Tibetan
་མི་གཏོང་བ། །བརྟན་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མོས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་ཅི་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བརྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་བརྟན་པ་ལས་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་གསུངས་པ། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང༌། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གླིང་བཞི་པ་དང༌། སྟོང་དང༌། སྟོང་གཉིས་པ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་རི་རབ་དང་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྲང་ལ་གཞལ་བ་དང༌། སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཐིགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཚད་གཟུང་དུ་རུང་གི་ཞེས་སོ་སོར་དཔེར་མཛད་ནས་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་ཚད་ལས་འདས་པའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་མོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྩེ་མོ་ཐོབ་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་འབྱུང་བས་དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དངོས་སུ་བསྟན་པས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་བཞི་འཆད་པར་མཛད་པ་ན། རེ་ཞིག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་མདོར་གསུངས་པ། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇུག་པའི་རྟེན་ཅན་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བླང་བ་དང༌། ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདོར་བའི་སྒོ་ནས་བཟུང་བའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དམན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་དེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང་མ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་རྟོག་
Chinese
不舍弃。名为坚固是显说。如是说。以精通正方便之力的如所说的一切遍知，以三法的共同体性三者圆满的无上胜解，以及如是不分别的证悟状态中，以大悲现前的自性无论如何也不舍弃利益有情而行成办，是安忍之顶现证获得之体性，定是坚固之差别。由定是坚固而心能安住，故宣说成为法之殊胜体性心能安住。《四洲与一千，二千三千作比喻，以众多福德力，宣说禅定之圆满。》如是说。四洲与一千，二千，三千之世界 的诸界之须弥山与大海等，能以秤衡量，能以发梢之滴等测量，如是各自作比喻，由此更超胜且无法测量的众多福德力宣说禅定之体性，是成为法之殊胜之顶现证获得之体性心能安住之差别。由获得与决择分相应的顶，生起见道之顶，故于此真实显示不相符之品，故宣说具对治之四种相。略说暂时于不相符之品执取的二种分别念。《入与出之执取，彼等各自之分别，九之自性如是境，当知非境之自性。》如是说。具有趣入所依的无所缘之自性菩萨众受持法，与具有退转所依的有所缘之自性声闻等舍弃法之门而执取，如是分别念自性与低劣等以境之差别而各自为九种体性，与义如实不相关联，由趣入之自性颠倒显现之故，不相符之品是分别念。
English
Not abandoning. It is explicitly stated as steadfastness. Thus it is said. With the power of being skilled in the right means, the omniscient, as it is said, the unsurpassed devotion that is complete with the three general characteristics of the three dharmas, and in the state of realization without such discrimination, by the nature of manifesting great compassion, in any way not abandoning the benefit of sentient beings and accomplishing it, is the characteristic of attaining the peak of endurance, the distinction of being definitely steadfast. Because the mind becomes abiding from being definitely steadfast, it is said that the characteristic of being the supreme of dharmas is the abiding of the mind. 'The four continents and a thousand, two thousand, three thousand are made as examples, with many merits, the perfection of samadhi is proclaimed.' Thus it is said. The Mount Meru and the oceans, etc., of the realms of the four continents and the thousand, two thousand, and three thousand worlds can be measured with a scale, and can be measured with a drop of hair tip, etc., thus making each example separately, thereby surpassing and immeasurable many merits, proclaiming the characteristic of samadhi, is the characteristic of attaining the peak of being the supreme of dharmas, the distinction of the abiding of the mind. By obtaining the peak corresponding to the part of definite discernment, the peak of the path of seeing arises, therefore, by actually showing the incompatible aspects to it, therefore, explaining the four aspects with antidotes. For a while, briefly speaking of the two discriminations that grasp the incompatible aspects. 'The grasping of entering and exiting, those discriminations of each, the nature of nine as such object, know the nature of non-object.' Thus it is said. Bodhisattvas who have the nature of non-object with the support of entering, uphold the Dharma, and grasping through the gate of abandoning the Dharma of Hearers, etc., who have the nature of object with the support of turning away, thus the discriminations of nature and inferiority, etc., are each of the nature of nine kinds with the difference of objects, and are not related to the meaning as it is, because the nature of entering appears reversed, the incompatible aspect is discrimination.
Tibetan
པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་མདོར་གསུངས་པ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕངས་དབྱེ་བས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་དག་སོ་སོར་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཛིན་ཅིང་འདོར་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་ བ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་བློ་དེ་དག་གིས་འཛིན་པར་འདོད་པར་བྱེད། དེ་བས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྔ་མའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དགུས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལས་རེ་ཞིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དགུ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །གཉེན་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེའི་ལས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ལམ་དང་འབྲས་བུས་དབེན་པས་དབེན་པར་མི་རྟོག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་མཆོག་དང་དམན་པ་ལ་རིང་བ་དང༌། ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རྟོགས་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས
Chinese
应当知晓是如此。其后，关于所执的两种分别念，简要地说：凡夫差别所区分，有情实有与假立，是为分别执著想，彼等各自具九相。若彼所取义非真，彼等欲以何而执？如是彼等所执者，自性空性之体性。如是说。就凡夫而言，执著于人我实有，就圣者而言，执著于士夫假立存在的所依，如是分别念执取与舍弃，以及并非殊胜解脱等等，以对境的差别而各自具有九种相。彼等也因为并非如实而行，所以在彼等对境之事物并非如是作为所取的自性存在之时，彼等心识便想要执取。因此，应当知晓不相顺之品是分别念。因此，彼等是所执自性空性的体性，此亦应与前文联系起来。其后，以九个中间偈颂详细阐述彼等所取与能取的分别念，首先，什么是第一种所取分别念，即进入之方的九种所依呢？自性以及种姓，道之如实成就，了知之境无错乱，对治之不顺品等，自证以及行作，及其作业之果上，进入之方的所依之，分别念彼为九种想。如是说。不分别远离道与果，故为自性；对于殊胜与低劣之果，以远离与亲近之因，故为大乘种姓；依此而如幻觉般了知，故为见道等道之如实成就；仅为显现之影像，故为了知之境无错乱；以先见到功德与过患，故以应取应舍之故为对治与不相顺品；以远离一切垢染之故为自证；以圆满一切愿望之故，
English
It should be known as such. Thereafter, concerning the two kinds of conceptualization of grasping, it is briefly stated: Ordinary beings are distinguished by differences, sentient beings are considered to be real and nominally existent, these are considered to be grasping conceptualizations, each of them possesses nine aspects. If the objects of grasping are not real, with what do they intend to grasp? Thus, those who grasp, their nature is emptiness. Thus it is said. In the case of ordinary beings, they grasp at the self as being real, in the case of the noble ones, they grasp at the person as being nominally existent, relying on the basis, thus conceptualization grasps and abandons, and not being supreme liberation, etc., due to the difference of objects, each possesses nine aspects. Since they do not act according to reality, when the objects of those objects do not exist as the nature of grasping, then those minds intend to grasp. Therefore, it should be known that the opposing side is conceptualization. Therefore, they are the nature of emptiness of the grasped nature, and this should also be connected to the previous context. After that, the grasping and grasping conceptualizations are explained in detail with nine intermediate verses, first of all, what are the nine supports of the entering side of the first grasping conceptualization? Self-nature and lineage, the path is truly accomplished, the object of knowledge is not confused, the opposing unfavorable aspects, self-realization and action, and the fruit of its action, the conceptualization of the support of the entering side is considered to be nine kinds. Thus it is said. Not distinguishing being separated from the path and the result, hence it is self-nature; for the superior and inferior results, due to the cause of being far and near, hence it is the Mahayana lineage; relying on this, it is realized as an illusion, hence it is the true accomplishment of the path such as the path of seeing; only being a manifested image, hence the object of knowledge is not confused; seeing the merits and faults beforehand, hence it is the antidote and unfavorable aspects due to what should be taken and abandoned; because of being separated from all defilements, it is self-realization; because of fulfilling all wishes,