Tibetan
པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཞན་གྱིས་ཕན་བཏགས་པའི་དྲིན་ཆུང་ངུ་ཡང་གཟོ་ཞིང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་དོན་ཆེན་པོས་ལན་ལྡོན་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བཟོད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འགྱོད་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འགོད་པར་སྤྲོ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་ཤིང་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་དམྱལ་བར་གནས་པས་མི་སྐྱོ་བ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ལུས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་དགའ་བ་བྱེད་ཅིང་དམ་པ་རྣམས་ལ་བསྐུར་སྟི་དང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་འཇོག་ཅིང་དེས་བསྟན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་ལས་གཞན་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བརྒྱད་ སྔ་མ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་འཐོབ་ཅིང་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང༌། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང༌། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་ཤིང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་གང་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་སེམས་པ་དང༌། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བས་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ཡང་རེ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣོད་དང་བཅུད་ཀུན་ཏུ་སྦྱོང་བ་དང༌། ཕན་བཏགས་པ་ལ་གནོད་པའི་ལན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་བྱེད་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལྔས་རློམ་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་པས་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་རྟོགས་ཤིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཞི་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང༌། སྦྱངས་པ་ཡང་དག་སྡོམ་བརྟེན་དང༌། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དགོན་པར་གནས་ཤིང་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་དབེན་པར་གནས་པ་དང༌། རྙེད་པ་མ་རྙེད་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་ཚོལ་བ་དང༌། རྙེད་པ་ཐོབ་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ ཅིང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། སྟན་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། གང་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་སྨོད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་དག་ལ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་བཅུས་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་གནོན་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་ལྔ་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང༌། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་དང་ནི། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང༌། །རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བློ་ངན་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་སྤངས་ན། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲིས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་ལེན་པ་དང༌། གཞན་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་བདག་ལས་རྙེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་མི་བྱེད་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་འདུ་འཛིས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་ཞིང་གང་དུ་ཐེག་པ་དམན་པའི་གཏམ་དང་སེམས་འབྱུང་བར་མི་ག
Chinese
舍弃成为菩提障碍的诸法之戒律，他人施予的小小恩惠也报答，乃至轮回存在都以重大之事回报，忍受一切损害，心中忆念一切法不生不灭且不分离，修善法无有后悔，欢喜将一切众生安置于三乘，对一切众生慈爱，甚至为了每一个众生安住于地狱也不厌倦的大慈悲心，对一切有情众生行欢喜之事，对圣者们恭敬承侍，视善知识为导师，并如实修行其所教导，勤奋于利他之事而不做其他事情，欢喜修持布施等六波罗蜜，如是八法，以前者一样的完全修习的差别，获得第二地离垢地并圆满。其后，以忍辱波罗蜜为主而宣说的第三地的完全修习是：闻不厌足性，无有杂染而施法，清净一切佛土，不厌倦轮回，有惭有愧，无有骄慢自性，此为五种。听闻正法者不知满足，诸佛于十方所说的一切都铭记于心，不顾及利养等而广弘正法，甚至不希求菩提之果，修习随顺的善根，清净佛土器情世间一切，对于施恩者以损害回报等心中不厌倦，忍受一切痛苦，观待自他不做不善之法，舍弃声闻和独觉之心，如是五法不生骄慢，如前者一样完全修习，则证得第三地发光地并使其圆满。其后，以精进波罗蜜为主而宣说的第四地的完全修习是：
English
The discipline of abandoning all dharmas that are obstacles to enlightenment, repaying even the smallest kindness bestowed by others, repaying with great deeds as long as samsara exists, enduring all harm, keeping in mind that all dharmas are unborn and inseparable, having no regrets in practicing virtuous dharmas, rejoicing in placing all sentient beings on the three vehicles, great loving-kindness that is not weary of abiding in hell even for each and every being, doing joyful things for all living beings, honoring and serving the holy ones, regarding the virtuous friend as a teacher and truly practicing what he teaches, diligently engaging in the affairs of others and not doing other things, rejoicing in practicing the six perfections such as generosity. Such eight dharmas, through the distinction of having completely purified like the former, attain and perfect the second ground, the stainless. Thereafter, the complete purification of the third ground, which is mainly the perfection of patience, is taught: never being satisfied with hearing, giving dharma without impurity, purifying all Buddha-fields, not being weary of samsara, having shame and embarrassment, and being without arrogance, these are the five. Those who listen to the holy Dharma are never satisfied, and all that the Buddhas have spoken in the ten directions is kept in mind, not looking to gain and so on, extensively teaching the holy Dharma, and not even hoping for the fruit of enlightenment itself, cultivating the corresponding roots of virtue, purifying all Buddha-fields, both the container and its contents, not being weary in mind of repaying kindness with harm and so on, enduring all suffering, not doing unwholesome deeds in relation to oneself and others, abandoning the mind of the Hearer and Solitary Realizer. Such five dharmas do not generate arrogance, and by completely purifying as before, the third ground, the Radiant, is realized and perfected. Thereafter, the complete purification of the fourth ground, which is mainly the perfection of diligence, is taught:
Chinese
修行：住在森林，少欲知足，以及修习正确的戒律，不舍弃所受的学处，呵责各种欲望，舍弃涅槃和一切财物，不退缩且没有见解。这是它的意义。住在寺院中，以小乘的行持而安住于寂静之处，对于未获得的利养没有强烈的欲望，也不为自己的利益而寻求菩提，获得利养时不会不知足，获得一切智智也不会因此而骄傲自满，以正确的戒律为基础，以乞食为生，具有单座等修行的功德，并具有对甚深佛法的证悟之忍，对于所受持的学处，即使是为了生命等也不会舍弃，并且对这一切都不会真正地放在心上，因为看到欲望的过患而呵责欲望，并通过不执著自性的方式不生起欲望之心，为了调伏众生而趋向于涅槃，并且对一切法都没有造作，不执著一切财物，并且完全舍弃，在行善方面没有退缩，并且不靠近不清净的地方，对事物没有强烈的执著，因此没有见解，也没有作意。像这样，通过这十种法如先前一样完全地修行，就能压制并圆满第四地发光地。在那之后，以禅定波罗蜜多为主，宣说了第五地的清净之法：不亲近和眷恋家庭，以及成为喧嚣的地方，赞美自己贬低他人，以及不善业的十种途径，因傲慢而自满和颠倒，容忍恶劣的智慧和烦恼。如果完全舍弃这十种，就能真正获得第五地。这是它的意义。为了利养等目的，不与比丘尼等亲近，也不虚伪地接受转生，不向他人展示有信仰之人的家庭，也不嫉妒从施主那里获得利养，不被城市等的喧嚣所迷惑，也不在小乘的言谈和生起心念的地方
English
Practice: Living in the forest, having few desires and being content, as well as practicing correct discipline, not abandoning the precepts one has taken, denouncing all kinds of desires, abandoning nirvana and all possessions, not being discouraged and having no views. This is its meaning. Living in a monastery and abiding in solitude with the conduct of the Lesser Vehicle, not having strong desires for unobtained gains, nor seeking enlightenment for one's own benefit, not being dissatisfied when gains are obtained, and not being arrogant or conceited even upon obtaining omniscience, relying on correct discipline, living on alms, possessing the qualities of practice such as the single seat, and having the patience to realize profound Dharma, not abandoning the precepts one has taken, even for the sake of life, and not truly taking all of this to heart, denouncing desires by seeing their faults, and not generating the mind of desire through not clinging to inherent existence, inclining towards nirvana in order to tame beings, and having no fabrication towards all dharmas, not clinging to all possessions, and completely abandoning them, not being discouraged in doing good, and not approaching impure places, not having strong attachment to things, therefore having no views, and having no mental activity. Like this, by completely practicing these ten dharmas as before, one can suppress and perfect the fourth ground, the Radiant Ground. After that, with the perfection of meditation as the main focus, the purification of the fifth ground is taught: Not being intimate with and attached to family, as well as places that are noisy, praising oneself and belittling others, as well as the ten paths of non-virtuous actions, being conceited and perverse due to arrogance, tolerating evil wisdom and afflictions. If these ten are completely abandoned, one can truly attain the fifth ground. This is its meaning. Not being intimate with nuns and others for the sake of gains and so on, nor falsely accepting rebirth, not showing the homes of faithful people to others, nor being jealous of obtaining gains from patrons, not being distracted by the noise of cities and so on, nor being in places where the talk of the Lesser Vehicle and the arising of thoughts