Tibetan
པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ནས་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་འགག་པ་ཡང་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་པས་བདག་ཉིད་དམ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་མི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་བདེན་པ་ལ་འདོམས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མི་སྦྱོར་བས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་གཞི་དང་གཉེན་པོ་དང༌། རྣམ་པ་མཐའ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྒྱད་པོ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་ཉི་ཤུར་ཆད་པ་བང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུང་འབོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འདོམས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བས་ཞེན་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པའི་འདོམས་པ་དང༌། དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་གོམས་པ་བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་ དོན་མ་གྲུབ་ན་དངང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བས་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་གདམས་པ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་
Chinese
再者，空性以及色等成为因的那些，以无有差别之性，色等不是生起和止灭，以及遍染和清净之法性，如是说。于灭谛，空性与生和灭，以及遍染和清净，衰损和增长等分离，则从无色乃至无明，生起也无有，止灭也无有，成佛也无有，乃至菩提之间也无有，如是说。于道谛，布施等波罗蜜多，以自性空寂故为我，或者内空性等为外空性等，以及前际和后际一切，于互相连接和不连接非为实性而成立，如是开示，是于谛而教诫。于佛，以佛和菩提等体性一故，成佛之法的体性一切种相智，于不可得中，以色等不连接故，是所应缘，以及能缘平等性而了知，如是说。于法，一切种相智，以三者所摄之基和对治，以及一切种相所摄之法一切皆无自性，如是说。于僧伽，以属于佛宝之故，除阿罗汉之外的七种补特伽罗，与独觉一起的八者，以根器钝利等的差别，分为二十种，为令不退转的圣菩萨学习，应令入于无生性，如是授记，是于三宝而教诫。以发起精进之故，于如是所说之义而殷重作意，则会于身等福业而显现贪执，故显示贪执之身等无自性之教诫。虽于长久时日串习，若欲求之义未成就，则以怯懦之自性而完全厌倦，故于无有疲厌，从色等乃至正等觉之间，显示无有骄慢性之教导。于十方安住之佛等
English
Furthermore, emptiness and those such as form that have become causes, due to the nature of being undifferentiated, form and so on are not of the nature of arising and ceasing, as well as being completely defiled and purified, so it is said. In the truth of cessation, emptiness is separated from arising and ceasing, as well as complete defilement and purification, decline and increase, and so on, then from the formless up to ignorance, there is no arising, no ceasing, no becoming a Buddha, and even up to enlightenment, there is nothing, so it is said. In the truth of the path, generosity and other perfections, because of being empty of self-nature, are me, or inner emptiness and so on are outer emptiness and so on, and all the former and latter limits, establishing that mutually connecting and not connecting are not reality, thus showing, is instructing on the truth. In the Buddha, because the nature of the Buddha and enlightenment are the same, the nature of the Dharma that makes one a Buddha, the all-knowingness of all aspects, in the unobtainable, because it is not connected with form and so on, is what should be cognized, and knowing the equality of what cognizes, so it is said. In the Dharma, all-knowingness, the basis and antidote included by the three, and all phenomena included by all aspects are without self-nature, so it is said. In the Sangha, because it belongs to the Jewel of the Buddha, the seven types of individuals other than Arhats, the eight together with the Solitary Buddhas, divided into twenty types by differences such as dull and sharp faculties, in order to make the irreversible noble Bodhisattvas learn, one should cause them to enter into the unborn nature, thus prophesying, is instructing on the Three Jewels. By initiating diligence, earnestly applying oneself to the meaning as stated, then one will become attached to the meritorious actions of the body and so on, therefore, the instruction showing that the attached body and so on are without self-nature. Although one has become accustomed to it for a long time, if the meaning one desires is not accomplished, then one will be completely weary with a timid nature, therefore, in the absence of weariness, from form and so on up to perfect enlightenment, the teaching showing the absence of pride. Buddhas and so on abiding in the ten directions
Tibetan
པ་ལས་དོན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་མ་ནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེར་འབད་པར་བྱ་དགོས་ན་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་བས་ལམ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརླབ་པར་གདམས་པ་དང༌། དབང་པོ་ཉིད་ལས་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཤའི་སྤྱན་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ལྷའི་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་གིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་སློབ་པ་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲུལ་ཞིང་སྒྱུར་བ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བསྐལ་པའི་སྒྲ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྔོན་གྱི་གནས་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཐོང་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་མིག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོམས་པ་སྟེ། འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་གྲངས་ཉི་ཤུར་བརྗོད་པ་དེ་ད
Chinese
如果因为每一件事都要努力争取道路的许可等而感到灰心，那么为了完全掌握道路，就要教导将诸法视为自性本无生。从根源上确定事物各自的特性，是肉眼；从成熟的角度了解一切众生的死亡、转生和出生，是天眼；对一切真如之法不起分别念，是智慧之眼；依靠完全的清净，了解圣者之间的差别，是法眼；依靠极度的清净，使一切法在一切方面都现证圆满菩提，是佛眼，教导将这些五眼修证为同一真如。完全化现和转变的神通，是神变神通；听到所有大大小小的劫的声音，是天耳；完全了解他人心中有贪欲或无贪欲等，是他心通；回忆自己和他人的前世，是宿命通；完全看到一切色法，是从显现的造作中产生的，是天眼；断除烦恼障和所知障，是漏尽神通，教导要证悟这些从一开始就是寂静的。在见道上，以四谛概括的十六刹那的自性，对于法和随后的知忍和知性，瑜伽士通过证悟一切法无自性，像魔术师一样，认识到这是应该断除的对治。在修道上，对于与如前所述的见道所现证的自性无别的对境，有为法和无为法在自性上是相同的，就像不能假立相互差别一样，没有其他的特征安立，然而，通过缘起之法，应当修习它作为应该断除的对治。这样教导，仅凭这些就能确定一切意义都圆满具足。僧伽宝的场合中，所说的二十之数，那...
English
If one becomes discouraged because one has to strive greatly for things like not receiving permission for the path for each and every matter, then in order to completely grasp the path, one should be instructed to regard all dharmas as being unborn by their very nature. Determining the individual characteristics of things from the senses themselves is the eye of flesh; knowing the death, transmigration, and birth of all sentient beings from maturation is the divine eye; not conceptually thinking about all suchness dharmas is the eye of wisdom; understanding the distinctions of noble individuals by virtue of complete purity is the dharma eye; and completely manifesting perfect enlightenment in all aspects of all dharmas by virtue of extreme purity is the Buddha eye, teaching to establish these five eyes as being the same suchness. The supernormal knowledge of miraculous transformation that transforms and changes everything is supernormal knowledge; hearing all sounds, great and small, of vast eons is the divine ear; completely knowing others' minds, whether they are with or without attachment, is knowing others' minds; remembering one's own and others' previous lives is knowing previous abodes; completely seeing all forms, which arise from manifest action, is the divine eye; and abandoning the obscurations of afflictions and knowledge is the supernormal knowledge of the exhaustion of defilements, teaching that these should be realized as being peaceful from the very beginning. On the path of seeing, the nature of the sixteen moments summarized by the four truths, for the forbearance and knowledge of dharma and subsequent knowledge, the yogi, by realizing that all dharmas are without inherent existence, like a magician, realizes that this is the antidote to be abandoned. On the path of meditation, for the object that is not different from the nature manifested by the path of seeing as described above, conditioned and unconditioned things are the same in nature, just as one cannot posit mutual differences, there is no other establishment of characteristics; however, through the nature of dependent arising, one should meditate on it as the antidote to be abandoned. Thus instructing, by just this much, it will be certain that all meanings are perfectly complete. In the context of the Sangha Jewel, the number twenty that is spoken of, that...