Tibetan
ཐོང་བའི་ལམ་གསུངས་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེར་ནི། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་སྡུད་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་ཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་ མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའི་མཐའ་ཅན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་ནང་དུ་གཞན་རྣམས་འདུས་པའོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་ནི་རང་ལས་གཞན་པའི་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །ཕན་ཚུན་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གོ །བསྡུས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་འདིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གཟུང་གི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དེ་ལུང་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཞེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་མཐུན་པ་ནི་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་བརྗོད་པའོ། །ད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོངས་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པས་མཚམས་གཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་བརྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པས་མཚམས་གཟུངས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡོ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནས་མཚམས་གཟུང་བ་བྱས་པའོ། །འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མཐར་བྱས་ཏེ། །བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞིའོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའོ། །སོངས་འོངས་ནས་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་གཟུང་ནས་གོ་རིམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ ཕྱིར་འགོག་པའི་བར་དུ་སོང
Chinese
宣说见道之途径：布施等等每一项，那些互相摄集是什么？刹那间的忍耐力，所摄集的那在此是见道。之后雄狮奋迅之，于等持中入定后，随顺缘起之规律，与不随顺规律而作思择。如是说。布施等等，名为七结尾。布施等等一个之中，其余都汇集。那些，名为从自己之外的五个。互相，一个对一个。摄集，在此是顶峰的现观。见道于一个刹那间证悟。那也是于痛苦法智忍的刹那间执取，确定不是其他的。那在此是见道，是心自在的意义，从教证中极为了知。之后雄狮奋迅之，如是说的等持中，菩萨入定，随顺缘起十二支，顺生是无明缘行等等，不随顺是无明灭则行灭等等。思择，是观察，即说见道。现在为了开示此修道中顿超的等持，所以宣说：与灭俱之等持九，以二种方式来回后，属于欲界之识，以非等持而作界限，顿超之等持，一与二三四与五，六与七与八超越后，至灭之间不相同而行。如是说。属于欲界之识，以非等持而作界限，如是说，欲界诸法是自性之相动摇，从分别的智慧而作界限。与灭俱之等持，是灭尽定至究竟。四禅定与四无色定。灭尽定与，如是说是等持九。来回后，是从初禅开始，为了次第修习的缘故，至灭之间行。
English
The path of seeing is taught: Giving and so on, each one, What gathers those mutually? With a momentary patience, That which is gathered here is the path of seeing. Then, after entering into the samadhi of the lion's triumphant posture, One contemplates the concordant and discordant ways of dependent arising. Thus it is said. "Giving and so on" is a term ending in seven. Within one of giving and so on, the others are gathered. "Those" refers to the five that are other than oneself. "Mutually" means one to another. "Gathered" refers to the peak realization here. The path of seeing is to be realized in a single moment. That is to be taken as the moment of the patience of knowing the Dharma in suffering, and it is certain that it is not otherwise. "That here is the path of seeing" is the meaning of having mastered the mind, which is very well known from the scriptures. Then, in the samadhi of the lion's triumphant posture, the Bodhisattva enters into samadhi and contemplates the twelve links of dependent arising, the way of arising is ignorance conditioning action, and so on, and the discordant way is the cessation of ignorance causing the cessation of action, and so on. "Contemplates" means to investigate, that is, to speak of the path of seeing. Now, in order to show the samadhi of sudden transcendence in this path of cultivation, it is said: In the nine samadhis together with cessation, After coming and going in two ways, The consciousness belonging to the desire realm, Is bounded by non-samadhi, The samadhi of sudden transcendence, One and two, three, four, and five, After transgressing six and seven and eight, One goes differently until cessation. Thus it is said. The consciousness belonging to the desire realm, Is bounded by non-samadhi, That is to say, the phenomena of the desire realm are inherently moving in nature, so the boundary is made from the wisdom of discrimination. "The samadhi together with cessation" means having made the samadhi of cessation the ultimate. The four dhyanas and the four formless states. The samadhi of cessation and, as it is said, are the nine samadhis. "After coming and going" means starting from the first dhyana, for the sake of cultivating in order, one goes until cessation.
Tibetan
་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་འགོག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གོ་རིམས་ལས་བཟློག་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་སླར་འོངས་པའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གོ་རིམས་པས་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགོག་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོར་འོངས་ཏེ་སླར་ཡང་གང་གིས་གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་དུ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དེར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་རྟོག་པའི་གོ་རིམས་པ་འདི་ནི་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བ་སྟེ། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བརྗོད་དོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལས་ཐོག་མར་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ་གསུངས་པ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡིན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་ཆོས་སྟོན་པ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱས་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ་རྒྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི། བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟང་བས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དེ་ནི་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ནི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་སྟེ། དེ་དག་མེད་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་དུས་གསུམ་ཏེ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་གྱི་ལམ་སྟེ། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་ པར་རྟོག་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཐོག་མའི་གཅིག་པོ་ཉིད་རྣམ་པ་དགུར་ཕྱེ་བའོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་
Chinese
也。然后又从灭尽定开始，为了从次第颠倒过来修习，再次回到第一禅。以两种方式理解，意思是按照次第以颠倒的方式行进和返回。从灭尽定到第一禅，然后又以何种方式超越一、二、三、四和五，六、七和八而入定呢？就是灭尽定的入定，即进入那个状态。对此，这种次第的分别与众不同，因此是不同的，被称为超越次第的入定。这在菩萨的修行道中被提及。在修行道中需要断除的三十六种分别念中，首先讲述了九种被执取的分别念，即：简略与广，以及佛陀的，教诲未完全摄持，三时无功德，善道有三种，执取的分别念此为一，具有加行之相的行境。简略，是指为众生简略地宣说佛法，即简略的分别念。广，是指对同一对象广为宣说佛法，即广大的分别念。佛陀的，教诲未完全摄持，是指佛陀的教诲未完全摄持的，即无有的分别念。三时无功德，功德是指随喜赞叹，这些都没有。这是什么意思呢？三时，即在加行道的时侯，没有功德的分别念，在见道的时侯，没有功德的分别念，在修道的时侯，没有功德的分别念。善道有三种，是指三种菩提之道，即加行道的分别念，见道的分别念，修道的分别念。执取的分别念此为一，是指最初的这一个执取的分别念被分为九种。有什么差别呢？所说的是，具有加行之相的行境，即修道之
English
Also. Then, starting from cessation, in order to meditate in reverse order from the sequence, one returns to the first dhyana. Understanding in two ways means going and returning in a reversed manner according to the sequence. From cessation to the first dhyana, and then in what way does one transcend one, two, three, four, and five, six, seven, and eight to enter into samadhi? It is the samadhi of cessation, that is, entering into that state. Regarding this, this sequential distinction is different, therefore it is different, and it is called the samadhi of transcendence. This is mentioned in the path of practice of a Bodhisattva. Among the thirty-six kinds of conceptualizations to be abandoned in the path of practice, the first nine kinds of apprehended conceptualizations are taught, namely: brief and extensive, and the Buddha's, teachings not fully grasped, the three times without merit, the virtuous path has three, this one apprehended conceptualization, having the object of action of the aspect of application. Brief refers to teaching the Dharma briefly to sentient beings, that is, the conceptualization of briefness. Extensive refers to extensively teaching the Dharma to the same object, that is, the conceptualization of extensiveness. The Buddha's, teachings not fully grasped, refers to that which is not fully grasped by the Buddha's teachings, that is, the conceptualization of non-existence. The three times without merit, merit refers to rejoicing and praising, these are absent. What does this mean? The three times, that is, at the time of the path of application, the conceptualization of no merit, at the time of the path of seeing, the conceptualization of no merit, at the time of the path of cultivation, the conceptualization of no merit. The virtuous path has three, refers to the three paths of Bodhi, that is, the conceptualization of the path of application, the conceptualization of the path of seeing, the conceptualization of the path of cultivation. This one apprehended conceptualization, refers to the fact that this initial one apprehended conceptualization is divided into nine kinds. What is the difference? What is said is, having the object of action of the aspect of application, that is, the path of cultivation.
Tibetan
སྦྱོར་བ་གང་གི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གཞོམ་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ། ཐོག་མའི་གཟུང་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་ཡུལ་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་གསུངས་པ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གང་ཞིག་ལ་ལར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་མི་སྐྱེ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཉིད་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པ་དགུ་པོའི་ཡུལ་དུ་བརྗོད་དོ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་ཞེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་དང་ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་སྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སྒོམ་པ་ཡང་མིན་སྒོམ་པ་མིན་པ་ཡང་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་བཞིན་དོན་ མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པའི་དགུ་ཚན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་ཉིད་མིན་ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་ད
Chinese
任何结合的相状差别，其行境即是所破自身的境，即“最初所取分别九相”。关于什么是所取之相的第二分别之境，经中说：“第二心与心所，是为能入之境想，心不生与菩提，心要不作意，下乘作意与，圆满菩提不作意，修与无修及，彼等之相违，如是义非义，分别于修道，当知。”即是说，第二心与心所，是为能入之境想，是指与修道一起修习的心与心所等，于不生等状态中，于何者能入之境，即是所取之相的第二分别之义。之后的心不生等，即是说这九种分别的境。心不生等，即是不生起菩提心的分别。菩提之，心要不作意与，是指不作意菩提心要，即是不作意菩提心要的分别。下乘作意与，是指作意声闻乘的分别，以及作意缘觉乘的分别。圆满菩提不作意，是指不作意圆满菩提的分别。修与，是指修的分别。修习无有与，是指无修的分别。彼等之相违，是指非修亦非不修的分别。如是义非