Tibetan
སུངས་པ། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་སེལ་བ་དང༌། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་གསུངས་པ། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དང་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་བསྟན་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་བསྟན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱར་ཅི་ཡོད་ཅེས་དོགས་པ་བསུ་བ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་མི་འཕེལ་མི་རུང༌། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཅི་ཞིག་འདོར་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོ་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྱར་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བཞིན་དུ། ། འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པ་ནི་སྔོན་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བདག་པོ་ཙམ་གྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་འདི་ཡང་བསྒོམས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དོན་དམ་པར་ནི་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་དགག་པ་ཉིད་དུ་བཞེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་དོན་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པར་དོགས་པ་བསུ་བ། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔ་མས་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་འབྲས་བུར་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཐུ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔ་མའི་མཐར་ཐུག་པས་དེ་མེད་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་བ་མང་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་འབར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པ་དང་པོས་སྙིང་པོ་སྲེག་པར་མི་ནུས་ལ
Chinese
颂曰：彼乃恒常之故，小、中、大等，小之小等差别之，以相状而许为九相。如是说。何故菩萨之烦恼乃分别耶？如是说故，分别之对治修道，乃是胜义谛空性之体性之差别九种恒常生起之故。如是欲界与，四禅定与，四无色定等九地中，次第如次第，分别大、中、小，种类一一，以大、中、小之差别而各异，是九种之故，彼等之对治乃极黑暗以小光明遣除与，小者以大者遣除等之差别小与，中与大等亦一一，以小与，中与大之差别而各异是九种之故，是故修道极差别故，许为九相。设若空性之行境者，福德等之差别如何能容耶？如是迎接疑惑而说：无量等所说诸，胜义谛中不容忍。如是说。胜者之母彼与彼中，修道种类一一之自在而作，福德无量与，不可量与，无量生起而说，胜义谛之体性义与文字与名言中，无有可作，云何彼等安立容忍耶？彼之答曰：世俗中乃慈悲之，同因显示能仁许。如是说。诚然，如是所说彼等乃胜义谛之自在而作非也，世俗中无有对境之大悲之自性法界之同因之自在，于稚童之众生等，大果极生起而显示，如来如是许诺也。又空性之体性以串习有何殊胜耶？如是迎接疑惑而说：事物不可言说者，衰损与不增不可，修习名为道者，何者衰损且何
English
Verse: Because it is constant, small, medium, and large, etc., the distinctions of smallness, etc., are considered to be nine aspects. Thus it is said. Why is it said that the afflictions of Bodhisattvas are conceptualizations? Because the path of meditating on the antidote to conceptualization is the differentiation of the nature of ultimate emptiness, and because nine kinds of constant arising occur. Thus, in the nine grounds of the desire realm, the four concentrations, and the four formless absorptions, in order, great, medium, and small conceptualizations, each kind being different by the distinctions of great, medium, and small, are nine kinds. Therefore, the antidotes to these are the removal of extreme darkness by a small light, and the removal of smallness by greatness, etc. The distinctions of small, medium, and large are also each different by the distinctions of small, medium, and large, and are nine kinds. Therefore, the path of meditation is extremely differentiated, and is considered to be nine aspects. If one whose object of practice is emptiness, how can the distinctions of merit, etc., be accommodated? Thus, welcoming doubt, it is said: The teachings of immeasurable, etc., are not tolerated in the ultimate truth. Thus it is said. The Mother of the Victorious Ones, in each of these, makes the path of meditation free, and speaks of the arising of immeasurable merit, immeasurable, and limitless. How can these be established and tolerated in the nature of ultimate truth, where there is nothing to do in meaning, letters, and terms? The answer to that is: In the conventional, the compassionate, the Thus-Gone One accepts to show the common cause. Thus it is said. Indeed, those teachings are not made free by the ultimate truth, but in the conventional, by the power of the common cause of the Dharmadhatu, which is the nature of great compassion without an object, it is shown that great fruits arise greatly for childish beings, and the Tathagata promises this. Furthermore, what is the excellence of familiarizing oneself with the nature of emptiness? Thus, welcoming doubt, it is said: For things that cannot be spoken of, decrease and non-increase are impossible. By the path called meditation, what decreases and what
Chinese
能获得。（这是）这样说的。因为法性之路的自性，以无自性而如实，对于不可说为彼、异、二者和非二者，则远离相违和对治之方，并且不可能产生。因此，以修持不可言说的体性为名的道路，会舍弃不和合之方的体性，又能获得什么样的清净之体性呢？如果说仅仅是不作任何事，就无法成就圆满的修持，那么，对此回答说：如菩提那般。 此乃成办所欲义。菩提如是性，彼亦彼之性。（这是）这样说的。如同以如是之性的无上菩提，任何事物都无法区分，仅仅是通过先前生起具有殊胜意义的显现之心，随顺所化众生的福德和智慧，成办显现所欲之义，同样，以如是之性的此道，通过修持，以远离忽然之垢的方式，在世俗中成办不和合之方和对治衰损和增长之义，但在胜义中，则认为是对衰损和增长的遮止。对于菩提本身，生起怀疑，认为成办因的意义不合理，（对此）迎接说：心以前者而菩提，非理后者亦非理。 （这是）这样说的。如果说通过生起殊胜之心而显现菩提，那么生起心之前的（状态）是不合理的，因为作为那样的果，成办圆满是不合理的。之后的（状态）也是不合理的，因为其所有的力量都以先前的（状态）为究竟，如果没有它，就不可能存在。同样，如果说先后成为众多的（状态），也是不合理的，因为它们刚一产生就立即坏灭，没有后续，因此彼此没有关联。如果这样说，那么，对此回答说：以灯火之譬喻，甚深法性八种相。（这是）这样说的。如同灯火燃烧，第二刹那不依赖于第一刹那，第一刹那不能焚烧薪柴的精华，
English
can be obtained. This is what it says. Because the nature of the path of Dharma, being without self-nature, is truly such that it cannot be expressed as being the same, different, both, or neither, it is free from contradiction and opposing sides, and it is impossible to arise. Therefore, by the path called meditating on the characteristic of being inexpressible, what aspect of the opposing side is abandoned, and what aspect of complete purification is obtained? If it is said that perfect meditation cannot be achieved by doing nothing at all, then the answer to that is: Like enlightenment itself. This accomplishes the desired meaning. Enlightenment is suchness itself, and that is also its nature. This is what it says. Just as the unsurpassed enlightenment, which is characterized by suchness, cannot be distinguished by anything, but only through the prior arising of a mind with a special meaning of appearance, in accordance with the merit and wisdom of those to be tamed, merely as the master of the Dharmakaya and so forth, it accomplishes the meaning of manifesting what is desired, so too, by meditating on this path with the characteristic of suchness, by means of being free from adventitious stains, in the conventional sense, it accomplishes the meaning of the decline and increase of the opposing side and the antidote, but in the ultimate sense, it is considered to be the negation of decline and increase. Regarding enlightenment itself, there is doubt that accomplishing the meaning of the cause is unreasonable, (to this) it is welcomed: The mind is enlightened by the former, it is unreasonable, and the latter is also unreasonable. This is what it says. If it is said that enlightenment is manifested through the arising of a special mind, then the prior arising of the mind is unreasonable, because it is unreasonable to accomplish completeness as such a result. The latter is also unreasonable, because all of its power is ultimate in the former, and without it, it cannot exist. Similarly, if it is said that the many that have become prior and subsequent are also unreasonable, because they are destroyed immediately after they arise, and there is no following, therefore they are not related to each other. If this is said, then the answer to that is: By way of the example of a lamp, the profound Dharma nature has eight aspects. This is what it says. Just as the flame of a burning lamp does not depend on the second moment, and the first moment cannot burn the essence of the fuel,