Tibetan
གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་བདག་ཉིད་སོ་སོའི་རིགས་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་རྣམས་ནི་གསལ་བའི་རྒྱུད་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པར་ཡོད་པ་གྲུབ་སྟེ། རང་རིག་གི་སེམས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །དེ་རྣམས་བཏགས་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔོན་དུ་འབྱུང་བས་ན་དྲོད་ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུངས་པ། །གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་རྣམས་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་མི་རྟག་སོགས་བར་མི་གནས། །ཞེས་པ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་འདིའི་ཕྱེད་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱི་མ་ཕྱེད་ཀྱིས་ནི་དེའི་རྣམ་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ངོ་བོར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་ནི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་སོག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོག་པའོ། །མི་གནས་ནི་ཁམས་མི་ལེན་པ་སྟེ་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་དག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་གནས་ཞེས་པ་སྟེ། ཁས་པ་བླངས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །རྩེ་མོ་འབྲིང་པོའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཅེས་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་རྣམས་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་སོར་གཟུགས་སྟོང་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེའི་ངོ་བོར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། སྟོང་པ་དག་གཅིག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དམིགས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །གང་ཟག་རྗེས་སུ་མི་འཛིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པའོ། །ད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞི
Chinese
从能取和所取中解脱出来，其自性各自不同的各种道理，仅仅是明性的相续而已。因此，色等自性的所有法都成立为是假立存在的。将显现于自明之心的事物安立为增益和施设，这是所缘。它们成立为假立存在的功德和非功德等一切，是自性不可言说，这是行相。由于在不分别的智慧之火前出现，所以称为暖相，共有三种行相。宣说了小顶的所缘和行相。 色等不住彼等，彼之自性无自性，彼等一之自性一，彼无常等间不住。 在此偈颂的第一句的前半部分显示了所缘，后半部分显示了它的行相。因为它们是色等。于彼之体性中，是色等之体性。无自性即非实有。因此，色等是色蕴等。不住即不取界，显示了所缘。它们是色等。 其中，在空性中成为一，是互相自性成为一的缘故。因此，色等无常等不住于常等之中，这是承诺，即行相。现在要讲述中等顶的所缘和行相。彼等彼之体性空，彼等一之自性一，这是所缘。诸法不执持为何，这是行相。了知它们是成为色等蕴的那些，即无常等，分别了知色空，以及彼之体性空，即无常等自性的体性为空性。因此，无常等和空性，以及空性等成为一，即以互相自性成为一而了知，这是所缘。诸法即色等蕴，是其自性光明。不执著于补特伽罗，这是行相。现在，色等自性
English
Those various reasons, each with its own nature, that are liberated from grasping and being grasped, are merely the nature of the continuum of clarity. Therefore, all phenomena that are the nature of form, etc., are established as being nominally existent. To impute and designate what appears in one's own knowing mind is the object. All virtues and non-virtues, etc., of those established as nominal are by nature inexpressible, which is the aspect. Because it arises before the fire of non-conceptual wisdom, it is called warmth, and there are three aspects. The object and aspect of the small peak are spoken of: Form, etc., do not abide; those are Devoid of essence and nature. Those, one in nature, are one; They do not abide between impermanence, etc. In this verse, the first half shows the object, and the latter half shows its aspect. Because those are form, etc. In its essence, it is the essence of form, etc. Without nature means not established as a thing. Therefore, form, etc., are the aggregates of form, etc. Not abiding means not taking the element, which shows the object. Those are form, etc. Among them, being one in emptiness is because the mutual nature is one. Therefore, impermanent form, etc., do not abide in permanence, etc., which is a promise, i.e., the aspect. Now, the object and aspect of the middle peak are to be spoken of: Those are empty of that essence; those, one in nature, are one, which is the object. Whatever does not grasp phenomena is the aspect. Knowing that those are the aggregates of form, etc., i.e., impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, etc., separately knowing form as empty, and that its essence is empty, i.e., the essence of the nature of impermanence, etc., is emptiness. Therefore, impermanence, etc., and emptiness, and emptiness, etc., being one, i.e., knowing by the mutual nature being one, is the object. Phenomena, i.e., the aggregates of form, etc., are self-luminous by their very nature. Not grasping after a person is the aspect. Now, the nature of form, etc.