Tibetan
ས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་འགྲོ་ཞིང་སངས་རྒྱས་པ་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་བཅོམ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚོགས་མངོན་པར་བསགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང༌། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ཞི་བ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཞིང་དག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསེ་རུ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་གང་གདམས་པ་དག་ཐོས་བས་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཤད་པར་བཞེད་པས་རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆོས་གསུངས་པ། ། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བསྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དང༌། བསླབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པས་དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་བ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའམ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བཅས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བསྡུས་པ་རྒྱུར་བརྟེན་ཅིང་འབྲས་བུར་ལྡན་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་ལྔས་ཉན་ཐོས་དང་བསེ་རུ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ལུང་དག་ལས། དངོས་པོའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཙམ་གྱི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་དང༌། རང་གི་ཐེག་པ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་མི་ལྡན་པར་སྐྱེའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་གི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དང༌། དེ་ཁོ་ནར་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཡུལ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཐེག་པ་གཞན་བརྟེན་ནས་ནི་གང་དུ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་པར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་གྱིས་འཆད་པར་མཛད་པ་ནི་རེ་ཞིག་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུངས་པ། །དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན་དེ་ཡི་ནི། །རྣམ་པ་མངོན་ཞེན་ལ་སོགས་འགོག ། ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་རྟགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་བདེན་པ་དེ་དག་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཆུང་ངུར་བརྟགས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་ པར་འགྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
到达世间顶峰并成佛者，断除了色界的贪欲，圆满积聚了资粮，由此现前证悟，在可见之法中获得寂灭，并依靠顿超的等持而成就佛果，身证寂灭。在没有佛陀等存在的刹土中，精进修习甚深智慧而现前证悟，如同犀牛角一般。因此，为了生起通过听闻而精进修习所获得的决择支分，想要宣说它，所以暂时宣说了殊胜之法。 以所缘和行相，因和摄持，菩萨救护，暖等自性如是，四种分别念具足依止，小、中、大等，声闻、如犀牛角者，从所立者中超胜。 如是宣说。菩萨们以发心以及圆满的学处，通过听闻等达到极致，获得与解脱分相应的信心等善根，在此之后，生起世间禅修所生的与决择分相应的，即：不缘取一切烦恼，成为暖位；其后，不缘取清净之相，成为顶位；其后，不缘取补特伽罗之执，成为忍位；其后，不缘取士夫之执，生起名为世第一法。或者次第生起小等，或者由于根器迟钝等的差别，小、中、大等，是即将宣说的所缘差别之自性，缘取四谛之法，以视法之对治而无有显现执着等之行相，以及通达三乘之因的自性，以及具足善知识，以善巧方便之相而摄持，以及见道和修道所断的能取和所取二者的四种分别念，暖位等的等持之自性如是安住。
English
Those who reach the peak of existence and attain Buddhahood, having severed attachment to form, and having fully accumulated the collections, thereby manifestly awaken, attain nirvana in the visible dharma, and rely on the samadhi of sudden transcendence to achieve Buddhahood, realizing peace in the body. In realms where there are no Buddhas, etc., having fully practiced profound wisdom and manifestly awakened, like a rhinoceros horn. Therefore, in order to generate the limbs of ascertainment that arise from diligently practicing what has been taught through hearing, wanting to explain it, therefore, for the time being, the superior dharma is spoken. Through the object and the aspect, the cause and the complete holding, the Bodhisattva protects, the nature of heat and so on, just as it is, the four discriminations are relied upon with possession, the small, medium, and large ones, the Hearers, like the rhinoceros horn, are superior to those who are established. Thus it is said. Bodhisattvas, through the very arising of the mind and the perfection of the training, having reached the limit of hearing and so on, having obtained the roots of virtue such as faith that are in accordance with the part of liberation, after that, what arises from worldly meditation is in accordance with the part of ascertainment, such as: not focusing on grasping all afflictions, becoming the heat; after that, not focusing on grasping the aspect of purity itself, becoming the peak; after that, not focusing on grasping the person himself, becoming forbearance; after that, not focusing on grasping the individual himself, the Dharma of the World's Supreme arises. Or the small and so on arise sequentially, or due to the differences of dull faculties and so on, small, medium, and large are the nature of the difference of the object that will be explained, focusing on the Dharma of the Four Truths, and the aspect of entering without manifest clinging and so on through the antidote of viewing the Dharma, and the nature of the cause of realizing all three vehicles, and possessing a virtuous friend, being completely held by the characteristic of skillful means, and the four discriminations of the grasper and the grasped, which are to be abandoned by seeing and meditating, the nature of the samadhi of heat and so on abides as it is.
Chinese
回向和后来的情况的总结，是依赖于因并具有果，这五法胜过声闻和独觉。因为它们的暖位等善根，经文中说，以事物的自性，四谛等作为所缘，以及仅以我执的对治无常等作为行相，成为仅证悟自宗的因，远离内外的一切执着，不具足四种分别念而生起。此处以方便善巧的力量，成为获得身语意清净之因等，从因的角度来说，以及禅定的果报，为了利益有情而成为能作者等，从果的角度来说，以及仅仅将无自性观修为空性的自性等，从自性的角度来说，以及对所显现执着的空性等，从法性的行相的角度来说，是具有真谛之境的。同样，也应知以其他方式也作为境。这仅仅是其他的安立，因此不应说依赖其他乘而于任何处进行破斥。如果问所缘和行相二者有什么差别？为了说明那些差别，以七个偈颂来阐述，首先是宣说暖位的所缘和行相。 “所缘无常等， 是真谛之所依， 彼之行相者， 遮止显现执等。 是获得三乘之因， 色等生灭离住等， 无住无相不可说。” 其中，小暖位的所缘是苦等四谛的无常等十六种行相。行相是遮止对那些真谛的显现执着和所缘等。因此，应将具有特殊法性的真谛，视为没有任何需要完全了解的自性，而进行小规模的观察。这是因为它是真实成就的自性，并且由于其广大性，它是获得一切乘之因的体性。
English
The summary of dedication and subsequent circumstances, relying on causes and possessing results, these five dharmas surpass the Shravakas and Pratyekabuddhas. Because their roots of virtue, such as the stage of warmth, are stated in the scriptures: with the nature of things, the four truths, etc., as the object of focus, and only with impermanence, etc., as the antidote to self-grasping as the aspect, becoming the cause of only realizing one's own vehicle, being free from all clinging to internal and external, arising without possessing the four types of conceptualization. Here, through the power of skillful means, becoming the cause of obtaining purity of body, speech, and mind, etc., from the perspective of cause, and the result of samadhis, becoming the agent for the benefit of sentient beings, etc., from the perspective of result, and merely contemplating selflessness as the nature of emptiness, etc., from the perspective of nature, and emptiness of what is to be apprehended, etc., from the perspective of the aspect of dharmata, it is the object of the truths. Similarly, it should be known that it also acts as an object in other ways. This is merely another establishment, therefore, it should not be said to refute anywhere by relying on other vehicles. If asked what is the difference between the object of focus and the aspect? To explain those differences, it is elaborated with seven verses, first, the object of focus and aspect of the stage of warmth are declared: "The object of focus is impermanence, etc., It is the basis of the truths, Its aspect is Preventing manifest clinging, etc. It is the cause of attaining all three vehicles, Form, etc., arising, ceasing, being free from abiding, etc., Without abiding, without characteristics, and unspeakable." Among them, the object of focus of the small warmth is the sixteen aspects of the four truths, such as suffering. The aspect is preventing manifest clinging and the object of focus, etc., to those truths. Therefore, the truths with special dharmata should be regarded as having no nature that needs to be fully understood, and be observed on a small scale. This is because it is the nature of true accomplishment, and because of its vastness, it is the nature of the cause of attaining all vehicles.