Tibetan
ས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དོན་ཆེན་ཞེས་པ་ལ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། འདིས་ན་དོན་ཆེན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེའི་སྒོམ་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །བསྒོམ་ པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་ཁས་ལེན་པའི་རྩ་བ་ནི་མོས་པའོ། །མོས་པ་དེ་ཉིད་གང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། །སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་ཅིང་བཀུར་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་ཅིང་འཚེ་བ་དང༌། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཞིག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་གྲོལ་བ་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག་དག་པ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དག་པ་དང་གཟུགས་དག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་དག་པས་ན་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའོ། །གཅད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དག་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བའི་དོན་ཏོ། །ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་བྱེ་བྲག་རྣམས་གསུངས་པ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ལ
Chinese
應當開闢土地。所謂「大義」，「大」是指佛陀本身的意義。因此，「大義」是修習的道。它的修習是顯現的體性的修習之道。修習之道等一切佛法，承許的根本是信解。關於信解的理由，經中說：「侍奉佛陀及佈施等，以及善巧方便者，這些是信解的因。缺少佛法的因是，被魔眾壓制，不信解深奧的佛法，對蘊等產生執著，被惡友所控制。」意思是說，應當侍奉和恭敬一切如來，習慣於佈施等十度，方便是成就佛陀的因緣，善巧於此是信解佛法的因。被魔眾壓制和損害，不信解深奧的佛法，對蘊、界、處產生執著，被惡友控制，這些是缺少佛法的因。宣說清淨體性的修習之道：「果清淨色等，本性即清淨，彼二不相異，不可分故說清淨。」意思是說，果是菩提，無漏清淨，從不相符的方面必定解脫，那不是其他的，而是色等本性清淨。色等有漏的蘊清淨，那就是它本身，因此果清淨和色清淨等清淨，那兩者沒有差別，不可分割，所以說不相異，意思是果和色等都是清淨的，因此沒有成立為不同。不可分割的意思是，果清淨和色等清淨是無二自性的意義。在顯示共同的清淨體性之後，宣說各自的差別：「煩惱所知道三之，衰損故聲聞緣覺及，佛子們的清淨，佛陀一切極。」意思是說，捨棄貪慾的煩惱等
English
The land should be cultivated. The so-called "Great Meaning," "Great" refers to the meaning of the Buddha himself. Therefore, "Great Meaning" is the path of cultivation. Its cultivation is the path of cultivation of the manifested nature. The root of accepting all the Buddha's teachings, such as the path of cultivation, is faith and understanding. Regarding the reason for faith and understanding, it is said in the scriptures: "Serving the Buddha and giving alms, etc., and being skilled in means, these are the causes of faith and understanding. The causes of lacking the Dharma are being suppressed by the hordes of demons, not believing in the profound Dharma, being attached to the aggregates, etc., and being controlled by evil friends." It means that one should serve and respect all the Tathagatas, be accustomed to the ten perfections such as giving, and means are the cause and condition for achieving Buddhahood. Being skilled in this is the cause of believing in the Dharma. Being suppressed and harmed by the hordes of demons, not believing in the profound Dharma, being attached to the aggregates, realms, and sources, and being controlled by evil friends, these are the causes of lacking the Dharma. The path of cultivation of the nature of purity is proclaimed: "The fruit is pure, form, etc., the nature is pure, the two are not different, and purity is spoken of because they cannot be divided." It means that the fruit is Bodhi, without leakage, pure, and definitely liberated from the incompatible aspects, that is not other, but the nature of form, etc., is pure. The aggregates of form, etc., with leakage are pure, that is itself, therefore the fruit is pure and form is pure, etc., the two are not different, and because they cannot be divided, it is said that they are not different, meaning that the fruit and form, etc., are all pure, therefore it is not established as different. The meaning of indivisible is that the purity of the fruit and the purity of form, etc., are the meaning of non-dual nature. After showing the common nature of purity, the respective differences are proclaimed: "The three of afflictions, knowable, and path, because of decline, the purity of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, the Buddhas are all extreme." It means abandoning the afflictions of desire, etc.
Tibetan
ས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ས་དགུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་དེ། དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ས་དགུ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུ་ཡི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ་དག་པར་བྱེད་པས་ན་དག་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་དགུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་བ་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། འཇལ་བྱེད་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་འཇལ་བྱེད་ནི་འཛིན་པའོ། །གཞལ་བྱ་ནི་གཟུང་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་ཡང་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་ཡང་མེད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་པས་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཀླན་ཀ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ནི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་གོས་ལ་ཞེན་པའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་དག་བཀྲུ་བ་ནི་ཁྲུས་མཁན་གྱི་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་སྤང་བར་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རིམ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བ་གྲགས་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། སྐབས་གསུམ་པའི
Chinese
是声闻的清净。断除执著于所知障一方的分别念，是独觉的清净。断除使获得三乘的障碍，是菩萨的清净。断除一切法的烦恼障和所知障及其习气，是极清净，即佛薄伽梵的清净。九地是欲界、色界、无色界的八种等至，应当修证这些清净。因此，九地应宣说九种修道，九地是：于大，大等垢染之，对治门中于小，小等是道。意思是说，因为能清净所以是清净。大之大等九种相违品的对治品，即是小之小等道的次第，如是共有九种。佛的清净，即如何是极清净，经中说：彼诤已断故，道量及所量，平等性三界，是说为对治。意思是说，能衡量者和所衡量者是平等性，能衡量者是执著，所衡量者是所执，它们的平等性，既非一亦非二，因为无成故是平等。它们本身以三界对治品之故，如所说的极清净的修道，是极清净的佛薄伽梵。彼诤已断故，意思是说，小之小等对治品的，小之小等相违品本身，这样说是不合理的，对治品大之大等能断除相违品小之小等才是合理的。譬如，洗净附着在衣服上的细微污垢，需要洗衣者付出巨大的努力才能去除。因此，应当按照所说的次第来理解。现观庄严论释·名声之分中第二品的解释完毕。 第三品
English
It is the purification of the Hearers. The purification of the Solitary Buddhas comes from abandoning the conceptual thoughts that grasp one aspect of the obscurations of knowledge. The purification of the Bodhisattvas comes from abandoning the obscurations that cause the attainment of the three vehicles. The utterly pure, that is, the purification of the Buddha, the Bhagavan, comes from abandoning the afflictive and cognitive obscurations, together with their imprints, from all aspects of all phenomena. The nine grounds are the eight meditative stabilizations of the desire realm, the form realm, and the formless realm. These purifications are to be accomplished. Therefore, the nine paths of meditation should be taught on the nine grounds. On the nine grounds, there is the great, the great, and so on, the defilement, through the door of the antidote, the small, the small, and so on, is the path. That is to say, it is pure because it purifies. The antidote to the nine aspects of the great, the great, and so on, is the order of the path of the small, the small, and so on, in the same way, there are nine aspects. The purification of the Buddha, that is, how is it utterly pure, it is said: By abandoning that dispute, the path is the measure and the measurable, the equality of the three realms, is considered to be the antidote. That is to say, the measurer and the measured are equality, the measurer is the grasping, the measured is the grasped, their equality is neither one nor two, because it is unestablished, it is equality. They themselves are the antidote to the three realms, as it is said, the path of meditation of the utterly pure, is the utterly pure Buddha, the Bhagavan. By abandoning that dispute, it means that the small, the small, and so on, of the antidote, the small, the small, and so on, of the opposing side itself, this is not reasonable, the antidote, the great, the great, and so on, can abandon the opposing side, the small, the small, and so on, that is reasonable. For example, washing away the fine dirt attached to clothes can be removed by the great effort of the washer. Therefore, it should be understood in the order as it is said. Commentary on the Ornament of Clear Realization, called Famous Part, the commentary on the second chapter is completed. Third chapter