English
The object of application of any particular aspect of combination is the object of what is to be refuted itself, that is, "the nine aspects of the initial apprehended concept." Regarding what is the object of the second conceptualization of what is apprehended, it is said, "The second mind and mental factors are considered to be the objects of entry. Non-arising of mind and the essence of enlightenment, not attending to the mind, attending to the inferior vehicle, and not attending to perfect enlightenment, meditation and non-meditation, and the opposite of these, such as the non-meaning of suchness, are to be known on the path of meditation." That is, "The second mind and mental factors are considered to be the objects of entry" means that the mind and mental factors that are practiced together with the path of meditation, in the state of non-arising and so on, the object of entry into which is the second conceptualization of what is apprehended. Then, the non-arising of mind and so on, these are said to be the objects of the nine aspects of conceptualization. Non-arising of mind and so on, that is, the conceptualization of the non-arising of the mind of enlightenment. The essence of enlightenment, not attending to the mind, means not attending to the essence of enlightenment, that is, the conceptualization of not attending to the essence of enlightenment. Attending to the inferior vehicle, that is, the conceptualization of attending to the vehicle of the hearers, and the conceptualization of attending to the vehicle of the solitary buddhas. Not attending to perfect enlightenment, that is, the conceptualization of not attending to perfect enlightenment. Meditation, that is, the conceptualization of meditation. Non-meditation, that is, the conceptualization of non-meditation. The opposite of these, that is, the conceptualization of neither meditation nor non-meditation. Suchness, non-meaning,
Tibetan
ག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་དེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་བཏགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འདི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་རྣམས་ནི་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཞེས་པ་ཆོས་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྟོང་མིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ནས་གཟུང་སྟེ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མེད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སོ་སོར་སྣང་བའི་བསམ་པའི་རྒྱུར་ཡོད་པས་ཆགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་དངོས་པོར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྟེ། དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡོན་ཕུལ་བས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དུ་གཞུང་དེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་སྤྱོད་ པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐོག་མའི་དགུ་ཚན་རྣམས་སོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་བརྟགས་དང་དེ་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པར་དགུ། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བརྟགས་དང་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྟགས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཏགས་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་བཏགས་པ་དེའི་རྒྱུའི་ཡུལ་ལོ། །གཞན་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས
Chinese
何者非真，行持歧异时，执持之初即于此，应知宣说之。如是，有情假立之行境。所谓“有情假立”，乃因有情诸法非实体存在，故有情乃假立之分别。所谓“法假立”，乃因蕴等诸法非实体存在，故诸法乃假立存在，此为法假立之分别。所谓“非空性”，乃自轮回起，不舍弃一切假立之法，故为非空性之分别。所谓“贪著”，乃虽无能取与所取，然于能取与所取显现为异体之思想之因存在，故为贪著之分别。所谓“分别自性”，乃自“色”起，乃至“此乃一切相智”止，乃法之分别之分别。所谓“事物所为”，于事物而言，乃色等。所为乃为色等事物之故，与薄伽梵母相合，乃为事物之故而分别。所谓“三乘”，乃于决定分别中安住之三乘，乃于三乘中分别。所谓“供非清净”，乃若如来等乃幻化之身，则供养彼等如何能成清净，乃供非清净之分别。所谓“行持歧异时”，乃为般若波罗蜜多之义，以经论如实随行，乃行持歧异之分别，此乃执持分别之最初九类。为令了知执持分别之第二者而宣说：有情观察及其因，境具修道相关联，彼之损害所致故，相违他品类有九。所谓“有情观察”，乃佛与菩萨等亦观察之。彼之因乃一切相智等亦假立之。彼之境，乃有情假立彼之因之境。其他，乃执持分别之二。
English
What is not true, and when conduct is discordant, the first act of grasping is to proclaim that it should be known. That is, the object of action is based on the imputation of sentient beings. The so-called "sentient beings are imputed" means that since sentient beings are not established as substances, sentient beings are the imputation of conceptualization. The so-called "dharma is imputed" means that since the dharmas such as aggregates are not established as substances, the dharmas are the imputed existence, which is the conceptualization of dharma imputation. The so-called "non-emptiness" means that from samsara onwards, all imputed dharmas are not abandoned, so it is the conceptualization of non-emptiness. The so-called "attachment" means that although there is no grasper and grasped, there is a cause of thought that appears separately as grasper and grasped, so it is the conceptualization of attachment. The so-called "discriminating self-nature" is from "form" onwards, until "this is all-knowing," it is the conceptualization of the discrimination of dharma. The so-called "doing things" means that for things, it is form and so on. Doing is for the sake of things such as form, and it is combined with the Bhagavati Mother, which is to distinguish for the sake of things. The so-called "three vehicles" are the three vehicles that abide in the definite distinction, which are distinguished in the three vehicles. The so-called "offering is not pure" means that if the Tathagatas are like illusions, then how can offering to them become pure, which is the distinction that offering is not pure. The so-called "when conduct is discordant" means that for the meaning of Prajnaparamita, following the scriptures as they are is the distinction of discordant conduct, which is the first nine categories of grasping distinction. In order to understand the second distinction of grasping, it is said: Sentient beings observe and their cause, the realm is related to the path of meditation, because of the harm caused to it, there are nine other categories of opposing sides. The so-called "sentient beings observe" means that Buddhas and Bodhisattvas are also observed. Its cause is that all-knowing and so on are also imputed. Its realm is the realm of the cause of the imputed sentient beings. The other is the second distinction of grasping.
Tibetan
་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །འདི་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་མའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་གང་ཞིག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དེར་ནི་མཐའ་ན་ཡོད་པའི་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཀུན་རྨོངས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱའོ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ལམ་མཁྱེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཞི་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སོགས་པའི་སྒྲས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །མི་མཉམ་ ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་གཟུངས་བ་དང་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ཚིག་རྐང་དགུ་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲ་ཡང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུར་གསུངས་པའོ། །འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་གཉིས་སུ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོར་དགུ་དགུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར
Chinese
也。 修道之关联。 所谓“不顺品”即是修道之不顺品。 “于彼作损害”者，即是于彼作损害之故。 若问此如何成九种？答曰： “三一切智自体性， 如其所有障三类， 寂道如是真如等， 具不具足及不等， 痛苦等及烦恼性， 于无二中普愚昧， 分别念为最后立。” 此乃执著之分别念之后者。 “三一切智自体性， 如其所有障三类。” 意为于一切种智之障，于何者普皆愚昧，于彼则应连缀最后之普愚昧之语。如是，于一切其余者亦应连缀普愚昧之语。于一切种智之障普皆愚昧，于道智之障普皆愚昧，于一切智之障普皆愚昧。 “寂道”者，意为于声闻等之道普皆愚昧。 “如是真如等， 具不具足及不等。” 意为真如等，以及“等”字所包括之刹那等，于此一切法与具足及不具足普皆愚昧。 “不等”者，意为此般若波罗蜜多即是法宝，于此相似性普皆愚昧。 “痛苦等”者，意为于痛苦之乐等普皆愚昧。 “烦恼诸性”者，意为于贪欲等烦恼之自性普皆愚昧。 “于无二中”者，意为于能取与所取之空性普皆愚昧。 于此九句普皆愚昧之句中，亦应连缀分别念之语。 此乃第二执著之分别念宣说为九种。 此处，于见道所应断除之所取之分别念有二，而能取之分别念亦宣说为二。因此，分别念有四种。彼等各自有九种，故成三十六种。
English
Also. The connection of the path of meditation. The so-called 'unfavorable factors' are the unfavorable factors of the path of meditation. 'By harming it' means precisely by harming it. If one asks how this becomes nine types, it is said: 'The three all-knowing self-natures, Like their three kinds of obscurations, The peaceful path, suchness, etc., Having, not having, and unequal, Suffering, etc., and the nature of afflictions, In non-duality, universally ignorant, Conceptual thought is established as the last.' This is the latter of the conceptual thoughts of grasping. 'The three all-knowing self-natures, Like their three kinds of obscurations.' It means that regarding the obscuration of all-knowingness, to whatever one is universally ignorant, to that one should connect the word 'universally ignorant' at the end. Likewise, the word 'universally ignorant' should be connected to all others as well. Universally ignorant of the obscuration of all-knowingness, universally ignorant of the obscuration of the path-knowingness, universally ignorant of the obscuration of all-knowing. 'The peaceful path' means universally ignorant of the path of the Hearers, etc. 'Suchness, etc., Having, not having, and unequal.' It means suchness, etc., and the momentariness, etc., included by 'etc.,' universally ignorant of having and not having all phenomena. 'Unequal' means universally ignorant of the similarity that this Prajnaparamita is the Jewel of Dharma. 'Suffering, etc.' means universally ignorant of the pleasure of suffering, etc. 'The natures of afflictions' means universally ignorant of the nature of afflictions such as desire, etc. 'In non-duality' means universally ignorant of the emptiness of the grasper and the grasped. The word 'conceptual thought' should also be connected to these nine sentences of universal ignorance. This is the second conceptual thought of grasping, explained as nine types. Here, there are two conceptual thoughts of the grasped to be abandoned on the path of seeing, and two conceptual thoughts of the grasper are also explained. Therefore, there are four types of conceptual thought. Each of them has nine types, so they become thirty-six types.