Tibetan
་འདོད། །དེ་དག་སོ་སོར་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཛིན་ཅིང་འདོར་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་ བ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་བློ་དེ་དག་གིས་འཛིན་པར་འདོད་པར་བྱེད། དེ་བས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྔ་མའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལས་རེ་ཞིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དགུ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །གཉེན་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེའི་ལས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ལམ་དང་འབྲས་བུས་དབེན་པས་དབེན་པར་མི་རྟོག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་མཆོག་དང་དམན་པ་ལ་རིང་བ་དང༌། ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རྟོགས་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དག་གིས། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང༌། ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་ལ་བདག་གིར་བྱ་བའི་ལས་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐེག
Chinese
欲。彼等各各九自性。设若所取义如是无。彼等以何而执持欲。如是彼等执持之。自性空性之体性。如是说。就异生之角度而言，有补特伽罗实有，就圣者之角度而言，有以士夫假有之所依之方式而执持，如是分别念执持且弃舍及决定生起非为最胜等等之境之差别，各各为九种体性。彼等亦不如实入于义故，何之时，彼等之境之事物等不如是成为所取之体性，彼时彼等识以执持而作意。是故当知相违品为分别念。是故彼等执持之自性离戏之体性是，此于前之段落亦当结合。其后以中间之九颂广说彼等所取及执持之分别念，其中暂且所取之分别念最初趣入之品之所依九者为何耶？自性与种姓，道乃真实成就，知识之对境无错乱，对治之相违品等，自证与作为，彼之作用之果上，趣入之品之所依之，分别念彼乃说为九种。如是说。以道与果离戏故不分别离戏故自性，于胜与劣果远离与，以近之因性即大乘之种姓，依于彼而如幻觉般了知故见道等道真实成就，唯为影像故知识之对境无错乱，以见功德与过患先行故当取舍之性即对治与，相违之品与，以远离一切垢染之性即自证与，以圆满一切愿望之性即以色身等，作利他事与，以事业任运成就之性即于三种神变当为自主之业与，以于真实方便善巧之力而
English
desire. Those each have nine self-natures. If the object of grasping is not as it is, by what do they desire to grasp those? Thus, those that grasp them are characterized by the nature of emptiness. This is what is said. From the perspective of ordinary beings, there is a person as a substance, and from the perspective of noble ones, there is grasping through the basis of a person as a designation. Thus, conceptualizations grasp and abandon, and the distinctions of objects such as definitively arising as not supreme, each has nine kinds of self-nature. Since those also do not enter into the meaning as it is, when the objects of those things are not in the nature of being grasped as they are, at that time, those minds intend to grasp. Therefore, it should be known that the opposing side is conceptualization. Therefore, the nature of those grasping is the characteristic of being devoid of characteristics. This should also be applied to the previous section. After that, the nine intermediate verses extensively explain those conceptualizations of grasping and holding. Among them, for the time being, what are the nine supports of the first conceptualization of grasping that enters the category of entering? Self-nature and lineage, the path is truly accomplished, the object of knowledge is not mistaken, the opposing sides of the antidote, self-realization and action, and the result of its action, the conceptualizations of the support of the category of entering are said to be nine kinds. This is what is said. Because the path and the result are devoid of characteristics, the self-nature is not conceptualized as being devoid of characteristics. Because the superior and inferior results are distant, and the cause of nearness is the lineage of the Great Vehicle, and because it is understood as an illusion based on that, the path of seeing, etc., the path is truly accomplished. Because it is only an image, the object of knowledge is not mistaken. Because seeing qualities and faults precedes, the nature of what should be taken and abandoned is the antidote and the opposing side. Because the nature of being separated from all defilements is self-realization, and because the nature of fulfilling all wishes is with the form body, etc., doing the benefit of others, and because the nature of accomplishing activities spontaneously is the activity of being the master of the three miracles, and with the power of skill in true means,
Tibetan
་པ་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ ཅན་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དེ། དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དགུ་པོ་གང་ཞེ་ན། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །མཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལ་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལྟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དམན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཁོ་ནའི་གཉེན་པོར་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་དུ་མ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཀུན་ནས་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་འམ་མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དགུ་པོ་གང་ཞེ་ན། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ
Chinese
为了将三者的菩提安置于无过失的果位，应当进入被摄持的状态，如此认为，即是九种属于趣入方的所依分别。这些是见道之加行位所应断除的。第二种所取的分别，即九种属于退转方的所依是什么呢？“为了堕入轮回和寂灭，证悟低下以及无有摄持，道的体性不圆满，依靠他缘而行，所作颠倒，短暂以及杂多，于住与行愚昧，随逐于后”，这被称为九种分别的自性，是退转方的所依，于声闻等心中生起。这是说，由于远离智慧和慈悲，而堕入轮回和寂灭中的任何一方，因此证悟低下；由于远离善知识等，因此无有摄持；由于不是一切所知障的对治，因此道的体性不圆满；由于依赖佛陀等的教诲，因此依靠他缘而行；由于不趣入如前所说的大心等，因此所作颠倒；由于仅仅是对治烦恼障，因此是短暂的；由于没有证悟一切法味一，因此有四果等多种不同的证悟；由于对三轮没有彻底的不分别，因此于愚昧，或者没有断除一切无明的习气，因此不知道住和行；由于能够总摄一切大乘，因此，一切种智是所有寂灭的终结，随逐于后者都具有过失，因此对于应当退转者，如是所取的分别，即退转方的所依，于声闻和独觉的相续中产生的有九种。这些是见道的心与心所趣入的阶段所应断除的。第一种能取的分别，即以人为实有之所依的九种是什么呢？执著和舍弃
English
In order to place the Bodhi of the three in a flawless state of fruition, one should enter into a state of being upheld. Thinking in this way constitutes the nine supports of conceptualization that belong to the side of entering. These are to be abandoned by the stage of application on the path of seeing. What are the second kind of apprehended conceptualizations, the nine supports that belong to the side of turning back? "Because of falling into samsara and peace, inferior realization, and the lack of being upheld, the nature of the path is incomplete, going by means of other conditions, actions are reversed, brief and manifold, ignorant of dwelling and going, following after," this is called the nature of nine conceptualizations, it is the support of turning back, arising in the minds of Hearers and so on. This means that because of being separated from wisdom and compassion, and falling into either samsara or peace, therefore the realization is inferior; because of being separated from spiritual friends and so on, therefore there is no upholding; because it is not the antidote to all obscurations of knowledge, therefore the nature of the path is incomplete; because of relying on the teachings of the Buddhas and so on, therefore it goes by means of other conditions; because it does not enter into the great mind and so on as previously mentioned, therefore the actions are reversed; because it is only the antidote to the afflictive obscurations, therefore it is brief; because it has not realized that all dharmas are of one taste, therefore there are many different realizations such as the four fruits; because there is no complete non-conceptualization of the three circles, therefore there is ignorance, or because it has not abandoned all the latent tendencies of ignorance, therefore it does not know dwelling and going; because it is able to gather together all the Great Vehicle, therefore, the omniscient wisdom is the end of all peace, those who follow after have faults, therefore for those who should turn back, such apprehended conceptualizations, that is, the support of turning back, arising in the continuum of Hearers and Solitary Buddhas, there are nine kinds. These are to be abandoned by the stage of entering of the mind and mental factors of the path of seeing. What are the first kind of grasping conceptualizations, the nine that have the support of a person as truly existent? Grasping and abandoning