Tibetan
རྟེན་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། སྟན་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། གང་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་སྨོད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་དག་ལ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་བཅུས་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་གནོན་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་ལྔ་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང༌། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་དང་ནི། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང༌། །རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བློ་ངན་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་སྤངས་ན། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲིས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་ལེན་པ་དང༌། གཞན་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་བདག་ལས་རྙེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་མི་བྱེད་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་འདུ་འཛིས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་ཞིང་གང་དུ་ཐེག་པ་དམན་པའི་གཏམ་དང་སེམས་འབྱུང་བར་མི་གནས་པ་དང་བདག་ཉིད་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་ཅིང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མི་མཐོང་བ་དང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པ་སྤོང་ཞིང་ཕྱིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ང་རྒྱལ་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་ལྷག་པར་རློམ་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བཟློག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་ཞིང་དངོས་པོར་དམིགས་པ་འདོར་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་ཆགས
Chinese
具有乞食为生，住阿兰若等苦行的功德，并具有通达甚深法的忍耐力，对于自己所受持的学处，即使为了生命等也不舍弃，并且对于这一切也不如理作意，视欲望的功德为过患而加以呵斥，从不缘于自性而生起贪欲之心，适应所化众生而趋入寂灭，对于一切法都没有显现的造作，对于一切财物都不执为己有而完全施舍，行善没有疲厌，不亲近恶劣之处，对于诸法没有因显现的贪著而产生的见解和作意。像这样以十法如前修习，就能胜伏并圆满第四地发光地。其后，宣说了以禅定波罗蜜多为主的第五地的清净之法：亲近和贪恋家，以及成为喧嚣之处，自赞毁他，不善业的十种途径，以骄慢为满足和颠倒，恶慧以及烦恼忍受。如果完全舍弃这十种，就能真实获得第五地。这是它的意思。为了利养等，不亲近比丘尼等，也不虚伪地示现受生，不显示他人所信赖的家，也不嫉妒施主获得利养，不为城市等喧嚣所动摇，也不安住于下劣乘的言谈和生起烦恼之处，不说赞叹自己的话，也不见一切内在的法，舍弃诽谤他人，也不缘一切外在的法，舍弃不善业的十种途径，安住于十善业，不以听闻和戒律等而生骄慢，更不随意见到增上慢之法，舍弃颠倒善与不善的执著，抛弃缘于事物的执著，舍弃一切邪见的差别，不犹豫和心生二念，贪欲
English
Endowed with the merits of practicing austerity, such as living on alms and dwelling in solitary places, and possessing the patience to realize profound Dharma, never abandoning the precepts one has taken, even for the sake of life, and not properly attending to all of these, criticizing the qualities of desire as faults and not generating a mind of desire from the perspective of non-inherent existence, inclining towards nirvana in accordance with the beings to be tamed, and having no manifest activity towards all dharmas, not clinging to any possessions and completely giving them away, having no weariness in accomplishing virtue and not dwelling near impure places, and having no view or attention due to manifest attachment to things. Thus, by cultivating these ten dharmas as before, one overcomes and perfects the fourth bhumi, the Radiant. Thereafter, the purification of the fifth bhumi is taught, with the perfection of meditation being the main focus: Familiarity and attachment to home, as well as places that have become noisy, self-praise and disparagement of others, the ten paths of unwholesome actions, satisfaction with arrogance and perversion, evil wisdom and tolerance of afflictions. If these ten are completely abandoned, then the fifth bhumi is truly attained. This is its meaning. For the sake of gain and so on, one does not become familiar with nuns and so on, nor does one falsely manifest rebirth, one does not show the house of those who have faith in others, nor does one become jealous of the gain obtained from patrons, one is not distracted by the noise of cities and so on, nor does one dwell in places where inferior vehicle talk and afflictions arise, one does not speak praise of oneself, nor does one see all inner dharmas, abandoning the slander of others, nor does one perceive all outer dharmas, abandoning the ten paths of unwholesome actions, abiding correctly in the ten wholesome actions, not becoming arrogant with learning and discipline and so on, and especially not seeing the dharma of increased arrogance, abandoning the attachment to reversing good and non-good, abandoning the attachment to things, abandoning all the differences of wrong views, not hesitating and not becoming of two minds, desire.