Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཅུས་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་གནོན་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དྲུག་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཡོངས་རྫོགས་པས། །སློབ་མ་དང་ནི་བསེ་རུ་ལ། །དགའ་དང་སྐྲག་པའི་སེམས་སྤངས་དང༌། །བསླངས་ན་མི་ཞུམ་བདོག་པ་ཀུན། །བཏང་ཡང་མི་དགའ་མེད་པ་དང༌། །དབུལ་ཡང་སློང་བ་མི་སྤོང་བས། །ས་ནི་དྲུག་པ་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སྔར་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་སྦྱིན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་མངོན་པ་དགའ་བ་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱ་བས་དབེན་པའི་དོན་ལ་སྐྲག་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཐོག་མར་སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོས་འགའ་ཞིག་བསླངས་ནས་སེར་སྣས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། བར་དུ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ངང་གིས་གཏོང་བར་ཞུགས་ཏེ་མི་དགའ་བ་མེད་པ་དང༌། མཐར་བཏང་བས་བཀྲེན་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་སློབ་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོབ་པ་མེད་པར་དོར་བ་སྤོང་བ་ཉིད་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་ གྱུར་པ་ཐོབ་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་འཛིན་པ་དང༌། །སྲོག་དང་གང་ཟག་ཆད་རྟག་དང༌། །མཚན་མ་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་དང་ནི། །ཁམས་གསུམ་པ་ལ་གནས་དང་ཆགས། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང༌། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། །དེར་ལྟ་བ་ཡི་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་དང༌། །དེ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ནི། །ཉི་ཤུ་གང་ལ་རྣམ་ཆད་པ། །དེ་ཡིས་ས་ནི་བདུན་པ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ངའོ་ཞེས་བྱེད་པ་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ་བདག་དང༌། །འཕྲོ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་དང༌། སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རིགས་རྫོགས་པ་སྲོག་དང༌། འགྲོ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་གང་ཟག་དང༌། མངོན་པར་བྱུང་བའི་རྒྱུན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཆད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དོར་བར་བྱ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་སུ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། རིགས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུར་འཛིན་པ་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྒྱུའི་རྟེན་ཁམས་དག་ཏུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལ་བླང་བ་དང་དོར་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཆགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་ཐོབ་པར་འཛིན་པ་སེམས་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལྟ་བ་དང༌། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དམ་པའི་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་པོ་དགེ་འདུན་དུ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྩོད་པ་དང༌། དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་སྟེ། སྤང་བར་བྱ་བ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་ཐོབ་ཅིང་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་གང་དག་ཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། གྲངས་ཇི་ལྟ་བས་གཉེན་པོ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཤེས་པ་དང༌། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་ཉིད་དང༌། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་རློམ་མེད་དང༌། །ཆོས་མཉམ་ཉིད་དང་ཚུལ་གཅིག་ཤེས། །མི་སྐྱེ་བ་དང་བཟོད་ཤེས་དང༌། །ཆོས་རྣམས་རྣམས་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན། །རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པ་དང༌། །འདུ་ཤེས་ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་སྤོང༌། །ཞི་གནས་ངེས་པར་སེམས་པ་དང༌། །ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་མཁས་པ་དང༌། །སེམས་དུལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་ལ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ཆགས་པའི་ས་མིན་གང་འདོད་པར། །ཞིང་གཞན་དུ་ནི་མཉམ་འགྲོ་དང༌། །ཀུན་ཏུ་བདག་གི་ངོ་བོ་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་དང་ཉི་ཤུའོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་རང་དབང་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་བདག་གིས་དབེན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྒྱུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལེན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་
Chinese
不趋向于等等，并且不真正地随顺烦恼。像这样的十种法，如前面一样完全修习，就能压伏并圆满第五地难修之处。在那之后，以智慧波罗蜜多为主，宣说了第六地的完全修习：“布施与戒律，忍辱精进等，禅定智慧圆满故，于弟子及麟角喻，舍弃欢喜与怖畏心，乞讨不怯懦，一切财物，施舍亦无不悦，贫穷亦不舍弃乞讨者，以此能得第六地。”如前所说，从布施开始到智慧波罗蜜多之间，圆满了六度波罗蜜多。同样，对于声闻和独觉乘不生起欢喜，对于以自性作为对境的空性之义不生起怖畏，最初向乞讨者乞讨时，不因悭吝的压制而怯懦，中间自愿舍弃一切财物而没有不悦，最终即使因施舍而变得贫穷，也不会舍弃再次获得乞讨者的机会，像这样的十二种法，如前面一样完全修习，就能获得并圆满显现的第六地。在那之后，以方便波罗蜜多为主，宣说了第七地的完全修习：“执著我与有情，命与补特伽罗，断与常，相与因，蕴与界，处等，于三界之住与贪，心恒时怯懦，于三宝与戒律，于彼见之实执，与空性之诤论，以及与之相违之过患，于何者二十种断除，彼能获得第七地。”“我”是作为作者之基础的我，散布并作意于心的有情，具有相同命运的种类圆满的命，于轮回中屡屡安住之所的补特伽罗，显现之流中断灭的断，自性安住而不
English
Not inclining towards etc., and not truly following the afflictions. Such ten dharmas, as before, completely cultivated, can subdue and perfect the difficult to cultivate aspects of the fifth ground. After that, with the perfection of wisdom as the main focus, the complete cultivation of the sixth ground is taught: "Generosity and discipline, patience, diligence, etc., meditation, wisdom, complete, therefore, towards disciples and pratyekabuddhas, abandoning joy and fear, not shrinking when begged, all possessions, giving without displeasure, even in poverty not abandoning beggars, thus one obtains the sixth ground." As previously stated, from generosity to the perfection of wisdom, the six perfections are completely fulfilled. Likewise, not generating joy towards the Hearers and Solitary Buddhas' vehicle, not fearing the meaning of emptiness which takes self-nature as its object, initially when begging from beggars, not being timid due to the oppression of stinginess, in the middle voluntarily giving up all possessions without displeasure, and finally, even if becoming poor due to giving, not abandoning the opportunity to obtain beggars again, such twelve dharmas, as before, completely cultivated, can obtain and perfect the manifested sixth ground. After that, with the perfection of skillful means as the main focus, the complete cultivation of the seventh ground is taught: "Grasping at self and sentient beings, life and person, annihilation and permanence, sign and cause, aggregates and realms, sources, etc., dwelling and attachment in the three realms, the mind constantly shrinking, towards the Three Jewels and discipline, clinging to views about them, arguing about emptiness, and faults contrary to it, whoever cuts off these twenty, obtains the seventh ground." "I" is the self that is the basis of the agent, sentient beings who scatter and attend to the mind, life that completes the kinds with equal fate, the person who repeatedly abides in samsara, annihilation where the stream of manifestation ceases, and self-nature abiding without
Chinese
将无常执为常，以及对于轮回和涅槃应舍弃之物，另一方面执着于相，执着于成为异类之因，执着于名和色之法蕴本身为真实，执着于因的所依界为真实，执着于缘的差别外境等为真实，执着于非真实的遍计所执为真实，安住于三界，完全执着于对它的取舍，产生贪执，执着于不能获得一切相智，内心完全沮丧，视色身为如来，视宣说十二部经典的圣教为正法，视四双士为僧伽，视戒律败坏的对治为戒律，以及对一切法之空性 产生怀疑的争论，以及以实有执着本身，与此相违的过患。如是如理断除这二十种应断之法，如前一般完全修习，便能获得并圆满证得远远超越的第七地。那么，断除这些的对治又是什么呢？如其数量，广说对治。通达三解脱门，三轮清净，大悲与无慢，法平等性与知一相，不生与忍辱，诸法示现为一，摧毁一切分别念，舍弃想、见与烦恼，于寂止决定思惟，于胜观善巧，调伏自心，以及于一切法，无碍之智慧，于非贪着之境，随欲自在，于其他刹土，平等游行，以及恒常示现自性，即是二十种对治。如是宣说。以了知诸蕴中自主之我空性，同样配合，以自性空性为解脱之门空性，以因空性为无相，以果空性为无愿，如实了知，不见能取者、施与者与所施之物等，以及众生痛苦。
English
Holding impermanence as permanent, and what should be abandoned in samsara and nirvana, on the other hand, clinging to signs, clinging to the cause of becoming different kinds, clinging to the aggregates of name and form themselves as real, clinging to the elements of the basis of cause as real, clinging to the differences of conditions, external sense bases, etc., as real, clinging to unreal conceptualizations as real, abiding in the three realms, completely clinging to taking and abandoning them, generating attachment, clinging to not attaining omniscience, the mind completely despondent, viewing the form body as the Tathagata, viewing the sacred teachings that proclaim the twelve divisions of scripture as the true Dharma, viewing the four pairs of persons as the Sangha, viewing the antidote to moral corruption as morality, and disputations that doubt the emptiness of all phenomena, and the faults that contradict clinging to things as real. Having correctly abandoned these twenty things to be abandoned, and having completely trained as before, one will obtain and perfect the attainment of the far-gone seventh ground. What are the antidotes that eliminate these? As many as the number, the antidotes are extensively taught. Knowing the three doors of liberation, the purity of the three spheres, compassion and lack of arrogance, the equality of dharmas and knowing the one aspect, non-arising and patience, showing all dharmas as one, destroying all conceptualizations, abandoning thoughts, views, and afflictions, definitely contemplating quiescence, being skilled in insight, taming the mind, and in all things, unobstructed wisdom, in a non-attached place, being free to go as one wishes, traveling equally to other realms, and constantly showing one's own nature, these are the twenty antidotes. Thus it is said. By realizing the emptiness of self that is independent in the aggregates, similarly combining, emptiness as the door of liberation with emptiness of self-nature, emptiness of cause as signlessness, emptiness of result as wishlessness, truly knowing, not seeing the taker, the giver, and the object to be given, etc., and the suffering of beings.