Tibetan
ག་པའི་ཉིད་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་པ་ནི་འཛིན་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཞེས་པ་ནི་བརྟགས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁམས་རྣམས་ནི། གསུམ་ཆར་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཤི་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁམས་གསུམ་པར་འཇུག་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གནས་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཏེ་གནས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང། །ཞེས་པ་ལ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཉེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་ཚན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཆེས་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་སྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མི་འགྲོ་བ་ནི་ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་འཛིན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་ལམ་གཞན་ལ་ལམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་ལ་ལམ་མིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།
Chinese
对于任何事物，执取悦意与不悦意，或者亲近或者舍弃，这是执取和别解脱的分别念。同样，对于其他事物，也要观察如何通过视为己有来成办一切。所谓“作意”，是指对所考察之义的作意，这是作意的分别念。关于“界”，经中说“三者皆亲近”，意思是说，死后立即认为我存在，进入三界，这是与三界相关的分别念。所谓“处”，是指空性的状态，即对处所的分别念。所谓“现前贪执”，是指对佛等现前贪执，这是现前贪执的分别念。关于“法的实物施设”，是指施设的法，所施设的实物，这是施设的分别念。所谓“贪”，是指对生起如实智的贪，这是贪的分别念。所谓“对治”，是指对一切烦恼的对治品，声闻和独觉的道体，这是对治品的分别念。所谓“随欲而行衰损”，是指没有神通等，随自己意愿而行，这是随欲而行衰损的分别念。这是第一组执取分别念的九个方面。第二个执取分别念，即施设的有，经中说“如何转为九种”，即：不特意决定不生，于道执非道，有灭的生，有实物与无实物，处所和种类是坏灭，追求与不追求，无因，以及反驳是所缘，这是其他的执取分别念。所谓“不特意决定不生”，是指作为声闻的见解，对于如所说之特意应作的三事，不能一一进行，这是不特意决定不生的分别念。所谓“于道执非道”，是指由于完全不了解自己所希求的道，而执取其他道为道，这是于道执非道的分别念。
English
Taking to heart and abandoning what is pleasing and displeasing, approaching or forsaking, is the conceptualization of grasping and individual liberation. Likewise, for other things, one should observe how to accomplish everything by considering it as one's own. 'Attention' means attending to the meaning that has been examined, which is the conceptualization of attention. Regarding 'realms,' it is said, 'All three are close.' This means that immediately after death, believing that 'I exist' and entering the three realms is the conceptualization related to the three realms. 'Place' refers to the state of emptiness, which is the conceptualization of place. 'Manifest attachment' refers to manifest attachment to the Buddha and others, which is the conceptualization of manifest attachment. Regarding 'the object of dharma as designated,' it refers to the designated dharma, the object that is designated, which is the conceptualization of designation. 'Desire' refers to the desire to generate the wisdom of suchness, which is the conceptualization of desire. 'Antidote' refers to the antidote to all afflictions, the path of the Hearers and Solitary Realizers, which is the conceptualization of the antidote. 'Going and declining as desired' refers to going as one pleases without supernormal powers, which is the conceptualization of going and declining as desired. These are the nine aspects of the first set of grasping conceptualizations. The second grasping conceptualization, the designated existence, is said to 'how does it transform into nine aspects,' which are: Not intentionally determining not to arise, grasping the non-path as the path, birth with cessation, having and not having objects, place and type are destruction, pursuing and not pursuing, without cause, and refuting is the object, this is another grasping conceptualization. 'Not intentionally determining not to arise' means that as the view of a Hearer, one cannot individually engage in the three things that should be intentionally done as stated, which is the conceptualization of not intentionally determining not to arise. 'Grasping the non-path as the path' means that because one does not fully understand the path that one desires, one grasps another path as the path, which is the conceptualization of grasping the non-path as the path.
Tibetan
།འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཚམས་མེད་པ་དང་བར་མཚམས་དང་བཅས་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་ཀུན་དུ་གནས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཞེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པ་སྟེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་ མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསུངས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཉིད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་མདོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མེད་པར་དེ་དག་ཙམ་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། །དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞན་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། །བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པ་ནི་གཅིག་གོ །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས
Chinese
“与止灭相随的生”是指所有假立之法，都是对生和灭的形态进行分别。 “具有事物和不具有事物”是指一切事物，由于无间断和有间断的各自显现，而具有和不具有，是对具有和不具有的形态进行分别。 “处所”是指色等处所，如同安住在虚空中的虚空，是对处所的形态进行分别。 “种姓是毁灭”是指发起菩提心后，声闻等种姓毁灭，是对声闻等种姓毁灭的形态进行分别。 “追求意义和无因”是指追求意义，即对空性不进行追求，是对不追求意义的形态进行分别。 “无因”是指没有缘起，是对无因的形态进行分别。 “反驳者是所缘”是指我慢等是所缘，是对反驳者所缘的形态进行分别。 所说的见道所应断除的三十六种分别，就是不相顺品和对治品。 见道阶段的自性，应当如经中所说的那样去理解。 那么，见道首先是了知真如的智慧，但它也包含在智慧的集合中，如果没有福德资粮，仅凭这些是无法成佛的，因此宣说了以下内容。 因此，为了在福德资粮的自性菩提之流中，展示其他三种，所以宣说了： “向他人展示菩提， 以及它的因是完全奉献， 获得它的无间断之因， 是众多福德的特征。” 意思是说，向他人展示菩提，即向其他圆满正等菩提展示，这是第一。 “它的因是完全奉献”是指它的因是菩提之因，即般若波罗蜜多经的自性，为了菩提的意义而完全奉献，这是第二。 “获得它的无间断之因，是众多福德的特征。”
English
"Birth accompanied by cessation" refers to all imputed dharmas, which are discriminations of the forms of birth and cessation. "Having things and not having things" refers to all things, due to the separate appearances of being uninterrupted and interrupted, having and not having, which are discriminations of the forms of having and not having. "Place" refers to places such as form, which are like the sky abiding in all the sky, which are discriminations of the form of place. "Lineage is destruction" refers to the destruction of the lineage of shravakas and others after generating bodhicitta, which are discriminations of the destruction of the lineage of shravakas and others. "Seeking meaning and without cause" refers to seeking meaning, which is not seeking emptiness, which are discriminations of not seeking meaning. "Without cause" refers to the absence of dependent origination, which are discriminations of without cause. "The opponent is the object" refers to pride and others being the object, which are discriminations of the opponent's object. The thirty-six discriminations that are said to be abandoned on the path of seeing are the unfavorable side and the antidote side. The nature of the stage of the path of seeing should be understood as it is in the sutra. So, the path of seeing is first the wisdom of knowing suchness, but it is also included in the collection of wisdom, and without the accumulation of merit, it cannot be transformed into enlightenment by these alone, so the following is said. Therefore, in order to show the other three in the stream of the nature of bodhi of the accumulation of merit, it is said: "Showing bodhi to others, And its cause is complete dedication, The uninterrupted cause of obtaining it, Is the characteristic of many merits." It means, showing bodhi to others, that is, showing to other perfectly complete enlightenments, this is the first. "Its cause is complete dedication" refers to its cause being the cause of bodhi, that is, the nature of the Prajnaparamita Sutra, completely dedicating it for the meaning of bodhi, this is the second. "The uninterrupted cause of obtaining it is the characteristic of many merits."