Tibetan
དང༌། །ཀུན་ཏུ་འཇུག་མཁྱེན་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་མཛད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུབ་པ་དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བར་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བར་གནས་པ་མཆོག་གིས་གནས་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། འདིའི་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནས་ཉིད་ཀྱི་ཁྲི་བཤམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བཀུར་བས་བླ་མར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། །དེའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་དང༌། དེ་ལ་བློས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་བསྐྱེད་པར་མཚོན་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས
Chinese
和，以及通达一切智者为何，以及示人未见者，以及世界空性之相，说和知作现见，不可思议和寂静性示，于世界认识之止息，于一切相智之理，是说知识之体性。如是说。彼能仁是，以自身之法一切相如何知之境，依此而安乐住，以胜妙而住，知，以及示此之义，从自身之座铺设等作，当恭敬，当行持教敕，以敬重为上师，以及以赞功德等而令喜悦，以及以散布珍宝花等而供养，以及唯彼生和灭以及自性空，故如是作亦无有，以及于一切法无碍之智慧通达一切，知，以及此般若波罗蜜多示现佛于诸法亦无可见之义，以及知蕴天人世界为空性，以及由闻所生之慧当生，即于世界说空性，以及由思所生当生，即于世界当知空性，以及由修所生当生，即于世界现见空性，以及五蕴之 彼性超越行境故不可思议，以及，彼之法性一切戏论皆为寂灭性而示，以及止息于蕴之显现执著之世界，以及于彼以分别念执持相之认识止息，名为以知识之相之十六差别，一切相智之行持等如何，以彼自性之智生起而表示，故知识之体性为一切相智所摄。如是说知识之体性为总相，以知识之相而完全断除之别相而说，不可思议等以差别，差别入于真实之行境，刹那则是以十六，说差别之体性。如是说。
English
And, and what is the all-pervading knower, and showing the unseen, and the aspect of the emptiness of the world, saying and knowing making manifest, showing the inconceivable and peaceful nature, stopping the perception of the world, in the manner of all-knowing, it is said to be the nature of knowledge. Thus it is said. That Thuba is, relying on this object of knowing how all aspects of his own Dharma are known, abiding in bliss, abiding supremely, knowing, and showing the meaning of this, from making his own seat arrangement etc., to be respectful, to carry out the teachings, to be revered as a teacher with respect, and to please by praising virtues etc., and to offer by scattering precious flowers etc., and only that birth and destruction and emptiness of self-nature, therefore doing so is also non-existent, and knowing the unobstructed wisdom that pervades all dharmas, and this Prajnaparamita shows that the Buddha has no meaning to see in all dharmas, and knowing the world of the aggregates of gods as emptiness, and the wisdom arising from hearing should arise, that is, to speak of emptiness in the world, and that arising from thought should arise, that is, to know emptiness in the world, and that arising from meditation should arise, that is, to make emptiness visible in the world, and the five aggregates of That nature is inconceivable because it transcends the realm of practice, and, the nature of that Dharma shows that all elaborations are peaceful, and stopping the world of manifest attachment to the aggregates, and stopping the perception of holding the mark with discrimination on that, called the sixteen differences of the aspect of knowledge, how all the practices of all-knowing are, expressing the arising of the wisdom of that nature, therefore the nature of knowledge is included in all-knowing. Thus, saying that the nature of knowledge is the general characteristic, speaking of the specific characteristics that are completely cut off by the aspect of knowledge, inconceivable etc. with differences, the difference enters into the realm of truth, the moment is with sixteen, saying the nature of difference. Thus it is said.
Tibetan
་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། མི་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དག་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གསུངས་པ། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་བསྡུས་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མེད་ཤེས་དང༌། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་འདི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང༌། དཔེ་ཟླར་རུང་བས་མཚུངས་པ་མེད་པས་མི་མཉམ་པ་དང༌། ཚང་མ་རྣམས་ ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གཞལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང༌། སྒྲས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་གཟུང་བར་མི་རུང་བས་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དག་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཉོན་ཐོས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་དང༌། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྟོགས་པ་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་དང་གང་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་སྨྲ་བ་བསྟེན་ཅིང་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དུས་རིང་མོ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཟིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ཚངས་བ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དག་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཐབས་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པའི་རིགས་ཀྱི་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་
Chinese
是为。 чём 因其殊胜之法不可思议，以及不平等等等所殊胜的，痛苦等等为真谛之境的法与随知之忍与知之体性，十六刹那以道知性等等之加行，为表示之故，说是殊胜之体性。彼等不可思议等等之殊胜者所说。不可思议与不平等，测量与数超越，圣者总集贤者以，所知无共同知与，知速减与无满与，成办与真实成就与，所缘所依与具足与，一切与圆满执持与，无味受与差别者，十六自性所应知，以何道此较他者，超胜故名殊胜道。如是说。由思择之行境已超故不可思议性，可为譬喻故无等故不平等，一切诸 以所应了知非为彼故，较测量真实超脱，由语宣说等等不可衡量故，较数真实超脱者，是为痛苦之谛刹那之差别。由声闻至独觉之圣者一切摄集，以及微细等等之义士夫贤者所应知性，声闻等等之行境非有之事物完全了知，一切种相智性极速证悟者，是为集谛之谛刹那之差别。法界之体性唯以诸法减与满皆无，说法者承侍且三轮清净之布施等等之波罗蜜多六度善为成办，长时唯从供养佛等等之因，福德与智慧真实成就，智慧与方便真实摄持故，诸法无不周遍所缘者，是为灭谛之谛刹那之差别。方便善巧性以善为成办之种姓所依与具足，布施等等之波罗蜜多完全圆满
English
It is for. Because the special dharma is inconceivable, and the unequal and so on are distinguished, suffering and so on are the objects of truth, dharma and following knowledge, the nature of forbearance and knowledge, sixteen moments to the path of knowledge and so on, for the sake of representing the practice, it is said to be the nature of special. Those inconceivable and other special ones are said. Inconceivable and unequal, measurement and number are truly surpassed. The wise men of the Holy Assembly know that there is no common knowledge, knowledge is quick to reduce and there is no fullness, accomplishment and true accomplishment, the object of support and with, all and complete holding, no taste and difference, sixteen self-knowledge should be known, with what path this is better than others, because of the special path. So to speak. It is inconceivable because it has surpassed the realm of thought, it is unequal because it is incomparable, all Because it is not to be understood, it is truly detached from measurement, because it cannot be measured by words, etc., it is truly detached from numbers, which is the difference between the moments of the truth of suffering. From the hearers to the self-enlightened, all the holy beings are gathered, and the meaning of the subtle and so on is what the wise men should know, and the things that are not in the realm of the hearers and so on are completely known, and the all-knowing nature is very quickly realized, which is the difference between the moments of the truth of the origin of the collection. The nature of the Dharma Realm is only that all dharmas are reduced and full, and there is no one who preaches the Dharma, and the six perfections of giving and so on, which are pure in the three rounds, are well accomplished, and the merits and wisdom are truly accomplished from the cause of offering Buddhas and so on for a long time, and the wisdom and means are truly taken, so all dharmas are not completely pervasive, which is the difference between the moments of the truth of cessation. The skillful means are well accomplished, and the lineage is supported and complete, and the perfection of giving and so on is completely fulfilled.