Tibetan
་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིས་སོ་སོར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང༌། གང་ཟག་རྫས་དང་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་གོ་རིམས་ལྟར་དངོས་པོ་དང་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྤོང་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་དཔུང་ལེགས་པར་བསགས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ། ཆེད་དུ་བྱ་དང་མཉམ་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་དང་འབད་མེད་དང༌། །མཐའ་ལས་འདས་པ་ངེས་འབྱུང་དང༌། །ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་དང༌། །ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ངེས་འབྱུང་སྟེ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདི། །ངེས་འབྱུང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་དང༌། སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མཚན་མ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལས་ངེས་པར་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་གཉིས་པ། ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རག་ལས་པས་དེ་འཆད་པར་མཛད་པ་ན་དང་པོར་ལམ་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་གསུངས་པ། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང༌། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །མདོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དག་གིས་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འོད་མོག་མོག་པོར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་རུང་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བས་རྟེན་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཅན་གྱིས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མཐར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པའི་རིགས་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་བསྡུས་པ་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་གསུངས་པ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་མཚན་མ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ཚོར་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནད་ལྟ་བུ་དང༌། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་ལྟ་བུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ཚོར་བ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུག་རྔུ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཕྱིར་རྒོལ་པ་གནོད་པར་ཞུགས་པས་ཕ་རོལ་དགྲ་ལྟ་བུ་དང༌། གནོད་པས་འཇིགས་ཤིང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཡིད་འབྱུང་བ་དག་གི་མཚན་ཉིད་གཉིས་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་བརྟན་པར་མི་གནས་པས་གཡོ་བ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་ངང་གིས་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་གཉིས་
Chinese
通过禅修的道路，分别对治一切烦恼和具有危险所依的能取所缘的两种分别念，以及由于人我实有和补特伽罗假立而执著的两种分别念，依次依靠事物和现象的力量，成为断除八种分别念的对治。因此，为了圆满积聚对治的军队，必定会生起出离心，所以宣说了不满足的精进自性出离心的修法。如颂云：为利他与平等性，利益有情及无勤，超越边际是出离，获得自性是出离，一切种智是出离，道之境性是出离，此八种自性，名为出离之修法。如是说。如大心等为利他，一切智慧之法如虚空般平等，以悲心特别利益有情，双运无相而一切皆成，任运成就，彼性远离常断二边，仅从般若波罗蜜多本身获得三乘一切义利，以无分别之自性而为一切种智，以及彼等差别之道，以达究竟之境性的出离心。为了必定胜过所断之境，故为果位之殊胜而出离心的八种修法。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》的释论《智慧之灯鬘》中，第一品之释义完毕。 第二品，一切道智之释义。 证悟一切种智依赖于道智，故于宣说彼时，首先宣说道智之所依及所具。为了使诸天欢喜，以光芒照耀，以及境之决定与周遍，自性以及彼之业。如是说。经中说，如来之自性光明，照耀诸天等之异熟光明。彼乃为彼等生起道智之
English
Through the path of meditation, separately counteracting the two kinds of conceptualizations of grasping at the object of attachment, which are the source of all defilements and dangers, and the two kinds of conceptualizations of grasping at the self as real and the person as merely labeled, in sequence, relying on the power of things and phenomena, they become the antidote to abandoning the eight kinds of conceptualizations. Therefore, in order to perfectly accumulate the army of antidotes, the mind of renunciation will definitely arise, so the practice of renunciation, which is the nature of tireless diligence, is taught. As the verse says: For the sake of others and equality, benefiting sentient beings and without effort, transcending the limits is renunciation, obtaining the nature is renunciation, all-knowing is renunciation, the object of the path is renunciation, these eight natures, are called the practice of renunciation. Thus it is said. Such as great mind etc. for the benefit of others, all wisdom dharmas are equal like the sky, with compassion especially benefiting sentient beings, the union is without characteristics and everything is accomplished, spontaneously accomplished, that nature is free from the two extremes of permanence and annihilation, only from the Prajñāpāramitā itself obtaining all the meanings and benefits of the three vehicles, with the nature of non-discrimination being all-knowing, and those differentiated paths, with the mind of renunciation reaching the ultimate state. In order to definitely overcome the object to be abandoned, therefore, for the sake of the excellence of the fruit, there are eight kinds of practices of renunciation. The commentary on the Prajñāpāramitā Upadeśa treatise, the Abhisamayālaṅkāra, the Garland of the Lamp of Wisdom, the explanation of the first chapter is completed. Second chapter, the explanation of all path knowledge. The realization of all-knowingness depends on the knowledge of the path, so when explaining it, first the basis and the possession of the knowledge of the path are explained. In order to make the gods rejoice, shining with light, as well as the determination and pervasiveness of the object, the nature and its karma. Thus it is said. The Sutra says that the light of the Tathāgata's own nature shines on the ripened light of the gods and so on. That is to generate the knowledge of the path in them.
Chinese
为了能够生起，因此，要认识到，只有在降伏我慢的相续中才会生起，因此作为所依是殊胜的。同样，具有发心为一切遍知者，对于各自的对境是决定的，并且因为一切有情都具有如来藏，所以是无有贪欲的，而且其他的瑜伽士等最终也是要修习的，因此是周遍一切的种姓，并且因为立誓尽轮回际利益有情，所以其因是舍弃一切种类的烦恼的自性，并且以智慧和方便善巧而不现证真实之边，并且是做着尚未摄受的众生予以摄受等事业的。像这样的道，要知道，那些道是什么呢？应该如何知道呢？略微宣说声闻的道。关于道之自性，以不缘取四圣谛之相的方式，应该了知这声闻道。是这样说的。其中，痛苦的真谛是，生起和坏灭之法的不恒常，以及由于是有漏的法，所以与圣者不相符的痛苦，以及以作者的意义为空性，所以是无我，以及以本体成为无有实事的相，所以是寂静的四种行相。集谛是，以成为不悦意感受的生起之因的根本，所以如疾病一般，以及以产生痛苦之果，所以如果一般是集起，以及以成为难以忍受的感受的生起之缘，所以如芒刺一般是强烈生起，以及以众多怖畏相续产生而彻底摧毁，所以如罪恶一般的缘起的自性，是四种行相。痛苦和集起二者，由于外道的反驳而带来损害，所以如他方之敌，以及由于损害而恐惧且不可信任，所以是坏灭之法，也就是厌患的两种体性，以及自身的体性不能稳固安住，所以是动摇，以及无因而自然坏灭，所以是彻底坏灭，也就是应当离贪的两种体性。
English
In order to be able to arise, therefore, it should be recognized that it only arises in the continuum of subduing pride, therefore, as a support, it is superior. Similarly, those who have generated the mind of enlightenment for the sake of omniscience are definite about their respective objects, and because all sentient beings possess the essence of the Tathagata, they are without desire, and other yogis and so on must ultimately practice it, therefore, it is a lineage that pervades all, and because they have vowed to benefit sentient beings as long as samsara exists, their cause is the nature of abandoning all kinds of afflictions, and they do not manifest the true extreme because of their skill in wisdom and means, and they are engaged in activities such as gathering sentient beings who have not yet been gathered. Such a path, to know, what are those paths? How should one know? Briefly explain the path of the Hearers. Regarding the nature of the path, one should understand this Hearer's path by not focusing on the aspects of the Four Noble Truths. That's how it is said. Among them, the truth of suffering is the four aspects of impermanence, which is the nature of arising and ceasing, suffering, which is incompatible with the noble ones because it is a contaminated phenomenon, selflessness, which is emptiness in the sense of an agent, and peace, which is the absence of reality in the nature of its essence. The origin of suffering is like a disease because it is the root cause of the arising of unpleasant feelings, and like a fruit, it is the accumulation of suffering because it produces the fruit of suffering, and like a thorn, it is a strong arising because it is the condition for the arising of unbearable feelings, and like a sin, it is the nature of arising from many fears and completely destroying them, which are the four aspects. Both suffering and origin, because of the harm caused by the rebuttal of externalists, are like enemies from other sides, and because of the fear and untrustworthiness caused by harm, they are the nature of destruction, that is, the two characteristics of aversion, and the nature of oneself cannot remain stable, so it is shaking, and it is completely destroyed because it is destroyed naturally without cause, that is, the two characteristics that should be free from desire.