English
Reversed notions, steadfast mind from inferior vehicles, various reversed meditations, complete exhaustion of limbs, lightness of body and mind, skill in enjoying desires, constant celibacy, pure livelihood, obstacles such as aggregates, gatherings and faculties, battles, stinginess, etc., connection and subsequent connection, dwelling places separately prohibited, Dharma not seen as a speck of dust, certainty in one's own ground, dwelling in the three grounds, sacrificing life for the sake of Dharma. Such sixteen moments are signs of non-retrogression for the wise who dwell on the path of seeing. Thus it is said. By the emptiness of one's own nature, even the subtle grasping of forms, etc., as real is reversed, and by the blessings of the Buddhas, etc., the mind is steadfast in unsurpassed enlightenment, and by practicing the excellent Dharma of the Great Vehicle, the mind is completely reversed from the inferior vehicles of the Hearers, etc., and by the power of thoroughly distinguishing the Dharma, the limbs of being born in meditations and formless absorptions, etc., are completely exhausted. These four are the aspects of the truth of suffering. By being separated from non-virtue, the body and mind are light, and by the skillful means of taming sentient beings, one enjoys desires without attachment, and seeing the faults of objects, one constantly practices celibacy, and by the Dharma nature of noble beings, one does not prophesy inferior things, etc., so the means of livelihood are completely pure. These four are the aspects of the origin. By dwelling in emptiness, the dwelling places of connection and subsequent connection with aggregates, elements, and realms are separately prohibited, and by eliminating unfavorable factors, the connection, etc., with the obstructing Dharmas of realization are separately prohibited as before, and by completely knowing the faults of conceptualization, the dwelling places of speech connected with the accumulation of enlightenment, such as generosity, etc., are separately prohibited, and by abandoning the grasped and the grasper, the connection, etc., with the faculties, the basis, the objects, and the self are
Tibetan
ནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པས་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང༌། གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མཉམ་པར་གཞག་པ་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་པ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འབྱུང་བས་དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བཞེད་ནས། ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་ པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དངོས་གསུངས་པ། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་དང༌། རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་ད
Chinese
所谓四种各自遮止，是遮止的行相。以了知布施等的差别，而各自遮止与悭吝等相应和随顺的住处，以及了知一切法是三种解脱门自性，故对法微尘也不缘，以及获得现前信，故以决定性安住于三智的自性无有障碍等三者，以及以唯一专注而为了一切种智之法的义利而舍身命，这四种是道的行相。 这样，以忍和智等的刹那十六行相作分辨，等持自身和顺的果，清净世间所缘的色等之想的止息等生起不现前耽著的行相，凡是为后得心所摄持的这些，是菩萨安住于见道，是不退转的相。 从获得见道的不退转，生起修道的不退转，想要解说它的体相，因为不执取差别，就不会生起有差别的智慧，所以暂时宣说了修道的差别：修道是甚深，甚深是空性等，甚深即是从增益和诽谤的边解脱。 因为在空性中也没有色等，而且在空性之外也没有色等，所以依次从空性和色等中，凡是从增益和诽谤的边解脱，那是甚深，那即是空性等，因此具有甚深性，所以修道是甚深。 在那之后，宣说了差别的所依修道正行：决择分和见道，以及修道本身，再三地作意，衡量和决定思择是修道。 以等持的加行和正行和后行所生的智慧，依次对于决择分和见道和修道本身的意义，再三地
English
The four so-called separate preventions are the aspects of prevention. By understanding the distinctions of generosity and so on, separately preventing the abodes that correspond to and follow miserliness and so on, and by understanding that all dharmas are the nature of the three doors of liberation, therefore not focusing on even a particle of dharma, and by obtaining manifest faith, therefore abiding with certainty in the three knowledges' own nature of unobstructedness and so on, and by single-mindedly abandoning body and life for the sake of the benefit of the dharma of all-knowingness, these four are the aspects of the path. Thus, by distinguishing the sixteen aspects of the moments of patience and wisdom and so on, the samadhi itself and the corresponding fruit, the cessation of the perception of form and so on, which are the objects of the pure world, and so on, arising with the aspect of non-manifest attachment, all these that are gathered by the subsequent mind are the signs of a Bodhisattva abiding on the path of seeing, which is non-retrogression. From obtaining the non-retrogression of the path of seeing, the non-retrogression of the path of meditation arises, wanting to explain its characteristics, because without grasping distinctions, differentiated wisdom will not arise, so temporarily the distinctions of the path of meditation are declared: The path of meditation is profound, profound is emptiness and so on, profound is liberation from the extremes of superimposition and defamation. Because in emptiness there is no form and so on, and also outside of emptiness there is no form and so on, so in order from emptiness and form and so on, whatever is liberated from the extremes of superimposition and defamation, that is profound, that is emptiness and so on, therefore possessing profoundness, so the path of meditation is profound. After that, the basis of distinction, the actual practice of the path of meditation, is declared: The decisive factor and the path of seeing, and the path of meditation itself, repeatedly contemplating, measuring and determining thought is the path of meditation. With the wisdom arising from the application of samadhi and the actual practice and the subsequent practice, in order for the meaning of the decisive factor and the path of seeing and the path of meditation itself, repeatedly
Tibetan
ང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ངེས་པར་རྟོག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྟེ་ས་དགུ་དག་ཏུ་གོ་རིམས་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་ཆུང་ངུས་སེལ་བ་དང༌། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ལ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་གསུངས་པ། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དང་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་བསྟན་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །བདེན་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་བསྟན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉི
Chinese
我再次思维，如理衡量，以及正确地确定，这是修习道的持续不断。那么，它有多少种呢？对此，经中说有详细的
English
I think again, measure as it should be, and correctly determine, this is the continuous practice of the path of meditation. Then, how many kinds are there? Regarding this, the sutra says there are detailed classifications: Because it is continuous, there are small, medium, and large three types. The small ones are further divided into small, etc. differences, in this way, it is considered to be nine types. This is because the afflictions of Bodhisattvas are conceptual thoughts, so as an antidote to conceptual thoughts, the path of meditation is the nature of ultimate truth emptiness, because nine kinds of classifications continuously appear. Like this, the desire realm, the four dhyanas, the four formless absorptions, in these nine grounds, according to the order, conceptual thoughts are large, medium, and small three types, each of which is further divided into large, medium, and small differences, so there are nine types in total. Therefore, their antidote is like using small light to dispel extremely large darkness, the small is dispelled by the large. Each of the small, medium, and large is further divided into small, medium, and large differences, so there are nine types in total. Therefore, the path of meditation is considered to be nine types through detailed classifications. If for those who have emptiness as their object, how can there be differences such as merit? In order to eliminate this doubt, the sutra says: The teachings such as countless, etc., are not allowed in the ultimate truth. It means that in the mother sutra of the Victorious Ones, according to each path of meditation, it is said that countless, immeasurable, and boundless merits can be generated, but for the nature of the ultimate truth, which is meaningless, without letters, and without speech, how can it be allowed to establish these? Regarding this, the sutra answers: In the conventional, with compassion, the Tathagata allows the teaching according to its causes and conditions. It means that indeed, as mentioned above, those are not in terms of the ultimate truth, but in the conventional, relying on the nature of unconditioned great compassion, in accordance with the cause of the Dharmadhatu, in order to allow immature beings to generate great results, the Tathagata thinks this way. Furthermore, the nature of emptiness