Tibetan
ཀྱང་མི་དགོས་ལ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པ་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། །ཅེས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་ལས་ཐོས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་གཞན་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དེ་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱིས་བསྟན་མི་དགོས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གཅིག་གོ །ཉན་ཐོས་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཚིག་མེད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པས་གཞན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་གོ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཟབ་པ་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གཉིས་པའོ། །ཚིག་མེད་པར་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པར་ཇི་ལྟར་ནུས་ཞེས་དོགས་པ་ལ་གསུངས་པ། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟར་ཉན་དེ་དང༌། །དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དོན་དེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་འདིའི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མངོན་པར་བསྟན་ནས། དེའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་གསུངས་པ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། གཟུངས་བའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། འཛིན་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། མ་སྤངས་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གསུངས་པ། བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར། །སྟོན་པའི་རྣམ་པ་དྲོ་གྱུར་པ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །གཟུགས་སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེའི་མི་འགལ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཉིད་ གསུངས་པ་སྟེ། གཟུགས་བསྟན་པ་ལས་དེའི་རྣམ་པ་ནི་དྲོད་ཀྱི་རྟོགས་པའོ། །བཏགས་པའི་ཡོད་པ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་འབྲི་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའོ། །ཇི་སྐད་གཟུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁས་མི་ལེན་བ་ནི་བཟོད་པའི་རྟོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ་སོར་མ་སྐྱེས་ཤིང་མི་འགག་པའི་ཚུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྟོགས་པའོ། །འདི་ནས་གཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་གསུངས་པ། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་འདི་བརྗོད་པའོ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་ཞེས་པ་ནི་མདོ་རྣམས་ལས་ཕན་ཡོན་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དེ་འདིར་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མེད་ཉིད་དང་བཅས། །དཔག་མེད་མཐའ་གཉིས་མེད་པ་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་ སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། ལམ་ཤེས་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། །
Chinese
也不需要。如犀牛角般的智慧，被说成是显现为甚深之体性。如是说。如是说。声闻众是从他人处听闻后获得解脱的。独觉佛是不依赖于他人教导的，而是凭借先前串习的力量而获得解脱。因此，对他们来说不需要他人教导，这是一个殊胜之处。声闻众是通过语言之门使他人理解诸法的。独觉佛是不通过语言，而是凭借愿力的力量，以智慧的能力向他人示现诸法的理解，如是说。这种甚深的智慧是第二个殊胜之处。有人怀疑不通过语言如何能示现诸法，对此说道：任何任何之义，于任何任何处，如何听闻彼，于彼无声，然彼义，彼于彼处，如是如是显现。如是说。此偈之义易懂。在明显地显示了独觉佛的差别之后，也宣说了其道的差别。为了消灭所取的分别念，并且因为没有舍弃能取，以及如犀牛角般的所依之路，应当了知是真实摄集的。如是说。所取之义的分别念和能取之义的分别念，次第如是地舍弃和没有舍弃，以及以独觉佛的乘真实摄集的，作为所依之法的所依，以及如何宣说的四谛之自性，这些是独觉佛的道。而且，菩萨应当了知以空性来完全清净。为了说明独觉佛道的决定性部分和与之相符之处是如何的，菩萨应当了知，如是宣说了：不违背假立之法性，示现之相转为暖，成为顶点的色等，以无减等来区分，以内空性等，不执著色等故能忍受，具有色等无生等的相状是法的殊胜。如是说。色等蕴假立存在的世俗状态不相违背，是宣说色等蕴的法性，从显示色开始，其相是暖的征
English
Also not needed. Wisdom like a rhinoceros horn is said to manifest as profound nature. Thus it is said. Thus it is said. The Shravakas are liberated after hearing from others. The Pratyekabuddhas do not rely on the teachings of others, but are liberated by the power of previous habits. Therefore, it is a special feature that they do not need to be taught by others. The Shravakas make others understand the Dharma through the gate of language. The Pratyekabuddhas, without language, but by the power of aspiration, with the power of wisdom, show others the understanding of the Dharma, so it is said. This profound wisdom is the second special feature. Someone doubts how the Dharma can be shown without language, to which it is said: Whatever meaning, in whatever place, how it is heard, in that there is no sound, but that meaning, that in that place, appears thus and thus. Thus it is said. The meaning of this verse is easy to understand. After clearly showing the distinction of the Pratyekabuddha, the distinction of its path is also declared. In order to eliminate the conceptualization of the object of grasping, and because the grasper is not abandoned, and the path of dependence like a rhinoceros horn, it should be known as truly gathered. Thus it is said. The conceptualization of the meaning of the object of grasping and the conceptualization of the meaning of the grasper, are abandoned and not abandoned in order, and are truly gathered by the vehicle of the Pratyekabuddha, as the basis of the dependent Dharma, and the nature of the four truths as declared, these are the path of the Pratyekabuddha. Moreover, the Bodhisattva should know that it is completely purified by emptiness. In order to explain how the definitive part of the Pratyekabuddha's path and its conformity are, the Bodhisattva should know, as it is declared: Without contradicting the nature of the imputed Dharma, the aspect of manifestation turns into warmth, the form etc. that becomes the peak, is distinguished by the absence of decrease etc., by inner emptiness etc., because not grasping form etc. can be endured, having the characteristics of form etc. without birth etc. is the excellence of Dharma. Thus it is said. The conventional state of the aggregates such as form being imputed does not contradict, it is declaring the nature of the aggregates such as form, starting from showing form, its aspect is the sign of warmth.
Chinese
是证悟之顶点。如所受持之二十空性，不承认色等蕴，是安忍之证悟。色等蕴各自不生不灭之理，是法之最胜证悟。从此处开始宣说菩萨道，其中略说见道： 谛与谛之安忍，以及智之四刹那，于道智即见道，宣说此具利益。这是说，各个谛有四刹那，即苦谛之法智忍，苦谛之法智，苦谛之随法智忍，苦谛之随法智。如是于集谛之谛，灭谛之谛，道谛之谛等亦然。于菩萨之道智，以这些刹那宣说此见道。此具利益是指经部中广说之利益，此处简略宣说之义。以五偈颂显示于苦谛之法智等十六刹那之自性，为显示而说，如是为显示而说。如是性与诸佛，互相依与无依故，不承认名相，以及具足伟大无量性，不可量无二边，于彼处所住之色等，确定为佛性，以及无取无舍等，以及慈等与空性，以及获得佛性，以及清净一切圆满摄集，以及恐怖与一切疾病
English
Is the realization of the peak. The aggregates of form, etc., of the two imputed existents, neither increase nor decrease, which is the realization of the peak. The twenty emptinesses as upheld do not accept the aggregates of form, etc., which is the realization of forbearance. The manner in which the aggregates of form, etc., are individually unarisen and unceasing is the realization of the supreme dharma. From here onwards, the path of the Bodhisattva will be explained. Here, the path of seeing is briefly explained: With the four moments of truth and forbearance of truth, and knowledge, the path of seeing is the path of knowledge. This is explained with benefits. This means that each truth has four moments, namely, the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering, the Dharma-knowledge of suffering, the forbearance of the subsequent-knowledge of suffering, and the subsequent-knowledge of suffering. Likewise, it is also the same for the truth of the origin, the truth of cessation, and the truth of the path. In the path of knowledge of the Bodhisattva, this path of seeing is explained by these moments. This with benefits means that the benefits extensively explained in the sutras are briefly explained here. With five verses, the nature of the sixteen moments, such as the Dharma-knowledge of suffering, is shown, and it is said for the sake of showing, and thus it is said for the sake of showing. Suchness and the Buddhas, because they are mutually dependent and non-dependent, do not accept names, and possess greatness and immeasurability, immeasurable and without two extremes, and the form, etc., abiding therein, are determined as Buddhahood, and without taking and without abandoning, etc., and loving-kindness, etc., and emptiness, and the attainment of Buddhahood, and completely gathering all purity, and fear and all diseases.