Tibetan
་པ་གསུམ་ལ་འགོད་པར་སྤྲོ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་ཤིང་རེ་རེའི་ཕྱིར་ཡང་དམྱལ་བར་གནས་པས་མི་སྐྱོ་བ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ལུས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་དགའ་བ་བྱེད་ཅིང་དམ་པ་རྣམས་ལ་བསྐུར་སྟི་དང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་འཇོག་ཅིང་དེས་བསྟན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་ལས་གཞན་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒྲུབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བརྒྱད་ སྔ་མ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་འཐོབ་ཅིང་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་དང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྦྱོང་བ་དང༌། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང༌། །ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་ཤིང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་གང་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་སེམས་པ་དང༌། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བས་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ཡང་རེ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣོད་དང་བཅུད་ཀུན་ཏུ་སྦྱོང་བ་དང༌། ཕན་བཏགས་པ་ལ་གནོད་པའི་ལན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་བྱེད་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལྔས་རློམ་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱང་པས་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་རྟོགས་ཤིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་བཞི་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང༌། སྦྱངས་པ་ཡང་དག་སྡོམ་བརྟེན་དང༌། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟ་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དགོན་པར་གནས་ཤིང་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་དབེན་པར་གནས་པ་དང༌། རྙེད་པ་མ་རྙེད་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་མེ
Chinese
将三者安置而极喜悦，以及对一切众生慈爱，甚至为了每一个众生安住于地狱也不厌倦的大慈悲心，以及对一切有情都心生欢喜，对圣者们恭敬承侍，以及对善知识视为导师，并且显现其教导，以及勤奋于利他之事而不做其他事情，并且极其乐于修持布施等六波罗蜜多。像这样的八法， 通过像前面那样完全修习的差别，获得并圆满第二地离垢地。在那之后，以忍辱波罗蜜多为主，宣说了第三地的完全修习。听闻永不满足，以及，不杂染而布施法，以及，清净一切佛土，以及，不厌离轮回，以及，称为惭愧，无慢自性，这五者。如此说道。听闻正法者不知满足，诸佛也是如此，心中想着要领受十方所说的一切，不顾及利养等而极力宣说正法，甚至也不希求菩提之果，修习随顺的善根，并且清净佛土器情世间的一切，对于施恩者以损害回报等也不厌倦，忍受一切痛苦，不顾及自己和他人而不做不善之法，舍弃声闻和缘觉之心，像这样的五法不生骄慢，像前面一样完全修习，就能证悟并圆满第三地发光地。在那之后，以精进波罗蜜多为主，宣说了第四地的完全修习。住在森林，少欲知足，以及，清净如实依止律仪，以及，完全不舍弃学处，以及，呵责诸欲，以及，舍弃涅槃和一切财物，不怯懦并且没有宗见。如此说道。安住在寂静处，以小乘的行持而住在远离处，对于获得和未获得不生起贪
English
Being delighted to establish the three, and having great loving-kindness, loving all beings and not being weary of abiding in hell for each one, and rejoicing in all sentient beings, and honoring and serving the holy ones, and regarding the virtuous friend as the teacher and manifesting his teachings, and being diligent in the affairs of others and not doing other things, and being exceedingly delighted to practice the six perfections such as generosity. Such are the eight dharmas. Through the distinction of having completely trained as before, one obtains and perfects the second ground, the stainless ground. After that, with the perfection of patience as the main thing, the complete training of the third ground is taught. Never being satisfied with hearing, and, giving Dharma without contamination, and, purifying all Buddha-fields, and, not being weary of samsara, and, being called shame and embarrassment, being without pride, these five. Thus it is said. Those who listen to the holy Dharma do not know satisfaction, and so do the Buddhas, thinking to receive all that is spoken in the ten directions, and not looking at gain and so forth, they greatly teach the holy Dharma, and do not even hope for the fruit of enlightenment, cultivating the roots of virtue in accordance, and purifying all the Buddha-fields, the vessel and the contents, and not being weary of repaying kindness with harm and so forth, enduring all suffering, not considering oneself and others and not doing unwholesome deeds, abandoning the mind of the hearers and solitary realizers, such five dharmas do not generate pride, and by completely training as before, one realizes and perfects the third ground, the radiant ground. After that, with the perfection of diligence as the main thing, the complete training of the fourth ground is taught. Dwelling in the forest, having few desires and being content, and, relying on pure and correct discipline, and, completely not abandoning the training, and, reviling all desires, and, abandoning nirvana and all possessions, being unyielding and without views. Thus it is said. Abiding in solitude, dwelling in a remote place with the conduct of the Lesser Vehicle, not generating desire for what is gained and not gained.
Tibetan
ད་ཅིང་རང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་ཚོལ་བ་དང༌། རྙེད་པ་ཐོབ་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ ཅིང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྡོམ་པའི་རྟེན་བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། སྟན་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། གང་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ཞིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་སྨོད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་དག་ལ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་བཅུས་སྔ་མ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པས་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་གནོན་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ས་ལྔ་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་གསུངས་པ། འདྲིས་དང་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེན་པ་དང༌། །འདུ་འཛིར་གྱུར་པའི་གནས་དང་ནི། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་དང༌། །རློམ་པས་ཁེངས་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བློ་ངན་དང་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་སྤངས་ན། །ས་ལྔ་པ་ནི་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བའོ། །རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲིས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་ལེན་པ་དང༌། གཞན་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་བདག་ལས་རྙེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྲག་དོག་མི་བྱེད་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་འདུ་འཛིས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་ཞིང་གང་དུ་ཐེག་པ་དམན་པའི་གཏམ་དང་སེམས་འབྱུང་བར་མི་གནས་པ་དང་བདག་ཉིད་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་ཅིང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མི་མཐོང་བ་དང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པ་སྤོང་ཞིང་ཕྱིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་ང་རྒྱལ་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་ལྷག་པར་རློམ་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། དགེ་བ
Chinese
而且不为自己的利益而寻求菩提，不以获得的利益为满足，获得一切智，不因此而骄傲，以正确的戒律为基础，实行乞食，安住一处等，具备修习的功德，具有对甚深法的证悟忍，对于所受持的学处，即使为了生命等也不舍弃，对于这些也不如理作意，以视欲望的过患而呵斥，不以不缘自性的方式生起贪欲之心，与所化相适应而趋入涅槃，对于一切法没有显现的造作，不执著一切所有，并且完全施舍，行善没有灰心，不住于恶劣之处，对于事物没有因显现的贪著而产生的见解和作意。像这样，以十法如前一样完全修习，就能胜伏和圆满第四地发光地。其后，以禅定波罗蜜多为主，宣说了第五地的完全清净。亲近和贪恋家，以及成为喧嚣之处，自赞毁他，以及不善业的十种途径，以骄慢为满足和颠倒，恶慧和忍受烦恼。如果完全舍弃这十种，就能真实获得第五地。是这样说的。不为了获得利益等而亲近比丘尼等，也不虚伪地示现受生，不接近他人有信心的家，也不嫉妒从施主那里获得利益，不被城市等的喧嚣所扰乱，不住于产生下劣乘的言谈和心的地方，不说赞叹自己的话，也不见一切内在的法，舍弃诽谤他人，也不缘一切外在的法，舍弃不善业的十种途径，并且安住于十善，不以听闻和戒律等而生起我慢，更不随意见到骄慢之法，善
English
Moreover, one does not seek enlightenment for one's own benefit, is not content with what one has gained, attains omniscience, and does not become arrogant because of it. One relies on the basis of correct discipline, practices alms-begging, dwells in one place, and so on, possessing the qualities of training, and has the patience to realize the profound Dharma. One does not abandon the precepts one has taken, even for the sake of one's life, and does not properly attend to all of these. One scolds the qualities of desire by viewing their faults, and does not generate a mind of desire through the gate of not focusing on inherent existence. One inclines towards nirvana in accordance with those to be tamed, and there is no manifest activity towards all dharmas. One does not hold onto all possessions as being close, and completely gives them away. One has no discouragement in accomplishing virtue, and does not dwell near impure places. One has no view or attention due to manifest attachment to things. In this way, by completely training in the ten dharmas as before, one overcomes and perfects the fourth ground, the Radiant One. After that, the complete purification of the fifth ground is taught, with the perfection of meditation as the main focus: Attachment to friends and home, And places that are tumultuous, Self-praise and disparagement of others, And the ten paths of non-virtuous actions, Satisfaction with pride and perversion, Evil wisdom and tolerance of afflictions. If these ten are completely abandoned, Then the fifth ground is truly attained. This is what is said. One does not associate with nuns and others for the sake of gain, nor does one falsely show rebirth. One does not show the homes of those who have faith in others, nor does one envy the gains obtained from benefactors. One is not distracted by the tumult of cities and so on, and does not dwell in places where inferior vehicle talks and minds arise. One does not speak praise of oneself, nor does one see all internal dharmas. One abandons slandering others, and does not focus on all external dharmas. One abandons the ten paths of non-virtuous actions, and abides correctly in the ten virtues. One does not become arrogant with learning and discipline, and especially does not see the Dharma of pride. Good