Tibetan
ཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་བརྟག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་གསུངས་པ། གཟུགས་རྟག་མ་ ཡིན་མི་རྟག་ཡིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་བ་མ་འགགས་ལ་སོགས་པ། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་གིས་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང༌། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་པས་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེན་པ་དང་པོའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། མི་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་དང་བྲལ་བས་དེའི་དོན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྒྱུད་དེ་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གྱ་ནོ
Chinese
ཐོང་བའི་ལམ། །名为如此。 痛苦以及，集起以及，灭尽以及，道之谛等，于法知忍以及，法知以及，随知忍以及，随知，如是忍与知之刹那，极细差别十六之自性此乃，一切智性之理则，为见道也。如何是刹那十六相耶？为此宣说谛之相， 色非常，非恒常。 超离边际且清净， 不生亦不灭等等， 如虚空般舍弃贪执， 从执取中解脱， 自性不可言说， 何者以言说此义， 无法施予他人， 无所缘而行持， 极其清净无有病。 恶趣断绝与果报， 现前行持无分别。 清净相且不相连， 于事物与名及二者， 知识不生乃， 一切智性之刹那。如是说。 如是自性空性之故，色等离恒常与无常，故既非恒常亦非无常，痛苦与非痛苦相离，故离恒常与断灭之边，空性与非空性相离，故为清净，我与无我之体性相离，故不生亦不灭，且非普皆烦恼与清净，如是等等乃第一谛之相。如是，因与非因之故，远离故如虚空，集起与非集起，不具足故，舍弃一切烦恼与近烦恼，生起与不生起不相连故，从执取中解脱，缘与非缘解脱之故，自性不可言说，是为第二谛之相。如是，灭尽与非灭尽相离，故以言词说彼义，彼相续无法施予他人，寂静与非寂静无有，故无所缘而行持，颠倒
English
Thongwai Lam. It is called thus. Suffering, as well as origination, as well as cessation, as well as the truth of the path, the forbearance of knowing the Dharma, as well as knowing the Dharma, as well as the subsequent forbearance of knowing, as well as subsequent knowing. Thus, the nature of the sixteen moments of forbearance and knowledge, which are extremely subtle distinctions, this is the path of seeing in the manner of omniscience itself. How can it be examined that there are sixteen moments? Therefore, the aspects of the truths are spoken: Form is impermanent, not constant. Transcending extremes and being pure, Unborn and unceasing, and so on, Like the sky, abandoning attachment, Liberated from clinging, Its own nature is inexpressible, Whoever speaks of this meaning, Cannot give it to others, Acts without an object, Extremely pure, without disease. The evil destinies are cut off, and the fruits, Are to be manifested, without conceptualization. Pure signs and unrelated, For things and names and both, Knowledge is unborn, It is the moment of omniscience. Thus it is said. Because of such emptiness of nature, form and so on are separated from permanence and impermanence, so it is neither permanent nor impermanent. Separated from suffering and non-suffering, it is separated from the extremes of permanence and annihilation. Separated from emptiness and non-emptiness, it is pure. Separated from the nature of self and non-self, it is unborn and unceasing, and it is neither completely afflicted nor purified. Such and so on are the aspects of the first truth. Likewise, because of the cause and non-cause, it is like the sky because of remoteness. Because of origination and non-origination, and not possessing, all afflictions and near afflictions are abandoned. Because arising and not arising are unrelated, it is liberated from clinging. Because of liberation from conditions and non-conditions, its own nature is inexpressible, which is the aspect of the second truth. Likewise, separated from cessation and non-cessation, therefore, by speaking of its meaning in words, that continuum cannot be given to others. There is no peace and non-peace, so it acts without an object, inverted.
Tibetan
མ་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བས་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ དང། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པས་དབེན་པས་དྲི་མའི་ནད་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངན་སོང་ཆད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འདྲེས་པས་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མི་རྟོག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པས་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང༌། སྒྲ་གཉིས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་དག་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟློག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། །སྐབས་གསུམ་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང༌། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདིས་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག །རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དག་བཀག་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་འདི་དང༌། འགའ་ཡང་བྱེད་པ་མེད་པས་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་པས་གཞུང་ལེའུ་གསུམ་གྱི་སྐབས་གསུམ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་བཞི་པ། རྣམ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་རིམ་པ་
Chinese
由于远离有和没有的贪婪，超越了两个极端，极其清净，由于远离了必然发生和不必然发生，因此一切污垢之病不会产生，这被称为第三个真谛的形态。由于远离了道和非道，恶趣断绝；由于不混杂理性和非理性，对于实现果的方法不作分别；由于从修行和非修行中解脱出来，与一切法的特征不相关联；由于没有必然给予和不必然给予，因此可知所言说的自性；以及不产生对两种声音的认知，这被称为第四个真谛的形态。这些是全知之性的见道十六刹那，是菩萨们所拥有的，即是安立。这也通过听闻者等以与那些相反的形态，在意义上进行了揭示。听闻者等的道是菩萨们所应知的，而不是所应实现的，因此在此没有单独阐述修道。如此，在分别确定了三种一切智的特征之后，讲述了总结三个阶段的结尾：如此，这和又是这，又是这，这三种，以此圆满地显示了这三个阶段。因此，凡是遮止了应被证悟的自性，这就是遍知一切基础的自性；具有不执着于一切法的特征，这就是遍知一切道的自性；由于没有任何作为，一切义究竟圆满的自性，这就是一切种智的自性。如此，通过讲述三种事物，圆满地显示了经论三章的三个阶段。 《般若波罗蜜多教授论》 《现观庄严论》的释论《慧灯鬘论》中第三品的解释完毕。 第四品，一切相圆满现证的解释。 如实现证三种一切智的果位的次第
English
Being free from being and non-being of greed, transcending the two extremes, being extremely pure, being separated from what necessarily arises and what does not necessarily arise, therefore all diseases of defilement do not arise, this is called the aspect of the third truth. Because of being separated from the path and the non-path, the evil destinies are cut off; because of not mixing reason and unreason, there is no discrimination in the method of realizing the fruit; because of being liberated from practice and non-practice, it is not associated with all the characteristics of the Dharma; because there is no necessary giving and non-necessary giving, therefore the nature of what should be said can be known; and the absence of the arising of knowledge of two sounds is called the aspect of the fourth truth. These are the sixteen moments of the path of seeing of omniscience, which are possessed by the Bodhisattvas, that is, the establishment. This is also revealed in meaning by the hearers and others in forms that are contrary to those. The path of the hearers and others is to be known by the Bodhisattvas, but not to be realized, so the path of cultivation is not explained separately here. Thus, after separately determining the characteristics of the three omniscients, it is said to conclude the three stages: Thus, this and again this, and again this, these three, completely show these three stages. Therefore, whatever prevents the nature of what should be realized, this is the nature of knowing all the bases; having the characteristic of not being attached to all dharmas, this is the nature of knowing all paths; because there is no action, the nature of completely perfecting all meanings, this is the nature of all-knowing wisdom. Thus, by explaining the three things, the three stages of the three chapters of the treatise are completely shown. Commentary on the Abhisamayalankara, the Treatise on the Instructions of the Prajnaparamita, called the Garland of the Lamp of Wisdom, the explanation of the third chapter is completed. Chapter Four, Explanation of the Perfect Manifestation of All Aspects. The order of actually realizing the fruits of the three omniscients as they are