Tibetan
་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་བསྡུས་པ་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་གསུངས་པ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོར་གྱུར་པའི་མཚན་མ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ཚོར་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནད་ལྟ་བུ་དང༌། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་ལྟ་བུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ཚོར་བ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུག་རྔུ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིགས་པ་མང་པོ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཕྱིར་རྒོལ་པ་གནོད་པར་ཞུགས་པས་ཕ་རོལ་དགྲ་ལྟ་བུ་དང༌། གནོད་པས་འཇིགས་ཤིང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་ཡིད་འབྱུང་བ་དག་གི་མཚན་ཉིད་གཉིས་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་བརྟན་པར་མི་གནས་པས་གཡོ་བ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་ངང་གིས་འཇིག་པས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་གཉིས་དང༌། འདི་དང་ཕྱི་མ་གནོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་འཇིགས་པ་དང༌། ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བསྒོ་བའི་གནས་ཡིན་པས་ནད་འགོ་བ་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་གི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པས་གཙེ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། །འགོག་པར་བྱ་བ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་ངོ་བོ་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འགག་པའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་ངོ་བོ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར
Chinese
其自性并非断除了所有烦恼，不以精通智慧和方便而证得真实的边际，做着尚未度化的众生之度化等事业。那么，像这样的道，即道之智，是哪些呢？又该如何了解呢？略说声闻之道之智。道智之理是：当以不缘四圣谛之行相之门，来了解这声闻道。是为彼（之理）。其中，苦谛是：生灭法之相，即无常；以具有有漏之事物，即以不符圣者之性而为痛苦；以作者之义为空性，即无我；以本体已成之相不成立，即寂静之四种行相。集谛是：以成为不悦意之感受之生起之因之根本，即如病；以生起苦果，即如果般之集；以成为难以忍受之感受之生起之缘，即如刺般之极生；以众多怖畏相续生起而极摧毁，即如罪恶般之缘之自性之四种行相。苦和集二者，又因外来之反驳者介入损害，即如他方之敌；因损害而怖畏且不可信赖，即坏灭法，即厌离之二种相；因自性不稳固，即动摇；因无因而自灭，即极坏灭，即当离贪之二种相；因成为今生来世之损害之处，即怖畏；因食肉者等损害者施加损害之处，即如传染病；因内外各种因缘所逼迫，即损害之行相。是为当断之进入之三种行相。如是，当知以细分三种体性而为七种行相。灭谛是：因无明等灭尽，故行等灭尽，故灭之自性即无我；大苦蕴逼近
English
Its nature is not to abandon all afflictions, not to realize the true limit by mastering wisdom and means, and to perform activities such as taming beings who have not yet been tamed. So, what are such paths, namely, the wisdom of the path? And how should they be understood? Briefly speaking about the wisdom of the path of the Hearers. The principle of the wisdom of the path is: When one does not focus on the aspects of the four noble truths, one should understand this path of the Hearers. That is the (principle). Among them, the truth of suffering is: the characteristic of being subject to arising and ceasing, namely impermanence; being painful because of having contaminated things, namely, because of not conforming to the nature of the noble ones; being selfless because the meaning of the agent is emptiness, namely, selflessness; and being peaceful because the characteristic of the essence is not established, these are the four aspects. The truth of the origin is: being the root of the cause of the arising of unpleasant feelings, namely, like a disease; arising like a fruit because of the arising of the fruit of suffering, namely, the origin; arising extremely like a thorn because of becoming the condition for the arising of unbearable feelings; and destroying extremely because many fears arise continuously, namely, the four aspects of the nature of the condition like a sin. Both suffering and origin, also because external opponents intervene to harm, namely, like an enemy from another side; being fearful and unreliable because of harm, namely, the nature of destruction, namely, the two characteristics of renunciation; being unstable because the nature is not stable, namely, shaking; and destroying extremely because it destroys spontaneously without cause, namely, the two characteristics of detachment from desire; being fearful because it becomes a place of harm in this life and the next; being like an infectious disease because harmful people such as meat-eaters inflict harm; and being the aspect of harm because it is oppressed by various internal and external causes. These are the three aspects of entering into what should be abandoned. Thus, one should know that there are seven aspects by subdividing the three natures. The truth of cessation is: because ignorance and so on cease, therefore actions and so on cease, therefore the nature of cessation is selflessness; the great mass of suffering approaches
Tibetan
་སྟོངས་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མི་གཙང་བས་དབེན་པའི་ཕྱིར་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ འདི་ལྟར་བདག་དང་བདག་གི་རིང་དུ་སྤངས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྟག་ཅིང་ཕན་པ་དམ་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་པ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ་དེ་དག་མི་དམིགས་པས། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་པ་རྣམས། །ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བཤད་དེ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དེ་དག་ཤེས་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་མཐའ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་དྲོ་བའི་རྣམ་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་རྣམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པ་ནི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ།། གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་སྐྱེས་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
空故寂静，痛苦与集是不净故远离，出离之相即是，如是舍弃我与我所为空性，因缘聚合之相无有，于三界显现欢喜之愿无有之故，未来之蕴显现不造作之故，此亦本体一而差别七种。于道谛中，引至涅槃之城之道，非理作意烦恼之对治故为正理，不颠倒性之功德无量生起故为修持，常且利乐至胜妙处故为决定出离之四相。如是谛之相彼等本体自性不可得之门，于道知之境地中，声闻之道菩萨当完全了知。四谛完全了知者，乃与决定分相应之前行者，故说彼之体性四相。圣声闻道中，色等空之故，空性诸法无差别故，暖位彼等不可得故，是为顶位。彼中常等之理，安住遮止故忍位诸法，从十地而起，不住广大显示故，说是为最胜法。何故耶？谓佛陀，知已诸法未见故。如是。此如是色等诸法，彼等知与行获得之补特伽罗一切，本体自性空性之故，空性诸法互相无有差别是为暖位之相。色等如前空性不可得是为顶位之相。如是色等常与无常等非有如是执著之理安住遮止是为忍位之相。 何以故有耶？谓一切见者之量士夫，于一切法知而证悟成佛后，任何亦未见之理，以极喜等
English
Because of emptiness, it is peaceful; because suffering and its origin are impure, it is detachment; the characteristic of definite departure is such that, like this, abandoning self and what belongs to self is emptiness; the characteristics of being compounded by causes and conditions are absent; because there is no desire to rejoice in the three realms; and because the future aggregates are manifestly uncreated, it is also seven kinds of distinct divisions of one entity. In the truth of the path, the path that leads to the city of Nirvana, because it is the antidote to irrational afflictions, it is reason; because limitless qualities of non-perversion arise, it is practice; and because it leads to a permanent, beneficial, and sacred place, it is the four aspects of definite departure. Thus, those aspects of truth, through the door of not perceiving the essence, in the state of knowing the path, the path of the Hearers should be fully known by the Bodhisattvas. Fully knowing the four truths is necessarily a forerunner in accordance with the aspect of discernment, therefore, its four characteristic aspects are taught. In the path of the Noble Hearers, because form and so on are empty, because the emptinesses are without distinction, because those heats are imperceptible, they are considered to be the peak. In that, by the manner of permanence and so on, because dwelling is prevented, the patiences, having started from the ten grounds, because of the extensive teaching of non-dwelling, it is taught as the supreme Dharma. Why is that? Because the Buddhas, having known, did not see the dharmas. Thus it is. Like this, all the individuals who have attained the knowledge and practice of forms and so on, because of the emptiness of their own nature, the emptinesses are without mutual difference, which is the aspect of heat. Forms and so on, as before, are imperceptible by emptiness, which is the aspect of the peak. Likewise, the dwelling is prevented by the manner of perceiving that forms and so on are not permanent and impermanent, which is the aspect of patience. Why is it that it exists? Because the measure of the all-seeing person, having known all the dharmas and attained enlightenment as a Buddha, did not see anything, with the reason of extreme joy, etc.