Tibetan
༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །རིམ་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་དགུར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བས་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གོ་རིམས་ལས་ལྡོག་པ་གཞོམ་བྱ་སྟེ། མར་མེའི་སྣང་བ་ཕྲ་མོས་མུན་ནག་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ་སོར་འཇོམས་ཞེས་པའི་དཔེ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་དགུའོ། །འོ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རེ་རེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་ཅིང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་གྲངས་མེད་ཅིང་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པའི་དབྱེ་བར་གསུངས་ན། དེ་ལ་འདིར་རྣམ་པ་དགུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། གྲང་མེད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་དེ་དག་ཐུགས་བརྩེ་བས། །རྒྱུ་མཐུན་གྱུར་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཆེས་པ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའོ། །འོ་ན་དོན་ཅིའི་ཕྱིར་དེར་གསུངས་སྙམ་པ་ལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་དོ། །དེ་ན་རྣམས་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང༌། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །ཅེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་དངོས་པོའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ དངོས་པོར་གྱུར་པའོ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང༌། །ཞེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་དག་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདིས་ཅི་ཞིག་འཇོམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་ནི་འཕེལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བརྒལ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ལན་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་དེ་བ
Chinese
。大之小、大之中、大之大。以这两种次第，不相符的方面也应知为九种。对治的方面，依次第如何而摧伏。不相符的方面，与次第相违背而应摧伏，如以微弱的灯光，各自摧伏巨大的黑暗之比喻。禅修之道有九种。那么，于彼彼胜者之母，从每一个禅修道的极细微差别中，也能产生无数、不可衡量、无量之福德。既然说禅修之道也有无数、不可衡量和无量的差别，那么，对此如何能成为九种呢？对此说道：所说无数等，非为胜义谛，为令入世俗，能仁如是说。最为殊胜的是，从禅修之道中，会产生无数的福德等，这些在《般若波罗蜜多》中所说的，都是不能以胜义谛来显示的，禅修之道等也是不能以不可衡量等来作极细微差别的。那么，为了什么原因在那里这样说呢？想到这里，（回答是）为了以大悲心引导幼稚的众生，诸能仁才这样说的。因此，禅修之道就是九种。既然如此，因为是分别念的自性，所以就其本身而言，因为没有自性，为了显示禅修之道是无意义的，所以说道：事物不可说，衰损与增长，皆不应理生，修道有何得？此意为：事物，即如所说的作意和衡量等，禅修之道即是事物。不可说，即如补特伽罗等一样，成为不可说的事物。衰损与增长，皆不应理生，即不相符的方面和对治的方面之自性，那些衰损和增长等是没有的。那么，以这禅修之道能摧伏什么，又能增长什么呢？因为丝毫也没有，所以什么也不做，这是辩驳之义。对此回答是：菩提如何彼
English
。The small of the great, the middle of the great, and the great of the great. With these two orders, the discordant aspects should also be understood as nine types. The antidote aspect is subdued according to the order. The discordant aspect is to be subdued in opposition to the order, just like the example of a small light individually subduing great darkness. The path of meditation is ninefold. So, in each of those victorious mothers, from each subtle difference of the path of meditation, countless, immeasurable, and limitless merits are born. Since it is said that the path of meditation also has countless, immeasurable, and limitless distinctions, then how can it become nine types here? To this it is said: The teachings of countless, etc., are not for the ultimate meaning; the Sage taught them out of compassion to lead beings into the relative. Most excellent, from the path of meditation, countless merits, etc., will arise, which are spoken of in the Prajnaparamita, all of which cannot be shown in the ultimate truth, and the path of meditation, etc., cannot be distinguished by immeasurable, etc. So, for what reason is it said there? Thinking about this, (the answer is) in order to guide childish beings with great compassion, the Sugatas said this. Therefore, the path of meditation is indeed ninefold. Since it is the nature of discrimination, therefore, in itself, because there is no self-nature, in order to show that the path of meditation is meaningless, it is said: Things are unspeakable, decline and increase are not reasonable, what is gained by the path of meditation? The meaning of this is: Things, that is, the path of meditation, as it is said, such as attention and measurement, etc., is a thing. Unspeakable, that is, like a person, etc., it becomes an unspeakable thing. Decline and increase are not reasonable, that is, the nature of the discordant aspect and the antidote aspect, those decline and increase, etc., are not there. So, what can this path of meditation subdue, and what can it increase? Because there is not even a little, so it does nothing, this is the meaning of refutation. The answer to this is: How is enlightenment that
Tibetan
ཞིན་དུ། །འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་འཛིན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་བྱེས་ཏེ་མངོན་པ་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་བྱ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ཇི་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ། གང་གི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་རྣམས་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ཡང་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་གྲུབ་པར་གྱུར་ནས་དཔེར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མ་གྲུབ་པ་ནི་དཔེར་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་འདུས་པ་ཉིད་དུ་གོ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་དུས་གཅིག་པ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ་དུས་གཅིག་ལ་འདུས་པ་མེད་པས་སོ། །རིམ་གྱིས་སོ་སོར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ། །དེ་ རེ་རེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པས་གཞན་རྣམས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་སུན་འབྱིན་ནི་གྲགས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པའོ། །སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པར། །རིགས་མིན་ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སེམས་སྔ་མས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མི་སྐྱེད་དེ། ཕྱི་མ་རྣམས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་སྔ་མ་རྣམས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའོ་ཞེས་པ་ནི་བརྒལ་བའོ། །མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །བྱང་ཆུ
Chinese
ཞིན་དུ། །此乃成办所欲义。如菩提那般。此乃真如，于二无别之智慧自性，亦于世俗中执持一切佛法，成办有情之义。如是，此禅定道亦于世俗中，于自境如实决定，显现成办所欲之义，以及寂灭烦恼之事业，和成办生起菩提之体性，如是说故，此禅定道并非无义。然则菩提本身是何等，此禅定道又当如何了悟？对此宣说：菩提真如性，彼亦彼之性。此乃说真如即是空性。体性即是自性。任何禅定道，亦是彼之体性，任何自性如是，彼之体性亦如是。如菩提虽为空性，然于世俗中显现成办所欲之义。如是，此禅定道亦是安住之义。若言菩提成就之后方可作为譬喻，未成就者则不应作为譬喻，为显示此义故说：心识非由前者成菩提。等等。菩提乃以一切方式使一切法显现之无分别智慧。彼亦应理解为禅定道之自性，乃是诸分别念之集合。诸分别念亦非同时成立，因其不于一时集合故。亦非次第各别而行，因 其一即是因，则其余皆成无义之过失，此破斥为具名者所舍弃。心识非由前者成菩提，非理后者亦不成。如是，暂且禅定道之前者心识亦不生菩提，因后者将成无义之过失故。后者亦不成菩提，因禅定道之前者将成无义之过失故。是故生起菩提实为艰难，此乃辩驳之语。以灯火之譬喻方式。
English
Zhindu. This accomplishes the desired meaning. Like enlightenment. This is the suchness, the nature of wisdom that is inseparable from duality, and also in the conventional sense, it holds all the Buddha's teachings and accomplishes the meaning of sentient beings. Likewise, this path of meditation also accurately determines its own object in the conventional sense, manifesting the meaning of accomplishing what is desired, as well as the activity of pacifying afflictions, and accomplishing the nature of generating enlightenment. Therefore, this path of meditation is not meaningless. However, what is enlightenment itself, and how should this path of meditation be understood? To this it is said: Enlightenment is the nature of suchness, and that is also its nature. This means that suchness is emptiness. Nature is self-nature. Any path of meditation is also its nature, and whatever self-nature is, so is its nature. Just as enlightenment is emptiness, it manifests and accomplishes desired meanings in the conventional sense. Likewise, this path of meditation is also the meaning of abiding. If it is said that only after enlightenment is achieved can it be used as a metaphor, and what is not achieved should not be used as a metaphor, to show this meaning it is said: The mind is not enlightened by the former. And so on. Enlightenment is the non-discriminating wisdom that manifests all dharmas in every way. It should also be understood that the nature of the path of meditation is the collection of all discriminations. The discriminations are not established simultaneously, because they do not gather at one time. Nor do they proceed separately in sequence, because if one is the cause, then the others will become meaningless faults, this refutation is abandoned by the famous ones. The mind is not enlightened by the former, and the non-rational latter is also not. Thus, for the time being, the former mind of the path of meditation does not generate enlightenment, because the latter will become a meaningless fault. The latter also does not become enlightenment, because the former of the path of meditation will become a meaningless fault. Therefore, it is very difficult to generate enlightenment, this is a rebuttal. In the manner of the lamp's example.