Tibetan
ཉིད་རྫོགས་པར་བྱེད། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་དེའི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་དེའི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེའི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་བུམ་པ་རྣམས་ལས་ལ་ལ་ནི་འབྲུ་མར་གྱི་བུམ་པ། ལ་ལ་ནི་མར་གྱི་བུམ་པ། ལ་ལ་ནི་སྦྲང་རྩིའི་བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བཤད་ནས་ད་ནི་དམིགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། གང་དག་ཐོབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་པ་ལ། ཐོག་མར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །དགེ་བ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ལམ་མོ། །མི་དགེ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་རྣམས་ལས་ས་བོན་རུལ་པ་ལྟ་བུར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་བཞག་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ དག་མདོར་བསྡུས་ནས་རྣམ་པ་བཞིར་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐགས་ཅད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་བསམ་གཏན་པ་ཞི་ལ་སོགས་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། སློབ་མ་ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མིན་པར་བརྗོད་པའོ། །འདུས་བྱས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒོམས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པས་གོམས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། གསུམ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞིས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་འབྱུང་གིས། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། གང་དག་གི་དོན་དུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་ཅིང་སོག་པ་དེ་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་གང་གི་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཅེས་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་གོ །དེ་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། སེམས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་དང༌། སྤོང་བ་དང༌། རྟོགས་པ་ཉིད་དང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་སེམས་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ བྱེད་པའོ། །སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའོ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་མཆོག་སྟེ། འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱའོ། །རང་བྱུང་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་གྱི། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་པ་སྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང། དམིགས་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་གསུངས་ནས། ད་ནི་སྒྲུབ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་སྒྲུབ་པའི་ཆ་གསུངས་པ། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་དྲུག་ལ། །དེ་རྣམས་སོ་སོར་བསྡུས་པ་ཡིན། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གནག་ཡིན་ན། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་པའོ། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ལ། །སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་རྫས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང་ཆོས་སོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། ཆོས་ལ
Chinese
使之圆满。以福德和智慧的积聚作为诸法之基础的那些，是属于那一类的。像那样，凡是成为自生佛的菩提心之法的所依，那些是属于那一类的。像那样，凡是成为正等觉佛的菩提心之法的所依，那就是属于那一类的。犹如没有差别的瓶子中，有些是油瓶，有些是酥油瓶，有些是蜂蜜瓶一样。在讲述了修持的所依之后，现在要讲述所缘。所缘即一切诸法。那也就是善等。世间者的证悟，以及那些希求出世间者，有漏和无漏之法，以及那些有为和无为，学者的共同之法，以及那些获得的非共同之法。就像这样，首先一切法就是善、不善和无记，分为三种。善就是无垢之道。不善就是杀生等，因为能给予乐趣和痛苦。无记就是身体的业等。在善、不善和无记的那些法中，像腐烂的种子一样，安立无记之法，将善和不善的法那些简略归纳为四种，即世间和出世间，有漏和无漏。其中，世间者就是与孩童之辈所有人都相关的五蕴等。出世间者就是被所有圣者如实摄持的禅定寂止等。有漏者就是不是对治我见，而是亲近取受的五蕴等。无漏者就是对治我见的正念安住等。还有，善和不善的那些法有四种，即有为、无为、学者共同和非共同。有为就是依赖因和缘，如欲界等。无为就是不依赖因缘，如空性等。
English
It makes it complete. Those that are the basis of all dharmas through the accumulation of merit and wisdom, those belong to that category. Likewise, whatever becomes the support for the Bodhicitta dharmas of a Pratyekabuddha, those belong to that category. Likewise, whatever becomes the support for the Bodhicitta dharmas of a perfectly enlightened Buddha, that belongs to that category. Just as among undifferentiated vases, some are oil vases, some are butter vases, and some are honey vases. Having explained the support for practice, now the object of focus will be discussed. The object of focus is all dharmas. That is also goodness and so on. The realization of worldly beings, and those who desire transcendence, defiled and undefiled dharmas, and those that are conditioned and unconditioned, the common dharmas of learners, and those that are not common to attainment. Like this, first of all, all dharmas are virtuous, non-virtuous, and neutral, divided into three types. Virtue is the path without defilement. Non-virtue is killing and so on, because it gives pleasure and pain. Neutral is physical action and so on. Among those virtuous, non-virtuous, and neutral dharmas, like a rotten seed, the neutral dharma is established. The virtuous and non-virtuous dharmas are briefly summarized into four types: worldly and transcendental, defiled and undefiled. Among these, the worldly are the five aggregates and so on that are related to all childish beings. The transcendental are the meditative quiescence and so on that are truly embraced by all noble beings. The defiled are the five aggregates and so on that are not the antidote to the view of self but are closely embraced. The undefiled are the mindfulness and so on that are the antidote to the view of self. Furthermore, those virtuous and non-virtuous dharmas are of four types: conditioned, unconditioned, common to learners, and not common. Conditioned is dependent on cause and condition, such as the desire realm and so on. Unconditioned is not dependent on cause and condition, such as emptiness and so on.
Chinese
共同的学处是圣者一切种类都精进修习的四禅等。不共同的学处是成为正等觉佛陀后串习的十力和四无畏等。这样，善、非善和无记，以三、四、四而缘的行相宣说了十一种。为了修习的必要而宣说所作事，偈云：众生皆至上，心及舍与证，三大自生者，当知此所作。其中，为了谁的利益而生起福德和智慧的积聚，那即是所作事。那是谁呢？宣说：众生皆至上。对一切众生作一切种类的至上，即是众生皆至上。那是怎样的差别呢？宣说：心及等。心、舍和证即是三者。其中三大，心大是说以一切行相使一切法现前。舍大是说远离烦恼障和所知障及其习气。证大是说获得力、无畏等一切佛陀的功德。以三大所象征的是众生至上，此乃修习的所作。自生是说正等觉佛陀，而非声闻等。因此，菩萨们应当如是修习。如是宣说了修习的所依、所缘和所作后，现在当宣说四种修习，其中宣说了修习的部分，偈云：布施等六度，彼等各别摄，若说是盔甲，六组六如是。布施等，布施有三种，即财物、无畏和法。摄集善法的戒律，律仪戒，以及饶益有情戒。对于痛苦毫不介意的忍辱，以及对于他人加害毫不介意，以及对于法
English
The common discipline consists of the four dhyanas and so on, which are diligently practiced by all types of noble beings. The uncommon discipline consists of the ten powers and four fearlessnesses, and so on, which are cultivated after becoming a fully enlightened Buddha. Thus, good, non-good, and neutral, with three, four, and four, the aspects of the object of focus are taught as eleven. To explain the purpose of practice, it is said: All beings supreme, mind, relinquishment, and realization, by the three great self-born, this should be known as the purpose. Among these, for whose benefit is the accumulation of merit and wisdom generated, that is the purpose. Who is that? It is said: All beings supreme. To make all kinds of supreme for all beings is all beings supreme. What is that difference? It is said: Mind and so on. Mind, relinquishment, and realization are the three. Among these three great ones, the great mind is to make all dharmas manifest in all aspects. The great relinquishment is to be free from the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge, along with their habitual tendencies. The great realization is to obtain all the qualities of the Buddha, such as powers and fearlessnesses. What is symbolized by the three great ones is the supreme being, this is the purpose of practice. Self-born means the fully enlightened Buddha, not the Shravakas and so on. Therefore, Bodhisattvas should practice in this way. Having taught the basis, object, and purpose of practice, now the four practices should be explained, among which the part of practice is taught: Giving and so on, the six perfections, these are separately collected, if it is said to be armor, six sets of six are as explained. Giving and so on, giving has three aspects, namely material, fearlessness, and dharma. The discipline of collecting virtuous dharmas, the discipline of vows, and the discipline of benefiting sentient beings. Patience that does not mind suffering, and not minding harm done by others, and for the Dharma
Tibetan
་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། མི་ལྷོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །རང་གི་སྐྱོན་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་དང༌། བསམ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་མོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་དང༌། ནམ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་འདི་ལ་གཏང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་སེམས་པ་ནི་ ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རང་ཉིད་ཀྱང་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོན་པར་སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དུས་སུ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་བུ་ཉིད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དབུལ་ཞེས་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉིད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དྲུག་ཚན་དྲུག་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པའི་འཇུག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་གསུངས་སོ། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ལམ་དང་བྱམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ། རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་
Chinese
一定是思維的安忍。結合的精進，不懈怠的精進，盔甲的精進。捨棄自己的過失，生起神通，安住在現法樂住的禪定。聽聞的自性慧，思維的自性，修習的自性之智慧，如是各自有三種。六度中的一個自性，也應安立為六度，因為是菩薩修行的盔甲。其中，布施，捨棄其果報聲聞等，乃至未獲得菩提之間，不思維應當行此布施等，是對於法一定思維的安忍。此本身反覆串習，並且樂於向他人宣說，是精進。完全捨棄慳吝等，對於布施一心專注，是禪定。在將布施迴向於圓滿菩提之時，了知這一切如幻，是為智慧。僅僅布施一度，也是以六度。如是守護戒律，圓滿安忍，發起精進，修習禪定，生起智慧，並且將其果報迴向於一切有情，如是六度本身也轉變為六度。因此，六組六個是三十六個，是盔甲的修行。第二，應當宣說修行的進入，進入的修行是為了菩提而開始前進，這也以境的分別而宣說為九種。禪定無色布施等，道與慈等，無所緣與具有，三輪清淨，為了所作與六神通，對於一切種智之理，進入的修行在大乘中，應當了知是攀登。名為禪定者，是四禪定，有尋與伺。
English
It is definitely the patience of thinking. The diligence of combination, the diligence of non-slackening, and the diligence of armor. Abandoning one's own faults, generating supernatural powers, and dwelling in the samadhi of dwelling happily in the present Dharma. The wisdom of the nature of listening, the nature of thinking, and the wisdom of the nature of meditation, thus each has three types. One of the six perfections should also be established as the six perfections, because it is the armor of the bodhisattva's practice. Among them, giving, abandoning its fruits such as shravakas, and not thinking that one should practice this giving until one attains enlightenment, is the patience of definitely thinking about the Dharma. Repeatedly practicing this itself, and being happy to explain it to others, is diligence. Completely abandoning stinginess and so on, and focusing one's mind on giving, is samadhi. When dedicating the giving to perfect enlightenment, knowing that all of this is like an illusion is wisdom. Only one perfection of giving is also with the six perfections. Thus, guarding the precepts, perfecting patience, initiating diligence, practicing samadhi, generating wisdom, and dedicating its fruits to all sentient beings, thus the six perfections themselves also transform into the six perfections. Therefore, six groups of six are thirty-six, which is the practice of armor. Second, the entry into practice should be explained, the practice of entry is to start moving forward for the sake of enlightenment, which is also explained as nine types according to the division of objects. Samadhi, formless giving, etc., the path and loving-kindness, etc., without object and with, the three wheels are pure, for the sake of what is done and the six supernatural powers, for the principle of all-knowing wisdom, the practice of entering in the Mahayana, it should be known that it is climbing. The one named Samadhi is the four Samadhis, with investigation and analysis.