体同味一体，将善根的果报回向于如来，由此能够获得；同样，所有清净之法，以一切方式都包含在般若波罗蜜多之中；同样，由于真如，内外痛苦和疾病等损害得以彻底平息，这四个是灭谛中法智忍等相。仅仅观修无自性，就能获得远离显现执着的涅槃；由于进入智慧和方便，诸佛进行守护、救护和隐藏；由于想要显现佛陀，自己安住于断除杀生等，并且也使他人安住于此；由于不尽和圆满，将所有布施等回向于圆满菩提，这四个是道谛中法智忍等相。这样，就是道智的十六刹那。因此，努力阐释偈颂的意义。
English
Since there are no dependent and supporting objects, therefore, they do not acknowledge or show that they exist in the form of mutual differences, and the great essence of the Dharmadhatu's own nature is devoid of form. Similarly, since they have completely transcended what can be measured, they are immeasurable. As before, just as the immeasurable sky and the immeasurable particles, etc., are called immeasurable, these are the aspects of Dharma-knowledge-patience, etc., in the truth of suffering. Because of the absence of self-nature, there are extremes such as permanence and annihilation for form, etc.; the Dharmadhatu's own nature exists as the nature of form, etc., and should be regarded as the Buddha of the world together with the gods; apart from that, because of dwelling in it, all dharmas are without acceptance or rejection; because selflessness precedes, the four immeasurables are meditated upon, these four are the aspects of Dharma-knowledge-patience, etc., in the truth of origin. Merely the original nature, the essence of form, etc., is emptiness; because it is of the same taste and one with this essence, the fruits of the roots of virtue are dedicated to the Tathagata, thereby enabling them to be attained; similarly, all purified dharmas are completely included in the Perfection of Wisdom in all ways; similarly, because of Suchness, the harm of external and internal suffering and diseases, etc., is completely pacified, these four are the aspects of Dharma-knowledge-patience, etc., in the truth of cessation. Merely contemplating the absence of self-nature, one can attain Nirvana, which is free from manifest clinging; because of entering into wisdom and skillful means, the Buddhas perform protection, rescue, and concealment; because one desires to manifest Buddhahood, one abides in abandoning killing, etc., and also establishes others in it; because of being inexhaustible and perfect, all generosity, etc., is dedicated to perfect enlightenment, these four are the aspects of Dharma-knowledge-patience, etc., in the truth of the path. Thus, there are sixteen moments of path-knowledge. Therefore, strive to elaborate on the meaning of the verses.