Tibetan
་ཤེས་པས་ཆོས་རྒྱས་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་སྟེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང༌། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་ད་ལྟར་བའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པས་མ་འོངས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་ལས་འདས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ལེགས་པའི་ལམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལེགས་པའི་ལམ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ལེགས་པའི་ལམ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་གསུངས་པ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་པ་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འཁོར་བས་འཇིགས་པ་ཉིད་དང་གཞན་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་མ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང་མ་བསྒོམས་པ་གཉིས་ཀས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་གཉིས་ཀ་དང༌། བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འཐོབ་པར་ འདོད་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་
Chinese
因知晓而使佛法兴盛，以及不认真对待如是所说之义，因此未被佛陀教导和完全摄受，以及因不退转等加行道之功德缺失而无已逝之功德，以及因般若波罗蜜多中无实证之体性，无见道之功德而无现在之功德，以及般若波罗蜜多如实修习之体性，因无修道之功德而无未来之功德，以及因颠倒寂灭等，对于超越轮回之涅槃，加行殊胜之道，以及仅以现证空性，见彼真如殊胜之道，以及仅以串习无自性，而不知如实修习殊胜之道。如是，所取之分别念，第一者乃修道加行位之有境九种。其后宣说了所取之分别念之二者。第二者，心与心所诸法，是趣入之有境，如是认为。不生起菩提心，以及对于菩提之精华不作意，以及作意小乘，以及不作意圆满菩提，修习与不修习，以及从彼等中遣除，以及不如实之非义分别念，于修道中当知。如是说。因远离善知识等，故不生起菩提心，以及因无与佛陀相顺之殊胜福德，故不作意菩提之精华，以及因畏惧轮回以及不顾及他利，故作意小乘，以及因无现证般若波罗蜜多，故不作意圆满菩提，以及因修习般若波罗蜜多而欲获得一切智智，故为修习，以及因不修习彼者而欲获得，故为不修习，以及因以修习与不修习二者皆能获得而欲获得，故为二者，以及因非以修习亦非以不修习而欲获得，故为非二者，以及因趣入颠倒，故执持非如实之义。如是，
English
Because of knowing, the Dharma flourishes, and because of not being diligent in the meaning of what is said, therefore not being taught and fully embraced by the Buddha, and because of the lack of the qualities of the path of application, such as non-retrogression, there is no past quality, and because in the Perfection of Wisdom there is no characteristic of realization, there is no quality of the path of seeing, so there is no present quality, and the characteristic of truly meditating on the Perfection of Wisdom, because there is no quality of the path of meditation, there is no future quality, and because of inverted peace and so on, for liberation from suffering, the excellent path of application, and only by directly realizing emptiness, seeing the excellent path of suchness, and only by familiarizing oneself with no self-nature, not knowing the excellent path of truly meditating. Thus, the first of the apprehended conceptualizations is the nine aspects of the object of the stage of application of the path of meditation. After that, the two apprehended conceptualizations are taught. The second is that minds and mental factors are considered to be objects of entry. Not generating the mind of enlightenment, and not attending to the essence of enlightenment, and attending to the lesser vehicle, and not attending to complete enlightenment, meditating and not meditating, and eliminating from them, and non-meaningful conceptualizations that are not as they are, should be known in the path of meditation. Thus it is said. Because of being separated from virtuous friends and so on, the mind of enlightenment is not generated, and because there is no special merit that is in accordance with the Buddha, the essence of enlightenment is not attended to, and because of fearing samsara and not considering the benefit of others, the lesser vehicle is attended to, and because there is no direct realization of the Perfection of Wisdom, complete enlightenment is not attended to, and because of meditating on the Perfection of Wisdom, the desire to attain omniscience, therefore it is meditation, and because of not meditating on it, the desire to attain it, therefore it is non-meditation, and because of the desire to attain it through both meditation and non-meditation, therefore it is both, and because of the desire to attain it not through meditation nor through non-meditation, therefore it is neither, and because of entering into inversion, therefore holding onto the meaning that is not as it is. Thus,
Tibetan
གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་པ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་དབྱེ་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་དང༌། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་ཏེ། །ཤེས་པར་བྱ་བར་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། །གང་ཟག་དང་ཆོས་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དམན་པ་འཆད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་མདོར་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། དེར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་ ཞེན་པའི་ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་གཞོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལམ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌།
Chinese
第二种所取分别，是修道之心与心所进入时的九种有境。其后宣说第一种能取分别：众生施设的行境，法施设与非空性，贪著与种种差别自性，作为事物与三乘，功德非清净，行相杂乱，能取者是第一，被宣说为应知。这是说，因无实有生故，施设为众生；因仅是显现故，施设为色等法；虽空于人法他义，然安住于自性故，非空性；以缘与不缘之门，贪著于道；色等以自与共相之各别体性而种种分别；如是所说之义，因不作应作之事，故作阐释劣者应作之事；因不缘色等故，决定以三乘出离；因非真实趣入故，功德非清净；因缘三轮之布施等故，执著有行相杂乱之补特伽罗。如是，应知第一种能取分别，是修道之加行位时的九种有境。其后简略宣说第二种能取分别：众生施设与彼因，有境以彼而摧毁，与修道相联之，其他九种不顺品。这是说，施设为异生与圣者，于彼施设之因，即以无明与智慧所摄之蕴流，显现 执著之有境，即应以修道而摧毁者。与彼道相联之不顺品，即是第二种能取分别的九种。何为九种？宣说中间的偈颂：三界一切智，自性如是三，如其所有三，如是寂静道，相同与未相同，以及不平等，苦等诸苦触。
English
The second object-perceiving conceptualization is the nine types of objects experienced during the entry of the mind and mental factors of the path of meditation. After that, the first subject-perceiving conceptualization is taught: The realm of beings imputed, the imputation of phenomena and non-emptiness, attachment and the nature of various distinctions, acting as entities and the three vehicles, merit that is not pure, conduct that is confused, the perceiver is the first, it is declared to be known. This means: because there is no real birth, it is imputed as sentient beings; because it is merely appearance, it is imputed as phenomena such as form; although it is empty of other meanings of person and phenomena, it abides in its own nature, hence it is non-empty; through the gate of focusing and not focusing on them, attachment to the path; form and so on are distinguished by their individual characteristics of self and generality; as it is said, because one does not do what should be done, one does what should be explained as inferior; because one does not focus on form and so on, one definitely emerges with the three vehicles; because one does not truly enter, merit is not pure; because one focuses on the three circles of giving and so on, one grasps that there is a person whose conduct is confused. Thus, it should be known that the first subject-perceiving conceptualization is the nine types of objects experienced during the stage of application of the path of meditation. After that, the second subject-perceiving conceptualization is briefly taught: The imputation of beings and its cause, the object-perceiving is destroyed by it, related to the path of meditation, the other nine unfavorable factors. This means: imputed as ordinary beings and noble ones, the cause of their imputation, which is the stream of aggregates gathered by ignorance and wisdom, the object-perceiving to which one is manifestly attached, is what should be destroyed by the path of meditation. The unfavorable factors related to that path are the nine types of the second subject-perceiving conceptualization. What are the nine types? The intermediate verse is taught: The three all-knowing, the nature as it is, the three obscurations, the peaceful path, suchness and so on, similar and dissimilar, and unequal, suffering and so on, all sufferings.