Tibetan
དོན་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གྱ་ནོམ་པ་ནི་མངོན་པར་ཡོངས་སུ་སྤེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་དང་གཞན་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ལ་ མཁས་པས་དམིགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ཀུན་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་ལྟར་འབྱུང་ཁུངས་ནས་གསེར་གྱི་གར་བུ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། གསེར་མཁན་གྱིས་རྒྱན་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལ་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལས་དང་པོར་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་མཆོག་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་གྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅིང་གཏོད་པ་དང༌། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་བྱེད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་འབྱུ
Chinese
所谓“意义重大”等，能产生巨大的福德。如此，菩萨以不执著为执著的自性，将无上圆满正等菩提的善根回向，其特征有十二种。为了明显地广泛增长完全回向的福德聚，宣说了随喜和作意：以方便和不执著等，随喜善根，随喜和作意，在此宣说是修习。这是说，自己和他人于三时所作的善根，对于有尽的和另一类的善根，以极喜悦的心，于世俗中以善巧方便，没有任何执著地完全随喜，这是修道时以微小的努力就能明显增长不可思议的福德。因此，以信心、回向、随喜和作意这些，按照顺序，就像从源头中产生金粉一样，能明显地积聚福德；就像金匠制作饰品一样，能转变为无上的支分；就像对众多人来说变得美丽一样，能使无量的善根极大地增长，这是所要表达的。之后，将要展示无漏的修道，首先宣说了成就功德之特征的修道：它的自性是殊胜的，对一切不明显积聚，对于诸法无所执著，能发起是意义重大。这是说，对于色等如何证悟自性，是自性；压倒一切具有执著的善根，是殊胜；对于一切法不执著生灭等相，是不明显积聚；以如此的道，在瑜伽士的相续中生起和发起有为和无为等一切法皆不可得，并作为不住涅槃之果，所以是意义重大。对于具足修持者来说，能生起清净之道。
English
The so-called "great significance" and so on, can produce great merit. Thus, the characteristic of a Bodhisattva dedicating the root of virtue, which is the nature of focusing on non-attachment, to the unsurpassed, perfectly complete, and awakened Bodhi, is twelvefold. In order to manifestly and extensively increase the abundant accumulation of merit from complete dedication, rejoicing and mindfulness are taught: With skillful means and non-attachment, rejoice in the root of virtue, rejoicing and mindfulness, here it is said to be cultivation. This means that oneself and others, in the three times, have done the root of virtue, for the finite and the other kinds of roots of virtue, with a very joyful mind, in the conventional truth, with skillful means, without any attachment, completely rejoice, this is the stage of the path of cultivation, with small effort can obviously increase the inconceivable merit. Therefore, with faith, dedication, rejoicing, and mindfulness, in order, like gold dust produced from the source, can obviously accumulate merit; like a goldsmith making ornaments, can be transformed into unsurpassed limbs; like becoming beautiful to many people, can make immeasurable roots of virtue greatly increase, this is what is to be expressed. After that, the uncontaminated path of meditation will be shown, first the path of meditation with the characteristics of accomplishing qualities is taught: Its nature is supreme, it does not obviously accumulate for everything, for all dharmas there is no attachment, it can initiate is of great significance. This means that for form and so on, how to realize its own nature, is nature; overwhelming all the roots of virtue with attachment, is supreme; for all dharmas not clinging to the characteristics of arising and ceasing, is not obviously accumulating; with such a path, in the continuum of the yogi, arising and initiating all dharmas such as conditioned and unconditioned are unattainable, and as the fruit of non-abiding Nirvana, so it is of great significance. For those who possess practice, the pure path can arise.
Tibetan
ང་བས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་འདི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུན་རིང་པོར་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་དྲི་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒྲུབ་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྲུང་བ་དང༌། འདི་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་འདི་ལ་མོས་ཤིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པས་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་མ་སྦྱངས་པས་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མ་མོས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ལེགས་པར་གོམས་པ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་དག་ནི་འདི་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་དག་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དེ་ལ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཀྱིས་ཐ་མི་དད་ཅིང་གཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་དང༌། གཟུང་བར་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲི
Chinese
因为我说了那个，所以对于应该接受和应该舍弃的，先前已经说了这个产生和不产生的因。亲近佛和布施等等，以及善巧方便是什么，这些是信乐这个的因。缺少佛法的因是，被魔的稠密所压制，以及不信乐甚深佛法，以及对蕴等等现前执着，以及被罪恶的朋友完全掌握。这是这么说的。亲近佛等等，长久地承侍恭敬并且提问，修行六度并且守护大乘的规矩，以及善巧于安住于此的方便是什么，那就是信乐这个清净的道并且产生的因。先前没有积累善根，所以被魔加持，没有修习大乘的种姓，所以不信乐甚深佛法，因为没有很好地串习无我之义，所以对蕴等等现前执着，因为没有亲近善知识，所以被罪恶的朋友掌握，这些是不产生这个并且缺少佛法的因。在那之后，说了适时的清净总的方面。对于果实等等色等等，就是清净，因为什么缘故？因为那二者不是他体，因为不可分割所以说是清净。这是这么说的。像这样，圣者们的果实是什么，那就是远离一切不相符的方面而清净，那个就是色等等清净，果实和色等等清净，因为远离对它的我执等等而完全分开，因为什么缘故那些清净以自相和共相不是他体并且不可分割，因此那样说是清净。在那之后，说了清净的差别。烦恼所知道路三种的，衰损的缘故声闻缘觉和，佛子们的清净是，佛陀一切种最极。这是这么说的。与人我见相关的贪欲等等烦恼断除是声闻们的清净，与所取相相关的所知障
English
Because I said that, regarding what should be accepted and what should be abandoned, the causes for this arising and not arising have been previously stated. Relying on the Buddha and giving, etc., and whatever is skillful in means, these are the causes for having faith in this. The causes for being impoverished in Dharma are being oppressed by the density of demons, and not having faith in the profound Dharma, and being attached to the aggregates, etc., and being completely seized by evil friends. That is what is said. Relying on the Buddha, etc., serving and honoring and questioning for a long time, practicing the six perfections and guarding the conduct of the Great Vehicle, and whatever is skillful in the means of abiding in this, that is the cause for having faith in this pure path and arising. Because one has not accumulated roots of virtue in the past, one is blessed by demons, and because one has not trained in the lineage of the Great Vehicle, one does not have faith in the profound Dharma, and because one has not become accustomed to the meaning of selflessness, one is attached to the aggregates, etc., and because one has not associated with virtuous friends, one is seized by evil friends, these are the causes for not arising in this and being impoverished in Dharma. After that, the general aspect of purity, which is appropriate for the occasion, is spoken of. For fruits, etc., form, etc., is purity, for what reason? Because those two are not different entities, because they are indivisible, it is said to be purity. That is what is said. Like this, whatever is the fruit of the noble ones, that is purity by being separated from all discordant aspects, that itself is the purity of form, etc., the purity of fruit and form, etc., because it is completely separated from attachment to self, etc., for what reason those purities are not different entities by their own and common characteristics and are indivisible, therefore it is said to be pure in that way. After that, the specific differences of purity are spoken of. Because of the decline of the three, afflictions, knowable, and path, the purity of disciples, solitary realizers, and bodhisattvas is, the Buddha is all kinds of most excellent. That is what is said. Abandoning the afflictions such as desire, etc., related to the view of a person is the purity of the Hearers, and the obscurations of knowledge related to the view of what is to be grasped