Tibetan
རང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །དེ་རྣམས་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །རང་གཞན་དོན་དང་གཞན་དོན་དང༌། རྣམ་གསུམ་ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ། སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡང་རྣམས་གསུམ་དེ་ལྟར་ན། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་གཟུང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཆེས་ལྷག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་མོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལ། །ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ་ཞེས་པས་ཏེ། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དེ་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་བུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པ་འདིའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆུང་དུའི་ཆུང་ ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་པོ་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་རང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་མོས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་མོས་པ་དག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མོས་པའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་མོས་པ་བསྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོ་བར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མོས་པ་ལ་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་སྟོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་རྣམས་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། །མོས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ནི། །དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་བསྟོད་པ་དང༌། བཀུར་བ་དང་ནི་བསྔགས་པར་འདོད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་མོས་པ་དེའི་མོས་པ་རྣམས་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་རྣམ་པར་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟར་བསྟོད་པ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བསྟོད་པ་ནི་བསྟོད་པ་ཙམ་མོ། །བཀུར་བ་ནི་འབྲིང་ངུ་བསྟོད་པའོ། །བསྔགས་པ་ནི་ཆེར་བསྟོད་པའོ། །བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམས་པ་ཅན།
Chinese
名为“自性”的修道。于彼等生起信解，名为作意，宣说了修道。信解即是自之义，自他义与他义，三种所知彼亦是，小、中、大，各自认为三种。以小之小等差别，彼等亦是三三如是，认为有二十七种。如是说。此处以所取之自性，对此般若波罗蜜多最为信服即是信解。彼亦应知为三种。于“自之义应知为三种”者，以“小、中、大”等言之。以小之小等差别，彼等亦各自转为三种三种。如是则认为有二十七种。此乃以此等方式而善加分别。其中，自之义的信解如下：小之小，小之中，小之大，中之小，中之中，中之大，大之小，大之中，大之大。如是，亦应了知自他之信解与他之信解。信解之差别实有二十七。如其所说，为了使修习信解的菩萨欢喜，于信解，如是为佛等所赞叹。为了显示彼，宣说了赞叹、恭敬与称赞。于般若波罗蜜多，于信解之境地，以三组九个来赞叹、恭敬与称赞。如是说。如是，于般若波罗蜜多，任何菩萨生起信解，彼之信解以小、中、大的差别，以三组九个分为二十七种，如是亦应知赞叹。其中，赞叹即仅仅是赞叹。恭敬是中等赞叹。称赞是极大赞叹。宣说了名为回向作意的修道。完全回向具有殊胜性，彼之作用是最殊胜的。彼是无所缘之相。
English
The path of meditation called "Self-nature." Generating faith in them is called attention, the path of meditation is taught. Faith is one's own benefit, the benefit of self and others, and the benefit of others. These three knowable things are also small, medium, and large, each considered to be of three types. By the distinctions of small of the small, etc., these are also three each, thus, it is considered to be twenty-seven types. That is what it says. Here, believing most strongly in this Prajnaparamita with the nature of the object of grasping is faith. It should also be known as three types. Regarding "one's own benefit should be known as three types," it is said by "small, medium, and large." By the distinctions of small of the small, etc., these also each transform into three each. Thus, it is considered to be twenty-seven types. This is how it is thoroughly distinguished. Among them, the faiths of one's own benefit are as follows: small of the small, small of the medium, small of the large, medium of the small, medium of the medium, medium of the large, large of the small, large of the medium, large of the large. Likewise, one should also understand the faith of self and others and the faith of others. The distinctions of faith are indeed twenty-seven. As it is said, in order to make the Bodhisattva who practices faith rejoice, in faith, thus it is praised by the Buddhas and others. In order to show that, praise, respect, and admiration are taught. In the Prajnaparamita, in the states of faith, with three sets of nine, praise, respect, and admiration are considered. That is what it says. Thus, in the Prajnaparamita, whatever Bodhisattva generates faith, that faith, with the distinctions of small, medium, and large, is divided into twenty-seven types with three sets of nine, thus one should also know praise. Among them, praise is just praise. Respect is medium praise. Admiration is great praise. The path of meditation called dedication and attention is taught. Complete dedication is particularly excellent, its action is the most excellent. That is the aspect of being without an object.
Tibetan
།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །དབེན་དང་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཐབས་མཁས་མཚན་མ་མེད་པ་དང། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡི། །བསྔོ་བ་གཞན་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་འདི་གང་གི་ཞེས་པ་ལ་གསུངས་པ། དེ་ནི་ཞེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བྱེད་པ་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་གང་ཞིག་ཏུ་དང༌། སེམས་གང་གིས་དང༌། བསྔོ་བ་གང་གིས་དང༌། སྔོ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མེད་པས་མི་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ། ཇི་བཞིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། དེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །དབེན་དང་ཞེས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དབེན་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དབེན་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །ཐབས་བཅས་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མ་འདས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཐབས་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །མཚན་མ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མཚན་མར་མི་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་དང
Chinese
不颠倒之体性也。寂静与佛陀福德聚，自性忆念之行境者，善巧无相与，佛陀随喜与，不属于三界与，小、中、大之，回向他者有三种，乃大福德生之自性也。如是，声闻等之福德蕴，以此菩萨之福德蕴回向而作差别，故为有差别者，彼以回向乃有差别者之回向也。彼之差别为何耶？曰：彼乃菩萨也。最胜之作者，乃于一切有情共同作已，于圆满正等菩提回向福德之体性也，以所作之差别而差别回向也。彼乃无缘之相者，谓所回向之福德，及于何菩提，以何心，以何回向，回向者等彼等一切如是之体性中，以无有故，不缘而回向也。不颠倒之体性也。谓如实了知义乃不颠倒也，彼以回向乃不颠倒之回向也。寂静者，谓以从一切分别解脱之心回向乃寂静，回向乃寂静之回向也。佛陀福德聚，自性忆念之行境者，谓佛陀等之福德聚，彼之自性乃无常等也。彼于忆念之行境中，以何回向者，彼乃佛陀福德聚之自性于忆念之行境中回向也。具方便者，谓不离世俗与胜义谛而回向乃具方便之回向也。无相者，谓不分别相而回向乃无相之回向也。佛陀随喜与，谓一切佛陀随许而回向也。不属于三界与
English
The nature of non-reversal. Solitude and the accumulation of Buddha's merits, Those whose nature is the object of mindfulness. Skillful means and no characteristics, And the rejoicing after the Buddhas, And not belonging to the three realms, Small, medium, and large, The dedication to others is threefold, It is the nature of the great source of merit. That is to say, the accumulation of merit of the hearers and so on is distinguished by the dedication of the accumulation of merit of the Bodhisattva, so it is distinguished, and the dedication is the dedication of the distinguished. What is the difference between them? It is said that it is the Bodhisattva. The best actor is to make it common to all sentient beings, and it is the nature of dedicating merit to the perfect and complete enlightenment. The dedication is distinguished by the difference of action. It is a kind of objectless appearance. That is to say, whatever merit is dedicated, and to whatever enlightenment, with what mind, with what dedication, and the dedicators, etc., all of them are in the nature of what it is, so there is no object to dedicate. The nature of non-reversal. To understand the meaning as it is is non-reversal, and the dedication is the dedication of non-reversal. Solitude means that the dedication with the mind liberated from all perceptions is solitude, and the dedication is the dedication of solitude. Buddha's merit accumulation, those whose nature is the object of mindfulness, means the accumulation of merit of the Buddhas and so on, and their nature is impermanence and so on. In the object of mindfulness, whoever dedicates it, it is the nature of the Buddha's merit accumulation that dedicates it in the object of mindfulness. Those with skillful means mean that dedicating without leaving the conventional and ultimate truth is dedicating with skillful means. No characteristics means that dedicating without distinguishing characteristics is dedicating without characteristics. Rejoicing with the Buddhas means that all the Buddhas allow and dedicate. And not belonging to the three realms.
Tibetan
༌། །ཞེས་པ་ལ། སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མ་ཆགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསྔོ་བ་གཞན་ནི་རྣམ་གསུམ་མོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའོ། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །མི་དམིགས་པའི་ རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བཤད་དོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། །དགེ་བའི་རྩ་ལ་ཡི་རང་བ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཉིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་དམིགས་པར་བྱ་ཞིང་མི་དམིགས་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་མི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ད་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གསུངས་པ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དང༌། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མིད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མ་གཏོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་འདིས་ན་མཆོག་གོ །ཀུན་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་དག་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ
Chinese
如是说，不执着于有为之事物而回向，因为不属于三界所以是回向。其他的回向有三种。如是说等等是其他的回向。是福德大生之自性。如是说是不沾染，那也有小、中、大的差别分为三种。以无相瑜伽回向是小。以无所缘瑜伽回向是中。以非异如是性之瑜伽回向是大，回向的差别说了十二种。说随喜意乐，以方便和无所缘等，于善根随喜，随喜自性，在此说为是修习。如是说，以方便于世俗中应缘福德之聚，并且将无所缘作为能取和所取，通过无所缘而使之清净。于如来等一切福德之聚随喜，即是随喜意乐。信解意乐、回向意乐、随喜意乐的自性三种是有漏的修习道。现在要说无漏的修习道，那也有两种，显现和极清净。其中，说了显现，彼之自性胜妙性，不显现于一切，诸法无所缘，是为能引生，是为大义性。如是说，自性是指色等诸法不颠倒地显示那样的真如，是修习道的自性。胜妙是指除了修习道之外不能成佛，因此是胜妙。不显现于一切是指通过了悟修习道的差别而精进修习也还是在那样的真如上，因为色蕴等一切法是不生的。诸法无所缘，是指通过无所缘而使之清净，在世俗中瑜伽士对一切佛的法
English
As it is said, dedicating without attachment to conditioned things is dedication because it does not belong to the three realms. Other dedications are of three kinds. Saying "as it is said" and so on are other dedications. It is the nature of great arising of merit. As it is said, it is unblemished, and it also has three divisions: small, medium, and large. Dedication through signless yoga is small. Dedication through non-objective yoga is medium. Dedication through yoga of suchness that is not other is large. The divisions of dedication are explained as twelve kinds. It is said that rejoicing is mental engagement. Through means and non-objectivity, one rejoices in the root of virtue. The nature of rejoicing itself is said here to be meditation. As it is said, through means, one should focus on the accumulation of merit in conventional truth, and by not taking anything as an object, one purifies the grasper and the grasped through non-objectivity. Rejoicing in the accumulation of merit of all the Tathagatas and so on is rejoicing as mental engagement. The nature of faith as mental engagement, dedication as mental engagement, and rejoicing as mental engagement are the three paths of meditation with outflows. Now, the path of meditation without outflows will be spoken of. It is of two kinds: manifest and utterly pure. Among them, the manifest is spoken of: "Its essence is the supreme nature, it does not manifest to all, and the dharmas are without objects, it is what leads to great meaning." As it is said, essence means that the dharmas such as form show the suchness that is not inverted, which is the nature of the path of meditation. Supreme means that enlightenment cannot be attained without the path of meditation, hence it is supreme. "It does not manifest to all" means that even refining through understanding the distinctions of the path of meditation is still in suchness, because all dharmas such as the aggregates of form are unborn. "The dharmas are without objects" means that by purifying through non-objectivity, the yogi in conventional truth focuses on all the dharmas of all the Buddhas.